#wijvenweek – Guilty pleasures en kleine kantjes

Sommige dingen vertelt u tegen vriendinnen, giechelend bij een glas witte wijn, maar ver weg van het internet. Behalve vandaag. U beslist natuurlijk zelf hoe ver u gaat, en we weten dat ook maar al te goed: de wereld leest mee en sommige dingen moet de wereld nooit weten. Maar andere zaken houden we misschien voor onszelf terwijl ze eigenlijk niet zo erg zijn. Het voordeel van het toch online te gooien is dat u zich kan verwachten aan een hoop “allez, ik heb dat ook”, en “kind toch, ge moet daar niet mee inzitten” in uw commentaren. En neem het van ons aan: goud waard zo’n dingen.
Geef ons dus: uw guilty wijvenpleasures, als ik me liet gaan dan …, uw liefde voor bleitfilms, de chronologie van één van uw breakdowns, wat u echt denkt over andere vrouwen, wat u niemand ooit vertelt (gewicht, hoeveel u echt eet, …), uw onzekerheden, uw werkpunten, waarin u keihard suckt… Of misschien wilt u wel vertellen over die keer dat uw masker wel degelijk heeft gewerkt om ergens te raken, of iets te verkrijgen?

Dag 2 en dat wordt hier al moeilijk!


mijn guilty pleasures (door Wikipedia gedefinieerd als “something one enjoys and considers pleasurable despite feeling guilt for enjoying it. The “guilt” involved is sometimes simply fear of others discovering one’s lowbrow or otherwise embarrassing tastes)
  • Soms kom ik met een bakje blauwe bessen thuis en eet ik het binnen de vijf minuten helemaal op. Heel soms haalt zo’n bakje het zelfs niet tot in mijn fietstassen. Dan stap ik tot net buiten de boerderijpoort en sta ik het daar op te peuzelen. 
  • Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Ik heb hem al zeker meer dan vijf keer gezien. En erbij gebleit waarschijnlijk ook meestal. Voor de rest weinig wijvenfilms die mij kunnen bekoren. ESotSM, daar zit nog iets van inhoud in. En mooie muziek. En een tof wijf, die rol van Kate Winslet. 
  • In de categorie ‘wijvenseries’: Desperate Housewives en New Girl. En neen, ik voel mij daar niet schuldig over, en neen, ik schaam mij er niet voor dat jullie dat nu weten. De Desperate huiswijven zijn gewoon echt geweldig, en die van New Girl is enorm grappig. 
  • Videospelletjes. Enorme Zelda-fan sinds ik Stefan heb leren kennen en hij mij het kleine groene mannetje leerde kennen. Samen met Stefan gamen is het plezantst. Huidige spel: Kirby’s Epic Yarn, heel veel roze en koddigheid én gans Kirby-land bestaat uit stofjes en draadjes!
het ziet er misschien allemaal nogal belachelijk en kinderachtig uit, 
maar ik vind dat wel veel plezanter dan naar tv liggen gapen 😉
een paar van mijn kleine kantjes (met dank aan Stefan voor de hulp)
  1. ik ben vaak een beetje koppig en ik wil alles altijd zelf doen. Soms is dat nochtans in mijn nadeel. “Kelly, ik zal straks dweilen”, zegt hij soms. “Neen, ik zal het wel zelf doen, gij kunt dat niet goed.” Stom he, van mezelf.
  2. ik ben een kleine zaag. Er ligt soms zoveel op mijn maag, ik maak mij soms zo druk over de wereld en hoe het hier allemaal op de aardkloot gaat verder verlopen – maar niet iedereen heeft altijd goesting om daarover mee te praten, uiteraard. En dan zijt ge een zaag natuurlijk.
  3. “het feit dat ge liever te laat dan te vroeg komt”, voegt Stefan toe. “Neen, ik kom liever op tijd dan te vroeg”, was mijn antwoord. Koppig, soms iets te ‘zelfstandig’ en meestal het laatste woord willen hebben (he, mama? 😉 )
  4. het feit dat ik soms veel te veel tijd verspil door te klikken en te klikken en nog eens te klikken en hier rap iets te lezen en daar rap iets te lezen op het www. En dan achteraf klagen dat ik geen tijd gehad heb om x en y te doen. 
  5. het feit dat ik niet vaak genoeg dweil. Niet dat ik het haat of zo, maar ik stel het wel vaak uit. In combinatie met puntje 1 komt dat er dan op neer dat dit huis in de laatste 20 maanden maximum 10 keer gedweild geweest is. Misschien is het zelfs maximum 5 keer, maar sssst. Mijn motto:
Stefan zei me nog om toe te voegen “dat ge wel vaker veegt, anders denken de mensen nog dat dat hier een varkensstal is.”
Volgend bericht
Vorig bericht

12 reacties op “#wijvenweek – Guilty pleasures en kleine kantjes

  1. Wederom leuk om lezen. Mijn guilty pleasures mag je ook gerust weten, dat is Harry Potter (boeken, films, audioboeken), véééél teveel proeven terwijl ik kook of bak (ongebakken koekjesdeeg bvb, echt schandalig.), en aan duizend projecten beginnen en iedereen altijd vanalles beloven en dan zoveel op het lijstje hebben dat er nooit iets van komt. Voila! 🙂

  2. Kirby!!! Dat was één van de zeer weinige spelletjes die wij hadden voor de Gameboy vroeger! Kirby's Dreamland, ik kan het deuntje nog meezingen.
    En ook wel die "neenee, ik zal dat wel doen" – en dan maar zagen dat 'k meer doe in het huishouden… En liever te laat komen dan te vroegen – definitely. Entertainend leesvoer hier 🙂

  3. Hahaha ik vind het zalig, die kleine opmerkingskes van Stefan daartussen! Ik ben ook gigantisch fan van DH en NG, zo'n leuke series! En Eternal Sunshine of the Spotless Mind is ook geweeeeeeeldig!

  4. Lol, ik blijf u steeds meer de max vinden Kelly ;o) en ik heb Rayman sinds kort, es komen spelen op de Wii? Kirby brings back memories ;o)

Laat een reactie achter bij Kim Reactie annuleren