Mijn tien favoriete foto’s van 2017

Mooie tradities mag je niet verbreken, hé. Dus in de reeks ‘posts van het voorbije jaar’ (na de ‘Gemaakt in [jaartal]’ en ‘De x beste boeken die ik in [jaartal] las’) deel ik opnieuw mijn favoriete foto’s van vorig jaar. Of eigenlijk: mijn tien favoriete foto’s van de foto’s die ik al op Instagram gedeeld heb. Geen foto’s uit de ‘privé-collectie’ (geweetwel), maar gewoon eens scrollen door mijn eigen Instagramfeed en er de beelden uit pikken die direct een leuke herinnering oproepen. Daarna moest ik er natuurlijk terug een paar wissen, want natuurlijk gelukkig kwamen er meer dan tien naar boven. Dus voilà, mijn favoriete foto’s slash herinneringen van 2017 – de vele toffe momenten met vrienden en familie niet meegerekend (omdat ik daarvan zelden tot nooit foto’s neem, laat staan deel, wat ik wel een beetje jammer vind, trouwens).

Naar de markt gaan met eigen verpakkingen

Het is intussen alweer MAANDEN geleden dat ik op de markt geraakte, maar in het begin van het jaar lukte het af en toe en dan vond ik het toch oh zo plezant om thuis te komen met een zak zonder plastic verpakkingen. Noem het gerust belachelijk om zo content te zijn met zoiets banaals, maar ik kijk echt met enige nostalgie terug op de tijd dat ik op zaterdagochtend tijd had om naar de markt te gaan met mijn eigen verpakkingen. Die tijd komt natuurlijk terug, en dan zal ik terug foto’s zoals de foto hieronder kunnen delen.

Een etentje bij Avalon

Ik wilde al lang eens gaan eten bij Avalon in Gent. Stefan wist dat en wist ook dat het restaurant bijna ging sluiten en daarom trakteerde hij mij op een etentje. Wreed lekker was het. En wreed gezellig ook natuurlijk, met mijn lief op stap.

Workshops!

Altijd plezant, een groepje dames aan de slag laten gaan met fietsbinnenbanden – of gelijk welk ander materiaal waarmee ge iets tofs kunt maken.

Werfplezier

2017 draaide helemaal om De Werf en later Ons Huis. Quasi elke zaterdag waren we op De Werf te vinden. Ik heb daar héél veel koud gehad de eerste maanden (de ramen waren veel te laat), maar ik ben ook ZO verwarmd door de helpende handen. Mijn papa was ook bijna altijd van de partij en die vele plezante momenten dat we samen werkten aan Ons Huis, tja, ik word nu al emotioneel als ik eraan terugdenk.

Lijstjes ♥

Belachelijk slechte foto eigenlijk en totaal de minst interessante bladzijde van mijn schriftje ‘2017 in lijstjes’, maar het is de eerste maanden van 2017 wel een goeie leidraad geweest om al wat ik wil en moet doen wat te onthouden en zo mijn hoofd wat rust te bieden. Vanaf mei heb ik er om de een of andere reden minder over gecommuniceerd, zie ik bij het scrollen, maar het hele jaar door lag mijn schriftje braaf op mijn bureautje en lijstte ik erin op wat opgelijst diende te worden.

Het naaiweekend

Ja, dit beeld behoeft weinig woorden meer dan die die ik er al bij krabbelde negen maanden geleden.

Mijn gekke familie

Ik heb een grote familie, een hele grote. Met meer dan de helft van mijn nonkels en tantes en bla heb ik geen contact (meer), maar met andere wel, en op die weinige momenten dat ik ze zie kijk ik altijd met plezier terug. Zoals dat verjaardagsfeestje bij mijn mama en stiefpapa afgelopen zomer toen mijn peter en zijn vriendin te paard arriveerden en we met z’n allen aten en dronken tot de zon al lang was gaan slapen. Zo plezant.

Zei ik al eens dat ik een beetje een gekke familie heb? 😜 Zaterdag gebeurde dit: verjaardagsfeestje bij mama en stiefpapa, en mijn peter en zijn vriendin arriveren niet met de auto/fiets/… zoals normale mensen maar te paard. Te paard. Serieus. 😄 Bon. Ik sprong natuurlijk direct in het zadel en met ons tweetjes galoppeerden we even later door de kouter, snel, sneller, snelst, zo snel dat ik vijf dagen later nog altijd zeer heb. Maar 't was zo plezant dat ik die pijn met plezier verdraag 😊 Daarna werden de paarden afgezadeld en werd een stuk van mama's tuin even weide en 'camping', zodat paarden en ruiters veilig de nacht konden doorbrengen. In de tuin. 💚 #latergram #verblijdingen #paardenmeisje

A post shared by Kelly – Ma vie en vert (@lamerlette) on

Decadent ontbijten

ALTIJD PLEZANT, nietwaar? Ik kan al niet wachten tot er terug aardbeien zijn en ik terug de salted chocolate avocado pudding van Angela kan maken.

Wijvenweekendje

Ge weet dat wellicht al wel, dat ik niet vaak op reis of weg-weg ga. Zo ook vorig jaar. Logisch ook, want voor vakantie hadden wij echt geen tijd, joh. Maar ik deed mijn beste vriendin wel een weekendje met ons twee cadeau. En jawel, daar geniet ik nu nog altijd van na.

Mijn Creatorium, eindelijk ‘voor echt’

Al jaren noem ik de plek waar ik mijn creatieve ding doe mijn Creatorium en doorheen de jaren heb ik al héél veel plekken als mijn Creatorium bestempeld, aangezien wij al op redelijk wat plekken gewoond hebben. Maar nu, sinds juni 2017, wonen we eindelijk in Ons Huis, en voortaan is deze heerlijke plek mijn Creatorium. LIEFDE, zo veel liefde.

BONUSFOTO!

Oké, ik speel een beetje vals, maar ’t is niet dat jullie echt tellen hé. Sinds we verhuisd zijn, liet ik me volledig gaan op vlak van plantenliefde. Al tientallen planten werden toegevoegd aan de collectie, en ik ga er nog lang niet mee ophouden.

Het was een vol maar gelukkig ook schoon jaar. Jup. Meer van dat in 2018, graag (een beetje meer rust durf ik niet te vragen, want als ik rondkijk in Ons Huis, zie ik nog altijd heel veel werk, haha). Meer overzichtjes? De favoriete foto’s / herinneringen van 2014, 2015 en 2016 staan nog altijd waar ik ze gelaten had.

Ter vergelijking: dit waren de #2017bestnine, oftewel dus de 9 foto’s die Instagrammers het leukst vonden. Cool dat mijn Creatorium daar ook bij staat ♥

 

Volgend bericht
Vorig bericht

3 reacties op “Mijn tien favoriete foto’s van 2017

Reageer