Palingfestijn

Elke keer dat ik de ongeveer zeven minuten durende fietsrit van het station naar huis afleg, passeer ik voorbij een huis waar reclame voor een palingfestijn aan de ruit hangt. En elke keer walg ik ervan. Wat een benaming! Oké, voor de meeste aanwezigen zal zo’n evenement inderdaad een waar feestmaal zijn, maar voor alle aanwezige palingen is er niets ‘festijniges’ aan opgegeten worden…

Op Wikipedia (uiteraard) las ik hoe deze slangachtige, slibberige vissen gedood worden:

Palingen zijn taaie vissen, wat het doden niet altijd eenvoudig maakt. In fabrieken worden palingen vaak elektrisch bedwelmd. De palingen worden in een bak zoet water gedaan, vervolgens plaatst men twee elektroden in de bak. Als de elektrische stroom voldoende sterk is, wordt de vis snel bedwelmd. De bewusteloze vissen worden gedood door na de eerste zware stroomstoot een aantal minuten (minstens vijf) lagere stroom door het water te leiden, tegelijk moet het aanwezige zuurstof verdrongen worden met stikstofgas. Als het elektrocuteren niet goed gebeurt, wordt de paling nog levend opengesneden. In 2008 is voor deze methode nog geen door de overheid goedgekeurde apparatuur beschikbaar in Nederland. Een andere methode is onderkoeling in ijswater waarbij de paling bedwelmd raakt. Bij de hobbyvisser zullen minder diervriendelijke methoden echter meer regel dan uitzondering zijn. Van levend villen waarover gesproken wordt door sommige partijen, is géén sprake, omdat de meeste aal in Nederland gerookt gegeten wordt. Bij villen worden ingewanden en de huid almede de kop verwijderd. Voor aal die gerookt moet worden, zullen echter de kop en het vel aanwezig zijn.
Er is geen wet-, of regelgeving voor het doden van paling. In 2001 zei de toenmalig staatssecretaris van LNV Geke Faber toe dat er snel wetgeving zou komen die het lijden van vissen voorafgaand aan de dood moest voorkomen. Ook in 2008 is er nog geen regelgeving.

Stel je voor, levend opengesneden… Het lezen van een Greenpeace-verslag over de impact van veehouderij op de ontbossing van het Amazonewoud heeft de doorslag gegeven om voor een vegetarische eetgewoonte te kiezen, maar het lezen, zien, horen, weten van zulke praktijken, waarbij de hulpeloze dieren telkens weer de slachtoffers van de menselijke megalomanie zijn, zorgt ervoor dat ik nog tevredener ben met mijn keuze, wetende dat mijn aanwezigheid op moeder Aarde niet bijdraagt tot het dierenleed dat door de intensieve veeteelt veroorzaakt wordt. En dan zijn er nog voordelen, die vegetarisme met zich meebrengt, maar daarover heb ik het dan nog wel eens…

Volgend bericht
Vorig bericht