Omvergeblazen

Helemaal zoals nobutterfly een reeks losse gedachten over erplan Katoen.
Omdat ik mijn gedachten en indrukken zo moeilijk kan verwoorden, nog moeilijker dan anders.
Zodanig onder de indruk en zo.
  • met de tram tot de Korenmarkt, plannetje van Gent op zak (voor de zekerheid), merken dat 3 dames voor mij ook richting Van Katoen gingen
  • al meteen op mijn gemak zijn bij die gelijkgestemden
  • het gevoel hebben dat ik op een wolkje stap
  • de spanning “want we zijn er bijna”
  • “die komen precies van Van Katoen!”
  • arriveren aan het MIAT en een rij tot buiten zien
  • mensen die weer vertrekken omdat de rij te lang is (maar misschien zijn ze nog teruggekeerd – indien niet, niet slim van hen!)
  • aanschuiven en af en toe al een glimp van de stralende dames van de organisatie zien
  • ik ben binnen!
  • met een moeilijk te onderdrukken glimlach rondwandelen op de eerste verdieping
  • en nog eens
  • en nog eens
  • en kom, ’t is zo plezant, nog eens!
  • was het geluid van de handen-in-de-knopenbakken u al opgevallen?
  • daar heb ik een tijdje van staan genieten
  • oh, ik ben wel eerst Allemaal rokjes gaan kopen – ik moest hem voor mijn mama kopen, maar onze sms-conversatie van die avond was ongeveer zo: “mama, mag ik uw boek al eens doorbladeren?” – “natuurlijk, Kelly, hij is van u, je krijgt hem cadeau” (WHIIIII!)
  • het Vermiljoenshop-kraam staan begluren (maar in het kader van mijn koopvrijheid niets gekocht…)
  • sfeer opsnuiven
  • de grote, oude naaimachines bewonderen
  • mijn boterhammetjes opeten in de cafetaria, in het gezelschap van mijn schoonmoeder en een vriendin die ook naar Gent waren afgezakt
  • swapdate met de schone Juffrouw Sanseveria (hier ook een “ik had mij u groter voorgesteld”, ik ben inderdaad klein, ja 🙂 )
  • shift aan de infobalie, met kippenvelmomenten (’t was frisjes, zo af en toe 😉 ), een plezante madame naast mij en het gevoel dat de helft van zwanger Vlaanderen gepasseerd is
  • swapdate met Opgewekte Kapucijnaap, gevolgd door nogmaals een wandeling op de eerste verdieping, een drankje in de cafetaria, het gevoel dat ik maar bleef babbelen (dat komt ervan als je gelijkgezinden ontmoet) en een korte zoektocht naar schoenen – voor haar, maar uiteindelijk was ik diegene die er kocht (maar later meer over deze ‘koopzonde’ 😉 )
  • eetdate met Stefan in de Greenway
  • Stefan die zei: “je straalt!” Het zal besmettelijk gewerkt hebben, die uitstraling van de Van Katoen-dames.
  • die glimlach was dus nog steeds moeilijk te onderdrukken
  • ik denk dat ik tijdens het eten en gedurende de ganse treinrit over Van Katoen heb gebabbeld, en hoe fantastisch ik het vond en hoe plezant het was en hoe veel volk er was en hoe goed iedereen er uit zag en en en …
  • en toen zweeg ik en begon ik Allemaal rokjes te lezen
  • en toen begon ik te lachen en verplichtte ik Stefan om bepaalde stukjes te lezen, en hij vond het ook grappig. Die Madame Zsazsa toch!
  • na het eten kreeg ik trouwens ook een klopke, Kapucijnaap
  • ’s avonds nog nagenieten
  • zalig geslapen, gelukzaligheid en contentement alom, door de geslaagdheid van de dag en door het feit dat ik een heel klein steentje heb kunnen bijdragen
  • de volgende ochtend ook nog nagenoten
  • en een beetje spijt dat ik mijn fototoestel niet meehad (maar ik durfde mijn vrij nieuw en vrij duur toestel niet meenemen)
En dan was het weekend nog niet gedaan, natuurlijk! Zondagochtend maakte ik cakejes, want in de namiddag kwamen enkele letsers om samen creatief bezig te zijn. Bij handwerk hoort nu eenmaal snoepwerk, dat zal elk handwerkclubje kunnen beamen, denk ik. En zo geschiedde (onder andere hé): de stof voor mijn eerste ‘echte’ rokje werd geknipt, niet door mezelf, maar door een van de letsers (lief he!).

En toen was de dag nog niet gedaan.

To be continued…

Volgend bericht
Vorig bericht

7 reacties op “Omvergeblazen

  1. het genoegen om langs uw zijde te zitten aan die infobalie was meer dan wederzijds. Die kippenvelmomenten rollen nog af en toe over mijn armen als ik zo'n dingen als deze lees en terugdenk aan die ene magische zaterdag voor 2012! Merci voor dat fijne deeltje van de dag dat mee bijgedragen heeft tot dat wauwgevoel!

    Annick

  2. Ik heb wat betreft Van Katoen maar van 1 ding spijt: dat ik niet de tijd kreeg om bij al die gezichten-achter-blogs stil te staan en een uitgebreid praatje te maken. Maar ik mag daar niet verder over nadenken, want dan komen er vast weer wilde plannen om daar iets aan te doen. 😉