Oh, de heerlijkheid!

Onlangs heb ik eens een biologische jonagold-appel gegeten. Het was de beste appel in tijden. Hij was groot (280 gram), maar toch was zijn textuur overal hetzelfde, het is te zeggen, niet papperig of brokkelig zoals de meeste grote appels uit de supermarkt, maar lekker krokant, zo dat als je erin bijt het echt kraakt. Bovendien was hij enorm sappig en was de smaak ten zeerste verheven boven de smaak van supermarktappels. Een zeer aparte zoetheid, een natuurlijk zoetheid? De schil smaakte ook lekker, ze blonk niet en ze voelde niet vettig.

Jammer genoeg vindt mijn mama, zoals vele andere mensen, dat biologisch fruit te duur is. De algemeen geldende opinie verkondigt ook dat het niet beter of gezonder of milieuvriendelijker is dan dat toch wel zeer goedkoop fruit van de supermarkten. Maar later doe ik toch mijn eigen zinnetje, ha! 🙂

Volgend bericht
Vorig bericht

2 reacties op “Oh, de heerlijkheid!