Leesvoer – editie boeken waarvan jullie nog een review tegoed hadden

Jullie hadden nog wat reviews tegoed van boeken die ik in 2016 las. Deze keer een beetje van alles, dus, want ik wilde eens niet wachten tot ik boeken kon samenbrengen in een thema. Iets met afsluiten en met een schone lei beginnen, of zo. Dus voilà, een beetje van alles, ook wat betreft het aantal sterren die ze kregen … 

pogingen-iets-van-het-leven-te-maken

Pogingen iets van het leven te maken, Hendrik Groen ****

Leuk tussendoortje, dit dagboek van de 83-jarige, fictieve Hendrik Groen. Een jaar lang volgen we zijn – ahum – avonturen in een verzorgingshuis in Amsterdam. Weinig verrassend, maar wel met een voldoende kritische blik, af en toe wat gezaag en een stevige dosis humor. Soms vond ik het wat saai worden, maar dat maakt het ook net weer realistischer. Ik had misschien iets meer diepgang verwacht omwille van de titel, maar de ondertitel had me eigenlijk al moeten duidelijk maken dat dit daarvoor niet het juiste type boek is. Hoe dan ook: ik ben blij dat ik Hendrik (en Evert! haha, die Evert toch!) heb leren kennen.

Absurde overvloed, Michael Foley ***

Drie sterren, want ‘I liked it’. Ik volg Michael Foley op heel wat vlakken en ik ben blij dat ik het boek eindelijk heb uitgelezen, maar ik deed het oh zo traag en in stukken en brokken. Lezenswaardig, dat zeker wel, maar behoed je voor de soms irritant hautaine toon en de eindeloze referenties. Ik zou zeggen: lees enkel het hoofdstuk over de toepassingen, maar dan mis je wellicht ook enkele ‘fundamenten’ van zijn hele filosofie. Maar dus toch: ook al was het grotendeels een literatuurstudie met weinig nieuwe ideeën, het boek zit vol levenswijsheden en (soms zelfs Pinterestwaardige) quotes.

Waarom ik zo lang over dit boek gedaan heb? (lees: ik begon er eens aan in 2014 maar legde het dan terug opzij, eind juli 2016 begon ik nog eens en deed ik er dus zo’n vijf maanden over om me er doorheen te ploeteren)

  • Michael is nogal een pessimist, in mijn ogen. Hij kwam heel vaak te negatief en klagerig over en daar had ik niet altijd zin in.
  • Ik las de papieren versie en ik lees nu eenmaal niet graag meer papieren boeken sinds ik een ereader heb. (Dat zou hij wellicht een absurde reden vinden.)
  • Dé reden waarom ik dit soort boeken niet graag lees: de essentie kan in principe worden samengevat in enkele bladzijden, maar de ideeën worden uitgesmeerd over een veelvoud daarvan. Veel ruis, veel te veel ruis. Waarin de boodschap soms zelfs verdrinkt.
  • Een andere reden waarom dit soort boeken me niet helemaal lijkt te liggen: als het over een thema gaat waarmee je bezig bent (en dat is toch meestal het geval als je er een boek over leest, me dunkt), weet je er al veel over en heb je er zelf al over nagedacht en gefilosofeerd. Je eigen ideeën worden bevestigd en versterkt, maar eigenlijk zijn er weinig nieuwe inzichten. De auteur kan ze gewoon beter verwoorden. Ook hier: af en toe nuttige, nieuwe inzichten, maar die ruis, dus. Bah.

night-rainbow

The Night Rainbow, Claire King ***

Ik twijfel tussen ‘het was oké’ en ‘ik heb het graag gelezen’. Soms wilde ik de moeder door elkaar schudden omdat ze haar kind zo verwaarloost en de omgeving zo weinig ingrijpt, soms vond ik het gewoon leuk om meegezogen te worden in het wereldje van Pea. Nu ja, ‘meegezogen’ is een groot woord: ik vond de taal wat te simpel om volledig ondergedompeld te worden, denk ik. Maar het is wel een traag boek, héél traag, zonder echte gebeurtenissen, in een mooie setting, en dat was wel best fijn. Misschien heb ik het gewoon even gehad met boeken die vanuit het standpunt van een kind geschreven zijn – ook al is Pea een heldinnetje. Dus hop, toch drie sterren voor dit rustige, zeemzoete tussendoortje.

spoo-pee-doo

Spoo Pee Doo, Dimitri Verhulst ***

Graag gelezen, maar vooral omdat ik nogal een Verhulst-fan ben. Zijn maatschappijkritiek, zijn sarcasme en een goeie portie marginaliteit zijn er, maar het boekje voelt toch ook niet echt af. Eigenlijk is het een verhaal van een dronkemansnacht in Gent, met seks, drugs en rock-’n-roll. En dan is er plots die aanslag. Maar de wereld blijft gewoon draaien, zeker als ge zat zijt.

Bon, de verhoopte apotheose kwam niet echt. Ik had wat meer verwacht door de flaptekst. Maar het is oké. Het was een snel en lekker tussendoortje, dat mij goesting deed krijgen in meer Verhulst. En hé, ik heb nu ook wel een tof liedje leren kennen.

Oranges Are Not the Only Fruit, Jeanette Winterson *

Not my cup of tea, blijkbaar. Ik heb er lang over gedaan om dit dunne boek te lezen. Ik vond het telkens moeilijk om de draad terug op te pikken. Komt het door het personage waarmee ik geen connectie voelde? Door de schrijfstijl die me écht niet lag? Door de sprookjes tussendoor waarvan ik het nut niet inzag? Door de setting die zo ver van mijn bed is? (gelukkig maar!)

Ik weet het niet goed, maar ik weet wel dat dit boek me – tegen mijn eigen verwachtingen / hoop in – niet lang zal bijblijven, helaas. Misschien moet ik het later nog eens een kans geven?

Et voilà, zo is 2016 mooi afgesloten – of toch wat boeken en boekreviews betreft. Hoera!
Volgend bericht
Vorig bericht

6 reacties op “Leesvoer – editie boeken waarvan jullie nog een review tegoed hadden

  1. Ik ben net toevallig ‘Pogingen iets van het leven te maken’ aan het lezen, maar lees het meer hier en daar even tussendoor dan dat ik er uren voor ga zitten. Ben het helemaal eens met jouw kijk, hier en daar grappig en niet al te ingewikkeld. Absurde overvloed overweeg ik al een tijdje, maar als ik jou zo hoor, dan ga ik hem denk ik overslaan. Ben het met je eens dat je de meeste van dit soort boeken makkelijk kunt samenvatten in een aantal pagina’s, maar ik denk dat de sleutel ook herhaling is. Dat je na het leven van zo een boek de informatie écht hebt opgenomen. Maakt het in sommige gevallen niet leuker erop, maar in andere gevallen heb ik veel gehad aan de herhaling.

    Ik heb de afgelopen maanden Kane & Abel gelezen (mooi boek) en eergisteren All the lights we cannot see uitgelezen. Aanraders!

  2. Oh, je doet mij beseffen dat Spoo Pee Doo hier nog klaarstaat! Ben het zodanig niet gewoon om op een scherm te lezen dat ik continu vergeet dat dat tussen mijn downloads staat 🙂 Misschien maar eens op mijn bureaublad zwieren zodat ik eraan denk!

    En ruis in boeken, dat heb ik wel vaker bij “zelfhulpboeken”: op zich is het inderdaad – zoals bespokebyyou zegt – niet slecht om dingen wat te herhalen, zodat je ze zeker onthoudt, maar dat neemt niet weg dat het soms ook wat overdreven is. Absurde overvloed las ik nog niet, maar bij een boek over mindfulness dat ik in december las, had ik wat hetzelfde gevoel.

  3. The Night Rainbow heb ik graag gelezen, al kan ik me wel vinden in jouw review. Het was wel eens iets anders en daarom blijft het mij zo lang bij. Ik las het toen het nog maar net uit was, de bib moest het zelfs bestellen toen ik het graag wilde lezen 🙂

  4. Ik verzamel je boekentips hier, maar slaag er (als leek) niet in om jij en anderen via goodreads te volgen.
    Ik krijg telkens de melding dat dit via mijn contacten gaat.

    Een tip hoe ik je kan vinden?