Koken voor carnivoren

Zoals jullie wel allemaal weten, ben ik vegetariër. Mijn vriend S. kan als een ‘flexitariër’ beschouwd worden (’t is te zeggen: iemand die hoofdzakelijk vegetarisch eet, maar occasioneel een of ander dier zal eten). Hij eet dieren als we ergens op bezoek zijn, ‘om niet moeilijk te doen’. Maar thuis eet hij (tot nu toe) vegetarisch. Als hij echt een stukje varken of rund op zijn bord wil, moet en mag (wat een privilege, haha) hij het zich zelf klaarmaken, maar tot nu heeft hij altijd dierloos gegeten, mét smaak. Want dat is zijn enige voorwaarde: het moet lekker zijn 😉
Maar hoe zit het met koken voor bezoek? In onze families zijn er nog een paar vegetariërs, maar de familieleden die hier op bezoek komen, zijn carnivoren, de ene al een beetje ferventer dan de andere. En daar wringt het een beetje. Want ik wil een vegetarische maaltijd op tafel zetten. En ik wil niet ‘belerend’ of zo overkomen, én ik wil natuurlijk ook dat het hen smaakt.

Hoe denken jullie hierover? Vegetariërs, hoe gaan jullie met carnivoren om? Maken jullie voor hen vegetarisch of een apart vleesgerecht? En carnivoren, wat vinden jullie ervan als je bij vegetariërs (zou) moet(en) gaan eten? Vinden jullie het belerend / ergerlijk / belachelijk / te dwingend / … als jullie geen dieren voorgeschoteld krijgen?

Ik ben benieuwd naar jullie meningen 🙂

De herfst in huis… (uiteraard helemaal off topic, maar dat mag wel eens he)

Volgend bericht
Vorig bericht

13 reacties op “Koken voor carnivoren

  1. Ik eet wel vlees, maar vind daarom niet dat mensen geen vegetarïer mogen zijn. Iedereen zijn ding. En daarom zou ik er ook totaal geen probleem mee hebben om vegetarische gerechten te eten als ik bij vegetariërs op bezoek ga. Het gaat hem in de eerste plaats om de uitnodiging en de gezellige avond, toch?

  2. Ik ben een vleeseter, maar als ik op bezoek ga bij iemand die vegetariër is, ga ik niet verwachten dat er vlees op tafel komt. Liefst niet zelfs… want vegetariërs maken doorgaans betere vegetarische gerechten dan ikzelf. 🙂
    Als ik als vleeseter een vegetariër over de vloer krijg, voorzie ik wel iets vegetarisch voor die persoon. Ik vind dat maar hetzelfde als iemand die geen eieren of room of zo lust.

  3. Goh, dat is nu wel echt een moeilijke vraag he. Ik ben zelf een gezonde carnivoor en mis het wel echt wanneer ik geen stukje vlees bij mijn eten kan krijgen. Maar ik ben akkoord met Poes P: het gaat om de gezelligheid en de uitnodiging, en ik zou, wanneer ik bij iemand op bezoek ben, nooit moeilijk doen omdat er geen vlees is. Ik zou misschien wel nog wat honger hebben na het etentje en dan bij thuiskomst vlug nog een stukje salami ofzo eten 🙂 Nee, ik vind niet dat je je moet aanpassen aan ons. Het moet inderdaad vooral lekker zijn! Zelf heb ik praktische moeilijkheden met het klaarmaken van tofu voor vegetariërs bvb – ik maak dat nooit klaar dus ik weet niet hoe lang dat in de pan moet enz. (zo hebben we eens bijna rauwe tofu geserveerd aan onze vegetarische vriendin ahum) Ik verwacht dus in ieder geval niet sowieso van vegetariërs dat zij een lekker stukje vlees kunnen bakken! Dus doe zo voort, Kelly 🙂

  4. Ik noem een af en toe vleeseter een vagetariër. Vaag dus. Soms wel, soms niet.

    Ik let goed op, tot en met de sauzen en soepen.

    De vlees eter krijgt niet persé zijn zin, je kunt ook prima paddestoelen eten, goede bite (want daar gaat het vaak om). Vlees eten doen ze dan maar thuis.

    Het gaat om de uitnodiging.

    Hoe agat dat als je bij anderen eet. Ja, ik vind het wel veel gevraagd om iemand die geen vlees eet, te vragen een stuk vlees op te eten. Dat is geen respectvolle uitnodiging. Respect. Voor dieren. Voor elkaar.

    Leven en laten leven. Pfoe, moeilijk…

  5. Normaal krijgen onze gasten geen vlees, onder andere omdat ik niet zou weten hoe ik dat moet klaarmaken.
    Het is nu wel zo dat wij nog vis eten, dat maakt het verschil soms wat simpeler.
    Of soms maken we tortilla's klaar, dan moet iedereen zijn eigen tortilla vullen, en dan staat er ook een potje pitavlees ofzo, dat maakt mijn "flexitariër" dan klaar.
    De enige echte uitzondering is met oudjaar, dan zorg ik echt wel dat er ook vlees is, omdat het dan toch wat feestelijker is.

  6. Als er vegetariërs komen probeer ik wel eens iets vegetarisch uit. En ik heb er absoluut geen probleem mee om ergens anders vegetarisch te eten. Dat zijn vaak nieuwe ontdekkingen. Waar ik het wel soms moeilijk mee heb is als je samen kookt en de vegetariër is nogal strikt, vb op vakantie. Andere lepels om in de pot te roeren vlees-vleesvervanger, geen gelatine van botten in de yoghurt enzo. Ik heb er wel begrip voor, maar naar een tijdje is het zo moeilijk om er steeds bij na te denken als je het niet gewoon bent. Mijn huisgenoot nu is niet zo strikt en eet ook vis. Dan is koken voor de vegetariër wel heel makkelijk.

  7. Ik vind het onnodig om iedere dag vlees te eten. Dus als ik ooit voor gasten zou moeten koken (en ik zou vegetariër zijn ;), ik eet zo nu en dan vlees, heb er niet altijd zin in of het past niet bij het gerecht) dan zou ik lekker vegetarisch blijven koken en hen verrassen met het feit dat zonder vlees een maaltijd ook heerlijk kan zijn.

  8. Ik loop te denken aan een kookles geven 'fop je vriendje' ofzo, daarin zou ik allerlei vegetarische gerechten klaarmaken die de bite en de structuur en zelfs wat de smaak van vlees hebben, waarmee je vleeseters dan kan foppen, of waarmee vleesliefhebbers die toch ook eens veggie willen eten, maar hun vlees toch missen, zich in zouden kunnen vinden.

    Zelf koop ik totaal geen vlees meer, dus ook niet voor bezoek. Ik zorg wel dat ik lekker eten in huis heb, en liefst wat verschillende dingen.
    Ik kan me niet voorstellen dat mensen echt bij elke maaltijd vlees moeten hebben.

    Als ik zelf ergens ga, stel ik geen verwachtingen en zie ik wel. Ik verplicht niemand om rekening te houden met mijn vleesloos leven, in het slechtste geval heb ik niets om te eten. Maar dat is nog maar 1 keer voorgevallen, op een feest waar we enkel droog stokbrood hadden, omdat er enkel vlees was (zelfs niet wat kaas, fruit of groenten) en de letterlijke mededeling dat ze geen zin hadden om met ons rekening te houden en dat we ons niet moesten aanstellen. (niet het soort feesten waar ik zonder sociale druk naartoe zou gaan, maar soit)

  9. Mijn vriend is vegetariër en ik niet. In het begin aten we gewoon allebei iets verschillend, maar na een tijd begon het me dwars te zitten om vlees te zitten eten voor zijn neus, dus eet ik enkel nog maar vlees als ik niet bij hem ben. Als we samen eten, eet ik vegetarisch mee.

  10. ik eet vlees, maar als ik bij een vegetariër op bezoek ben eet ik net zo graag zonder vlees. lijkt me ook heel logisch. als je als vegetariër bij mij komt eten heb je ook kans dat ik niet de best-uitgebalanceerde-zonder-vlees-maaltijd op tafel zet. dat is nu eenmaal niet mijn specialiteit, maar ik hou er zeker wel rekening mee! heb trouwens wel een vegetarische vriendin die de beste gehaktballen maakt 🙂

  11. Aan iedereen die reageerde: Bedankt om jullie meningen te delen! (en aan anderen die even bij de kwestie stil stonden, maar geen reactie schreven, ook bedankt!)

    't Is interessant om te lezen hoe vegetariërs en niet-vegetariërs hierover denken.

    En ik ben ook vooral blij te kunnen lezen dat de meesten wel begrip hebben voor de 'afwijkende' eetgewoonten van anderen. Ook een mooie vergelijking van severien, iemand die geen dieren eet te beschouwen als iemand die iets niet lust, net zoals er mensen zijn die eieren of room of zo niet lusten of eten.

    En inderdaad, eigenlijk gaat 't om de uitnodiging, maar toch, 't is natuurlijk nog aangenamer als iedereen met een blije (en goed gevulde) buik huiswaarts kan keren he 😉

    Maar nogmaals, bedankt voor de reacties!

    Oh, Lila: als je nog eens tofu zou proberen klaarmaken, raad ik je de tien tips van Suzette aan (een linkje staat op de pagina 'ontdekkingen in de keuken'). En als het dan nog niet lukt, moet je maar eens op tofukookles gaan (of komen 😉 )

  12. Oh wat een openbaring die tofutips van Suzette!! Er ligt hier al twee weken tofu op mij te wachten in de koelkast en deze week zal hij het met zijn leven bekopen! Bedankt voor de tip van de tips, ik denk dat het nu wel moet lukken en anders kom ik idd bij jou op tofubakles 🙂

  13. het eeuwige dilemma 🙂 ik maak toch ook nooit vlees voor de niet-vegetariërs die over de vloer komen. Al blijft uit onze kotperiode wel nog soms de gewoonte overeind dat zij die willen een lapje vlees meebrengen en dat gooi ik dan wel in de pan. De heer des huizes is wat Roelien een vagetariër noemt (wàt een heerlijk woord) en het staat hem vrij om voor zichzelf vlees te koken, maar dat is voorlopig toch nog niet gebeurd 🙂 Gewoon keihard superlekker vegetarisch eten maken voor de gasten – en dan komt er hopelijk ooit een einde aan de eeuwige opmerkingen 🙂