De zomer van 2018

Ha, hier is hij dan, de blogpost die ik onlangs wilde schrijven maar die uitmondde in een toegeving. (Merci voor de reacties!!) Dus voilà, zonder al te veel na te denken: een verslag van mijn zomer van 2018. Wat deed ik? Wat deed ik niet? Waarom was het zo’n geweldige zomer? Ha, prangende vragen waarop je binnen dit en vijf minuten een antwoord krijgt!

Laat mij beginnen met: WAT VOOR EEN LANGE ZOMER HEBBEN WIJ WEL NIET GEHAD, ZEG? Echt zotjes. Ik weet het niet meer exact, maar al lang voor de zomervakantie begon, was het warm en waren wij al aan het zomeren. Toen ik sommige mensen eind juni hoorde zeggen dat het ‘nu eindelijk zomer was’ (want na 21 juni), dacht ik ook elke keer zoiets van ‘maar allez, zotteken, het is al maanden zomer, waar hebt gij gezeten en waarom hebt ge nog altijd niet gebarbecued?’ Ik zeg altijd: als het goed weer is in België, moet ge ervan profiteren.

De herontdekking van de Nieuwdonk

En dat profiteren van goed weer brengt mij naadloos bij de Nieuwdonk. Man man man. Kijk. Het begon zo. Het was dus warm. Dus ik wou gaan zwemmen. Pas op, niet baantjes-trekken-zwemmen want dat vind ik onnoemelijk saai. Gewoon, in het water dobberen, wat babbelen en lachen en met een bal spelen of wat drijven en naar de lucht staren en over het leven nadenken – maakt niet uit, zolang ik maar in het water ben. Ik had zoiets van: “nu het zo heet is, kan ik toch niets zinnigs doen, dus ik ga me verfrissen in den Donk”. Vroeger waren wij daar met het gezin vaak geweest, maar om de een of de andere reden was ik er als volwassene niet meer geweest.

Heb ik dus maar efkes mijn achterstand ingehaald door daar de rest van de zomer gemakkelijk twee keer per week naartoe te gaan. HAHAHA. Met Stefan (want die vond het daar ook echt leuk), met vriendjes, met die ene vriendin, met een ex-collega, met mijn beste vriendin, met collega’s, met mijn broer en mijn nichtje, met andere familieleden … Ik ging eens met iedereen die ik maar kon overtuigen en het was ELKE KEER anders en ELKE KEER de max.

We gaan niet te veel werken, hé?

Door die warmte en die onbedwingbare behoefte aan water heb ik niet veel zinnigs uitgespookt in mijn vrije tijd. Noch voor mijn bijberoep, noch voor de werken in huis. MAAR! Dat hadden we gepland. Weet ge? Het was de eerste échte zomer in ons huis en ik wilde die niet spenderen aan enkel werken in onze vrije tijd. Dus namen Stefan en ik ons voor om niet te veel te werken.

Dat is redelijk goed gelukt. Mij beter dan hem, dat wel, want ehm ja, Stefan lijkt die voldoening die hoort bij werken aan/in zijn eigen huis net iets meer nodig te hebben ook. Maar toch, hij heeft ook grotendeels zorgeloos gezomerd en daar heb ik natuurlijk ook de vruchten van geplukt.

Barbecues en andere sociale dingen

We gingen ZO vaak naar barbecues. Maar echt. In een week zelfs eens vier keer. Gemiddeld vier tot vijf avonden per week waren we bij vrienden of familie of waren er vrienden of familie bij ons of was ik op zwier met vrienden. Dat was soms veel, maar ook gewoon zo plezant. Ik ging ook een paar keer uit tot in de vroege uurtjes, iets wat ik in de spaar- en volle-bouwfase van ons leven niet vaak meer deed maar nu heb ik de smaak terug helemaal te pakken. Haaaa, dansen dansen dansen! ♥ ♥ ♥

De roadtrip met Stefan

We gingen nog eens met z’n tweetjes op reis. Het was geleden van 2014, toen we drie daagjes van glamping deden. Ik wil er nog eens uitgebreider over bloggen want het was zo’n geweldig mooie, gevarieerde, verrassende, ontspannende, zalige reis dat ze minstens hier haar eigen blogpost verdient.

Het sporten (+ het paardrijden)

Zo’n goed jaar geleden intussen begon ik nog eens met lopen en in tegenstelling tot andere jaren ben ik eens niet gestopt bij het behalen van mijn doel (10 km kunnen lopen, gelukt in februari). Ik ben blijven doorlopen, met een pauze in augustus wegens zo warm dat ik bijna flauwviel en wegens onze tiendaagse roadtrip, en ik heb daar zeer veel deugd van.

In juni startte ik ook met fitnessen. Ik wilde dat wel al langer doen maar ik dacht altijd dat ik me niet op mijn gemak ging voelen tussen de bodybuilders en de afgetrainde sportvrouwen en ik vond dat te duur. Nu denk ik: stom dat ik het niet eerder geprobeerd heb, want in ‘mijn’ fitness valt dat héél goed mee.

En dat paardrijden? Wel, check deze Instagrampost. In augustus was het weer van dat en ook dan was het weer fantastisch.

Villa Augustus

Oh man, nog zoiets waarover ik nog wel eens iets uitgebreider schrijf. Voor mijn verjaardag trakteerde mijn beste vriendin me onder andere op een overnachting in het geweldige Villa Augustus. Het was zo hard de max. Wat een prachtige locatie met een inspirerende moestuin, gezellige hoekjes en een restaurant waar de groenten uit de tuin de kaart bepalen. Contentement alom!

Onze groeiende, bloeiende tuin

Ik mengde in het voorjaar een paar zakjes ‘bloemen- en bijenmengsel’ en zwierde dat op het stukje van onze tuin dat misschien vanaf volgend jaar onze moestuin zal worden. Dit jaar hadden we nog te veel ander, belangrijker werk in de tuin om al met de moestuin bezig te zijn, met uitzondering van wat tomaten, sla, basilicum, courgettes en pompoenen. Maar ik wilde dus wel al een bloemenweide. Zalig om even langs te wandelen en de bijtjes ijverig te horen en zien zijn. No bees, no future, mannekes, dus voorzie ook bloemen in je tuin als dat kan!

Creatief doen

Ik heb niet veel gemaakt, maar wat ik maakte, daar was ik zo blij om. De vlaggenlijntjes in blauwtinten, bijvoorbeeld. Alle vlagjes uit stofrestjes. Heerlijk bandwerk waarvoor ik me gedeeltelijk buiten zette, gedeeltelijk binnen met een podcast of serie op mijn oren. Ik maakte ook een geheim projectje én een hangstoel die ik hopelijk binnenkort kan delen hier (hij moet nog opgehangen worden).

Zo, dat was het ongeveer, mijn zomer van 2018. Ik ging werken, en na de werkuren, tijdens lange weekendjes en tijdens ons verlof zomerde ik zo vaak mogelijk, zo zorgeloos mogelijk. Want ge weet, als het goed weer is in België, moet ge ervan profiteren, hé!
Vorig bericht

9 reacties op “De zomer van 2018

  1. Maar zo zalig! Bij ons was het iets minder zorgeloos (iets wat ik nog meer moet leren, foert zeggen en genieten), maar het was voor ons ook wel een zomer vol fijne momenten. Komt er nog een blogpost over jullie vakantie? Want ik heb zo’n beetje zitten kwijlen op al die prachtige foto’s!
    (En hoe doe je dat eigenlijk, die Instagram-screenshots hier plakken? #durftevragen)

    1. Super dat jullie ook veel fijne momenten hebben beleefd! 🙂 Foert zeggen komt (of kwam) bij mij ook niet vanzelf, maar ’t leven is in mijn ervaring wel plezanter als je het wat meer doet :p En yes, ik ga écht werk maken van die blogpost!
      Instagramfoto’s plakken is supersimpel – hoera! Ik vind het het handigst via de webbrowser: ga naar instagram.com en log in > klik op de foto die je wil delen > kopieer de url > plak die in je blogbericht, gewoon in de visuele weergave. WordPress herkent dat en laadt dat automatisch correct in (soms niet in concept maar wel altijd zodra hij gepubliceerd is).

  2. Wow, ziet er idd als een erg fijne zomer uit. Ik klikte door naar je Instagramprofiel, en oh, die foto’s van jullie reis – smelt. (waarom boekte ik net vandaag een vakantie naar Nederland? – mopje, heb er zin in hoor maar jullie bestemming ziet er zalig uit).
    En mijn groen hart is jaloers op je bloemen. Ge wilt niet weten hoe vaak ik hier al bloemenweides, zaadbommetjes, … gestrooid heb en nooit komt er iets uit. Als ge de ultieme tip hebt, laat maar weten.

    1. Jaaaa, ’t was écht zalig 🙂 Qua tip voor bloemenweides … goh, nee! Ik deed maar wat en het bleek een enorm succes :p
      Alvast veel plezier in Nederland binnenkort (of binnenlang)!

  3. Oh, zo tof om de driehoekjes als vlaggetjes te zien 🙂
    Buiten zwemmen is zoooo heerlijk he! Eergisteren was het hier weer heel warm en ik had een kleine twee uurtjes in Zürich tussen therapie en boekenclub, dus hup, even naar het meer en erin plonzen. Zaaalig 🙂
    En benieuwd naar de vakantiepost, want ik bladerde net even door je instagramfoto’s en dat ziet er zéér veelbelovend uit!

  4. Ik vind jouw foto’s altijd mooi maar die eerste, helemaal bovenaan je blogpost daar ben ik nog steeds een beetje verliefd op. Eigenlijk verwacht ik nog altijd dat daar plots een unicorn gaat opduiken vanuit de nevel. Ik probeer me nu trouwens voor te stellen dat de Game of Thrones-acteurs die trappen aflopen terwijl ze zich vasthouden aan de hypermoderne-armleuning. 🙂

Reageer