“Bestaat er iets geloofwaardigers dan een secondewijzer?”
(+ doorgeefboek)

Lijstjes en ik, soms hebben we een haat-liefdeverhouding. Liefde omdat ze orde in mijn hoofd vol plannen brengen, haat omdat ze mijn hoofd soms meer belasten dan bedoeld, want ‘ik moet nog een boek lezen om mijn lijstje te vervolledigen’. En dan komt het leven ‘in de weg’ en dan zit ge daar, met een onafgewerkt lijstje. (kleine aantekening: eigenlijk begon ik pas begin juni aan mijn 12 boeken in 2012-lijstje, dat kan het niet halen van de fatale datum verklaren)

Maar ha, flexibiliteit is mij niet onbekend (gelukkig maar). Dus rekte ik het jaar 2012 nog een beetje uit. Eigenlijk zei ik dus vooral foert tegen de 2012-regel, zweefde ik op boekenvlak de eerste weken van 2013 nog in 2012 en, niet boekgerelateerd, vergeet ik trouwens nog af en toe mijn beste wensen uit te delen. Zo, dan is dat stukje sociale onconventionaliteit ook verklaard. Oh ja, en de ‘kerstversiering’ hangt ook nog omhoog, voor de gezelligheid.

In 2012 las ik dus 12 boeken. De volledige lijst staat op mijn Lijstjes-pagina. De laatste 3 waren:
10. Jonathan Franzen, Vrijheid
Een dik boek, maar uw kostbare tijd waard. Tragisch, hilarisch, realistisch, hyperbolisch, dit boek heeft het allemaal.

11. Arnon Grunberg, De asielzoeker
Wel, Tirza was beter. Massaal veel beter. Ik vond dit boek nogal deprimerend. Dat verklaart dan ook waarom het lezen van de laatste bladzijden zo lang geduurd heeft. En door toch verder te lezen, deed ik eigenlijk wat Beck deed. Maar om dat te begrijpen, moet u het boek lezen. Alhoewel ik in uw plaats  wel een optimistischer boek zou kiezen.

12. Julian Barnes, Alsof het voorbij is
Het begin was schoon, bijna ontroerend schoon. Op het perron van Merelbeke, in het weinige licht en ongezellig in de kou, maar de woorden grepen me direct.

“We leven in tijd – die beperkt ons en bewerkt ons -, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik hem heel goed begreep. En dan heb ik het niet over theorieën over hoe hij zich kromt en in zichzelf terugkeert of mogelijk ergens anders in parallelle versies bestaat. Nee, ik bedoel gewone, alledaagse tijd, die naar klokken en horloges ons verzekeren op een regelmatige manier verstrijkt: tik tak, tik tak. Bestaat er iets geloofwaardigers dan een secondewijzer? En toch is het minste genoegen of verdriet al genoeg om ons te leren dat de tijd rekbaar is. Sommige emoties versnellen hem, andere vertragen hem, soms lijkt hij verloren te gaan – tot het punt waarop hij uiteindelijk echt verloren gaat, om nooit meer terug te komen.”

Met Alsof het voorbij is werd mijn ’12 boeken in 2012′-lijstje met glans afgesloten. Het is zo’n boek dat u goesting geeft om nog meer boeken te lezen, eentje dat motiveert om nog duizenden woorden op te slurpen. In 2013 lees ik zeker deze exemplaren.

En misschien wil u in 2013 ‘De laatste liefde van mijn moeder’ lezen? Ik kreeg het boek zo’n twee jaar geleden van een boekdoorgeefster, las het en gaf het door. De persoon aan wie ik het doorgaf, gaf het me echter terug. Nu zoek ik iemand die het wil lezen en op haar/zijn beurt doorgeeft. Geïnteresseerd? Reageer dan hieronder of mail mij, ten laatste zondagavond 27 januari. Maandag kies ik iemand willekeurig, en als alles goed gaat, ontvangt iemand dan dit pareltje.

Volgend bericht
Vorig bericht

18 reacties op ““Bestaat er iets geloofwaardigers dan een secondewijzer?”
(+ doorgeefboek)

  1. Hier ook een haat-liefdeverhouding met lijstjes. En ja, de Kerstboom met versiering staat hier ook nog (oef, we zijn niet alleen!). Ik doe graag mee voor het boek en ben u trouwens in gedachten al maanden aan 't mailen omdat ik iets heb miskocht dat u mogelijk interesseert. Ha, nieuwsgierig?!

  2. Oh, die wil ik al verdomd lang lezen! Dimitri Verhulst schrijft zo schoon. Kan ik hem misschien nog in mijn valies naar Suriname proppen dan 😀 Is die in het vliegtuig misschien al in 1 trek uit haha!

  3. Dat boek van Dimitri herken ik precies ;-). Die heb ik dus gelezen In september 2010. Het zou leuk zijn moesten we onze namen er in zetten voor we ze doorgeven. Hihi.
    Gisteren heb ik mijn lijst eens bekeken: 35 boeken heb ik gelezen in 2012. Maar het liefste zou ik er elke week één lezen.
    Vrijheid las ik ook en vond ik ook erg goed!
    En Grunberg: ja, die is wel zwartgallig en cynisch (maar daar hou ik af en toe weleens van). Moest je de asielzoeker dus doorgeven…
    En die laatste zet ik dan ook maar eens op mijn lijstje. Bedankt!

  4. lezen is zoiets wat hier gebuert als het zich aandient ….massa´s titles heb ik nog mijn te lezen lijstje staan…ik koppel er nooit tijd aan , meestal komen ze op het juiste tijdstip wel op mijn pad en doorgeven is hier ook weer een gewoonte, er dient zich altijd wel iemand aan die net dat boek wou lezen … dus het boek van dimitri is hier heel welkom …maar ik gun het ook een ander hoor ….

  5. Doorgeefboeken, wat een goed idee! Ik heb al zo veel boeken en ben er zo een die alles wil houden omdat ik er zo'n goede herinnering aan heb. Bovendien woon ik in Frankrijk (hopelijk voor jou doorgeefboek geen probleem) en is het toch gewoon het fijnst om in je eigen taal te lezen.

  6. Wat een mooi idee! Ik leen al mijn Harlan Cobens aan mijn beste vriend wanneer hij op reis gaat, maar dit is ook 'n super idee! Ik stel me graag kandidaat, wie weet …