De Myrtle dress, een jurkje vol herinneringen

In Chicago (dju toch, ik heb daar nog altijd niet over geblogd!) stond shoppen niet hoog op mijn to-do-lijstje. Ik vind dat in België al een activiteit waaraan ik liever niet te veel tijd besteed. Als ik dan eens aan de andere kant van de wereld beland, heb ik ook wel wat beters te doen. Allez, niet dat ik daarover al had nagedacht, want ik had zelfs nooit gedacht dat ik de andere kant van de wereld zou bezoeken, but you get my point. Maar een paar materiële aandenkens wilde ik natuurlijk wel. Stofjes, graag. En een patroontje, om eens zot te doen. Het werd de Myrtle dress, een impulsaankoop die ik me niet beklaagd heb.

De aankopen deed ik bij Oak Fabrics, een gezellig winkeltje op de North Lincoln Avenue in Chicago. De fietsrit ernaartoe zal ik nooit vergeten, want pfoe, het was best ver en op sommige stukken eerder gevaarlijk. Maar voor stof had ik wel wat over, dat spreekt.

De stof kende ik al omdat ik de stoffencollecties van Cloud 9 een beetje volg. Die dragen het GOTS-label en tja, als creatief én groen meisje hou je die dingen dan in het oog. Na kort voelen en kijken zag ik er direct een jurkje in. Dat ik gewoon echt luchtige jurkjes nodig heb, speelde daarbij mee, maar toch. De verkoopster hielp me bij de beslissing van patroon, we babbelden wat over de naaicultuur in Chicago, ik legde nog enkele andere stofjes op de kniptafel en hoppa, na niet al te lang treuzelen stond ik buiten. Met 4 lappen biologische stof en een pakketje niet-bio fat quarters. Booyah!

Op naaiweekend maakte ik het kleedje eindelijk. De Myrtle dress is een patroon geschikt voor tricot en – mits aanpassingen – voor geweven stof. Die richtlijnen voor de aanpassingen kan je gratis downloaden via de website van Colette. Die hadden trouwens volgens mij gewoon in het patroon zelf kunnen bijgevoegd worden, maar goed, da’s dan ook het enige minpuntje. Verder ben ik vooral fan van het patroon: hoe eenvoudig het in elkaar zit, hoe goed het jurkje valt, hoe blij ik me erin voel.

De watervalhals valt iets stijver dan met tricot het geval zou zijn, en ik had gezegd dat ik hem misschien nog zou aanpassen / vaststikken, maar eigenlijk vind ik hem wel leuk zoals hij is. Op de foto’s, genomen tijdens dat heerlijke naaiweekend, staat hij ook iets boller dan hij intussen is. Dus ehm … Myrtle en ik, wij zijn goede vriendinnetjes. Myrtle 2 komt er dus ooit wel aan, en dan wel in een tricot variant!

Oh en nog even een paar foto’s van de dag waarop ik stof en patroon kocht. Want kijk, dit was mijn memorabele ontbijt. Ja, ik hou van chocolade.

De winkel had een overzichtelijk aanbod stofjes, bio en niet-bio, en zie, die wand achter de kassa! <3

Patroon

Myrtle van Colette Patterns

Stof

Arbol voile uit de Yucca-collectie van Cloud 9 Fabrics

 

De outfitfoto’s zijn genomen door Patricia. Nog eens merci!

Vorig bericht

11 reacties op “De Myrtle dress, een jurkje vol herinneringen

  1. Hé, ik wist niet dat er zo’n leuke herinneringen aan het stofje vastzaten. Ja, het jurkje staat je heel mooi! Maar dat zei ik toen op het ‘lente’weekend al hé! Gek, ik wil net ook eindelijk een weekendnaaisel bloggen …