Recept: de spinaziesaus van Stefan

Twee maanden geleden kreeg ik een mailtje van Leentje. Of ik mee wilde doen met de eerste editie van de Lentekeuken. De bedoeling? Koken met seizoensgroenten en een receptje delen. Count me in! Want koken met seizoensgroenten, ja, dat doen we sinds we onze eigen boontjes doppen (hebdem?!) zo veel mogelijk (genoeg bewijzen daarvan op mijn Instagram). Dat is intussen al bijna zeven jaar (wha! #ikwordoud), dus jup, niets nieuws onder de lentezon! En die lentezon, ja, daar kijk ik elk jaar weer enorm naar uit. Ik heb genoeg pompoenen, witloof, kolen en wortels gegeten en ik hunker naar fris lentegroen en ook alvast naar stevige courgettes en blozende tomaten. Maar nu dus: lente. En spinazie. En de spinaziesaus van Stefan!

spinazie recept

Want oh nee, Kellyken had zelf geen tijd om te koken. Dus liet ze haar privé-chef-kok het werk doen. De laatste weken kookt hij quasi elke dag, want het zit zo: ik werk buitenshuis en hij werkt van thuis uit. Een zeer recente wijziging, dat, en een die ervoor zorgt dat ik ’s avonds enkel de afwas hoef te doen, kan studeren en naar de les gaan en de nieuwe Zelda kan spelen. Onder andere, hé. Maar goed, terug naar de spinaziesaus! Die is trouwens plantaardig, snel klaar en lekker romig. Yum!

Stefan maakte dit groene sausje volledig op zijn eigen gedacht. Ik vond de eerste versie – lang geleden! – direct boenk erop en vroeg hem naar het recept. Maar hij wist natuurlijk geen hoeveelheden, want zo gaat dat als je maar wat doet. Sindsdien maakte hij het nog meermaals en ik ook al een keer, maar het was pas dankzij de druk van ‘aargh fuck, ik moet nog een recept op de blog zwieren’ dat ik hem zo ver kon krijgen dat hij notities maakte. Schoon in een mailtje naar mijn adres, zodat ik hier enkel nog moest copy-pasten. ‘De foto’s staan op uw fototoestel’ – oh ja, ook dat nog. Wat een lief.

Romige spinaziesaus voor 2 à 3 eters

Nodig

    • een goeie blender
    • 1 cup / 125 g cashewnoten (eventueel op voorhand al zo’n 4 uur geweekt – giet het weekwater dan af)
    • zo’n 200 g spinazie
    • 3 teentjes look
    • 1 el olijfolie
    • 1 tl grof zeezout
    • 1/3 tl peper (of naar smaak)
    • 1 cup kokend water
    • pasta voor 2 à 3
    • toppings naar keuze: al dan niet geroosterde pitten en/of zaden en extra groentjes als gestoofde champignons, geroosterde selder, tomaten in de zomermaanden …

Zo maak je het!

  1. Kook de pasta al dente in gezouten water.
  2. Was de spinazie in warm water en laat uitlekken.
  3. Doe de spinazie in de blender, samen met de andere ingrediënten (allez, niet de pasta en de toppings hé!).
  4. Overgiet met 1 cup kokend water.
  5. “Dan 2 minuten gaan met die banaan” (sic)
  6. Intussen is de pasta wellicht al dente, dus euhm, giet hem af en roer er de saus onder. Zet de pot een minuutje terug op de kookplaat, zodat de spinaziesaus even opwarmt.
  7. Maak je bordje klaar, vul aan met (geroosterde) pitten en/of zaden – alleen al voor het zicht, joh, want zo’n groene pasta, da’s ook niet alles voor het oog! Smul!

spinazie saus recept

Nog meer proeven van de Lentekeuken? Ga dan eens langs bij deze blogsters:

Oh en de groentekalender van Velt, die hangt toch al op de koelkast of in een van je keukenkastjes?

Volgend bericht
Vorig bericht

18 reacties op “Recept: de spinaziesaus van Stefan

      1. Belangrijke informatie: ik kook niet graag, ik haat de afwas en ik ben een moeilijke eter. Hoe gemakkelijker, hoe liever: one-pot-pasta dus. Vaak zelfs gewoon pasta en diepvriesgroentjes samen in kokend water. Ik ben geen keukenprinses en zal het ook nooit worden. Hoewel, misschien wel in een nieuwe keuken met vaatwasmachine? We hebben intussen al ramen, bezetsel tegen de muren en verwarming in de keuken (sinds gisteren). Nu de rest nog. 🙂

  1. Wij kunnen beamen dat deze pasta massa’s lekker is! Stefan is echt een topkok (we hebben al meerdere recepten van hem mogen proeven, yay daarvoor!). En dit recept is één van de redenen waarom mijn man vindt dat ik toch wel een Vitamix zou mogen kopen. Gnagna!

    1. Goh, wij eten veel look, dus voor ons is het niet ZO scherp. Als je er wat voor vreest, zou ik beginnen met een teentje 🙂 Je kan dan altijd nog de volgende keer wat meer toevoegen. Smakelijk alvast!

        1. Haha, die ‘binnenkort bij ons op tafel’ was al héél erg binnenkort 😀 Fijn om te lezen dat het gesmaakt heeft! Ik geef de boodschap door aan mijn chef-kok 😉