Upcycling: Een hoesje voor Evy’s Kobo

Een paar jaar geleden leende ik Evy’s Kindle, de e-reader waar ze zo zot van was dat ik benieuwd werd, ook al was ik toen eerder van het type meisje ‘allez, een e-boek, da’s toch niet hetzelfde!’ Ik gaf het wel een kans, want zo ben ik wel, en ik was snel om. Kort daarna volgde de aankoop van mijn eigen e-reader, mijn allerliefste Kobo (hier en hier schreef ik er uitgebreid over) en onlangs kocht Evy zich ook een Kobo. En daarvoor mocht ik een hoesje maken.

Zoals voor mijn eigen Kobo-hoesje gebruikte ik de werkwijze uit mijn boek, maar met stofrestjes i.p.v. vilt.

e-reader-cover-boek-upcycling

God, niet te geloven is een Kringwinkelvondst die ik al had gedaan tijdens mijn eerste zoektocht naar geschikte boekcovers voor Kobo-hoesjes. Ik heb het boek dus niet gelezen, maar vond het een toffe titel. En Evy dus ook. Voor de binnenkant vroeg ik niet vooraf wat ze wilde, maar het viel gelukkig wel in de smaak. En zo verdwenen er weer wat stofrestjes van de stapel – jeej!

e-reader-book-cover-upcycling

e-reader-cover-evy-upcycling

e-reader-diy-hoekjes

e-reader-hoes-diy

Volgend bericht
Vorig bericht

16 reacties op “Upcycling: Een hoesje voor Evy’s Kobo

  1. Heel mooi! Meer en meer goesting om me ook een e-reader aan te schaffen. Gelukkig kan je die bij ons in de bib even “testen” voor een paar weken (ook verschillende merken). Wie weet, tegen de zomervakantie…

  2. Superleuk! Dat zou ook wel passen bij mijn Tolino 🙂 Ik zou mijn e-reader niet meer willen missen, zó makkelijk als je vaak op reis gaat.

  3. Ik vind het resultaat echt zo cool, ook die van je eigen Kobo. 🙂
    Jammer dat ik zelf niet zo’n handige Harry ben, anders zou ik het voor mijn eigen e-reader ook proberen.

  4. Dit vind ik serieus een fantastisch idee! Voor mijn eigen Kindle heeft mijn moeder een stoffen hoesje gemaakt, maar dit is een veel leuker idee!

  5. Superleuk gedaan!! En zo heb je nog echt een ‘boek’-gevoel als je aan het e-readen bent… Mijn hoesje is knalroze, fake leer en de magneet om het dicht te houden was al na één week stuk. Ik voel me een armoezaaier naast dit pareltje 🙂