Mijn nieuwe favoriete oplossing bij tomatengoesting in de winter

Het glazen bokaaltje in mijn kruidenrekje waarvan de inhoud winterse slaatjes direct een zomerse toets geeft? Dit is het. Gedroogde bio pesto arrabbiata van Nebona Gewürze, dat ik een paar weken geleden bij Bioplanet vond. Toen ik het zag in de rekken, las ik gauw de ingrediënten (zo ben ik) en belandde het na goedkeuring in de kar. Ik ben namelijk vrij zot van tomaten en in de winter is het de groente die ik het hardst mis. Maar een lepeltje van dit mengsel bij een slaatje met wintergroenten? Ja, zo hou ik het wel vol.

droge-pesto-nebona-bioplanet

Arrabbiata saus is een pittige saus met look, tomaten en chilipepertjes, en deze gedroogde versie bevat dan ook tomatenvlokken, look, paprika, peper, basilicum, oregano en steenzout. Je maakt er pesto van door een klein beetje water toe te voegen, dat 5 minuutjes te laten rusten en er dan nog wat olijfolie aan toe te voegen. Vrij pittig, en daar hou ik nogal van.

Pluspunten van mijn nieuwste favoriete potje in mijn kruidenrekje:

  • wreed lekker
  • biologisch
  • de verpakking (andere pesto zit vaak in plastic verpakt)
  • kleine porties mogelijk (haaaandig!)
  • daardoor ook: geen verspilling van halve potjes overschot (gebeurde hier zelden want rode pesto is nu eenmaal de max, maar toch)
  • wreed lang houdbaar (lang leve gedroogde producten!)
  • je bewaart het niet in de koelkast (interessant voor wie koelkastloos door het leven wil gaan)
  • Duits product (maar ik heb dan een boon voor bepaalde Duitse Dingen – ze staan daar al zo veel verder op vlak van ecologie en al!)

Ik at het al in verschillende combinaties: met geroosterde wortel en pompoen, met geroosterde wortel en rauwe avocado en met en zonder pasta erbij, maar ik zou het bij hoge tomatengoesting ook wel eten in combinatie met geroerbakte wittekool, gebakken champignons, geroosterde selder of spruitjes of andere wintergroenten, en eventueel met aardappelen i.p.v. pasta. Slaatjes zijn zo veel meer dan komkommer en tomaatjes!

droge-pesto-bokaal

Schreef ik nu serieus 315 woorden over een potje bio pesto? JA! Maar als ik fan ben, steek ik het ook niet weg. Waarom zou ik dat doen, nietwaar? Mijn blog, mijn plek om helemaal looooos te gaan over – voor mij – nieuwe ontdekkingen. Ook nog, want dat mag niet ontbreken: ♥ ♥ ♥
Volgend bericht
Vorig bericht

11 reacties op “Mijn nieuwe favoriete oplossing bij tomatengoesting in de winter

  1. Awel, da vind ik een goeie tip! Gedroogde pesto, ik herinner me dat ik dat ooit eens in huis had, van Oil en Vinegar, en dat was heel handig. Omdat beschimmelde pestopotjes redelijk jakkie zijn in de frigo! En omdat ne mens ni altijd de animo heeft om zelf pesto te maken, al is dat niet veel werk.

  2. Wij hebben ook iets gelijkaardigs in de kast staan voor de ‘oei-we-hebben-niks-in-huis-om-te-eten-avonden’. Topspul! Maar in combinatie met spruitjes ga ik het hier niet verkocht krijgen. Spijtig, want ik ben een grote spruitjesfan!

  3. Ik mis ook tomaten in de winter, maar koop dan enkel kerstomaatjes vers. Daarnaast tomatenblokjes uit blik (wordt zelfs in het – énige – veggie kookboek dat ik heb, ook benaderd als ‘is oké’), of zongedroogde tomaten, dat ook. Maar dè tomaten in de winter, die zijn me ook te waterachtig, vandaar.

  4. Wel jammer dat het sporen van zwaveldioxide en sulfieten kan bevatten (E220) wat wordt afgeraden
    (giftig-beter vermijden)… en zeker vermijden als je er nu eenmaal allergisch voor bent..

    1. Wow, ik heb eventjes moeten zoeken waar je dat vandaan haalde, maar ik heb gevonden dat dat op de website staat. Op het potje zelf staat daarvan niets vermeld alleszins. Hoe dan ook, ‘sporen van’, daar hou ik nooit echt rekening mee, want er kan op vanalles wel spoor zijn van ‘iets slechts’, denk ik dan. Als je er echt allergisch voor bent, is het natuurlijk weer iets anders …

  5. Op het boodschappenlijstje gezet 🙂 want ik hou zoooo van pesto maar inderdaad, in verse vorm wordt bederft dat snel en ik heb geen zin om altijd een boel in de vuilbak te kieperen. Ideaal dus, ook voor sauzen mee te maken neem ik aan, voor die kak-ik-heb-niks-in-huis momenten waarbij je beroep doet op pasta en wat er nog op de bodem van de frigo ligt. Toptipje, Kelly!

    PS: dat van die “sporen van” vind ik wel straf. Ik dacht dat zoiets altijd op het etiket moest (zeker bij allergenen). Ik ben nog maar eens een illusie armer…