Dagen Zonder Vlees: de extra uitdagingen – tussenstand

2016-02-13 15.12.12 kopie

De Dagen Zonder Vlees zijn zo ongeveer halfweg, dus tijd voor een tussenstand van de extra uitdagingen, speciaal toegevoegd voor wie sowieso al vegetarisch at of voor de niet-vegetariërs die het milieu nog wat extra willen (proberen) sparen.

voedselverspilling

Wat ik vooraf had geschreven:

minder voedselverspilling: hierop let ik sowieso, maar het gebeurt natuurlijk weleens dat er iets verloren gaat. Extra aandacht wil ik hieraan dus besteden, en ik zal bijhouden hoe en wat en waarom, gewoon voor de fun.

Wat er verspild werd:

  • er belandde een rest couscous in de vuilbak, omdat Stefan véél te veel had klaargemaakt. Ik heb er nog 2 dagen van gegeten, maar het lukte gewoon niet om alles op te eten.
  • een overschot haverpap moest er ook aan geloven, simpelweg omdat ik ze was vergeten. De koelkast van het appartement is een paar weken kapot geweest, we gebruikten tijdelijk onze eigen koelkast die 2 verdiepingen lager staat, ik had nergens opgeschreven dat die overschot in de koelkast stond en ja, totally forgotten dus.
  • een stukje versgebakken pompoencake was op het aanrecht blijven staan (bewust in het zicht!), maar het was veel sneller dan verwacht beginnen beschimmelen (misschien had de afwezigheid van suiker er ook iets mee te maken), dus oeps.
  • een restje rijst-met-groentjes dat ik gemaakt had voor Stefan maar dat hij uit het oog verloren was (= andere goestingskes dan rijst)
  • en dan wellicht nog wel wat dingetjes, maar ik heb heb het wat te druk gehad om ALLES bij te houden of te onthouden

Voorlopige conclusie:

Vooral restjes van bereide maaltijden moeten eraan geloven, heb ik de indruk. Sommige periodes hou ik dat allemaal braaf bij in Google Calendar en herinnert mijn computer of smartphone mij dus aan die restjes, andere periodes denk ik er niet zo aan om dat allemaal bij te houden.

To do op lange termijn: consequent noteren om de restjes niet te vergeten.

restje-pitabrood-kikkererwtensoepOh, trouwens: er zijn natuurlijk ook heel wat dingen ‘gered’. Door ze gewoon op tijd op te eten, te verwerken in een andere maaltijd of er nog iets nieuws mee te doen, zoals een restje pitabroodjes dat ik met olie en kruiden begoot/bestrooide en afbakte in de oven > yum!

 

 

seizoensgroenten

Wat ik vooraf had geschreven:

  • meer seizoensgroenten: we kopen al jaren onze groenten bij de lokale bioboerderij en daar vind je praktisch alleen seizoensgroenten. Toch heb ik elke winter tomatenpassata en tomatenstukjes in brik of glas in huis, want in de winter eet ik ook graag lasagne en pasta, stoofpotjes en soep op basis van tomaten en andere tomatenbereidingen. Ik vind dat nu niet per se ‘slecht’, maar toch ga ik proberen extra te focussen op seizoensgroenten.
    Het gaat hier trouwens niet per se om lokale seizoensgroenten of -fruit. Ik wil maar zeggen: zoete aardappelen, avocado en bananen blijf ik eten. Ik weet dat dat niet perfect is op eco-vlak, maar ik streef de eco-perfectie ook niet echt na.

Hoe dat ons bevallen is:

Simpel maar goed eten hebben we meestal gegeten. Heel simpel, meestal. Soms wat te saai naar mijn goesting, maar dat had denk ik vooral te maken met de minder verpakkingen-uitdaging. Simpel betekent: groenten snijden, een beetje olie en kruiden naar goesting toevoegen (oh nee, al die verpakkingen!), in de oven schuiven en bakken tot ze gaar genoeg zijn. Daarbij eventueel toevoegen: peulvruchten, seitan of tempeh en aardappelen, pasta, quinoa … Een paar voorbeelden:

  • ovenschotel met aardappelpuree, zuurkool en ui-tempehgehakt
  • tarte tatin van spruiten, wortel en portobello
  • diepvriesaardappelnootjes met ovengebakken witloof, selder en wortels (’t is te zeggen: de enige groenten die we in de supermarkt konden vinden, in de supermarkt, ja, want het was voor een last-minute etentje met vrienden en de boerderij was niet open)
  • quinoa met geroosterde pastinaak en pompoen en in bouillon gekookte groene linzen
  • nog meer ovengebakken witloof, met aardappelen en seitan
  • oh en soep natuurlijk, véél soep!

Voorlopige conclusie:

Dit vond ik gemakkelijk. Of alleszins niet moeilijker dan anders. Ik heb maar één keer tomatenpuree gebruikt, voor een kikkererwtensoepje, maar verder aten we seizoensgroenten à volonté. We deden er niet de creatiefste dingen mee, niet omdat dat niet kan, gewoon omdat het drukke weken zijn.

Ik vind het eerlijk gezegd soms wel best lastig om bijvoorbeeld op Instagram een slaatjeslunch met komkommer, tomaatjes en andere zomergroentes te zien passeren, want daar krijg ik dan soms goesting in. Evil social media! Maar tegelijk WEET ik ook dat het mij niet zou smaken omdat die groenten in de winter minder smaak hebben (vind ik), dus ik kan die goesting wel onderdrukken en toch volop genieten van mijn wortelsalade. Oef.

Ik ontdekte wél een glazen (!) bokaaltje in mijn kruidenrekje waarvan de inhoud winterse slaatjes direct een zomerse toets geeft. Maar meer daarover in een volgende post, want dat begint hier serieus lang te worden, nietwaar?

quinoa-linzen-pompoen-pastinaak

verpakkingen

Wat ik vooraf had geschreven:

minder wegwerpverpakkingen: hier wil ik al lang nog eens extra op focussen, en dan vooral op PLASTIC verpakkingen, maar ik vind het ZO MOEILIJK. Onze groenten en fruit zijn dan wel meestal niet verpakt (want ze komen dus grotendeels van de boerderij), maar pasta, rijst, quinoa etc. en noten, zaden, pitten, havervlokken en natuurlijk ook tempeh en tofu (de meest frequente ‘vleesvervangers’ in ons menu) zitten meestal verpakt in plastic. En kruiden! Ik gebruik heel veel kruiden, maar die zijn ook aaaaaltijd verpakt in plastic. En 40 dagen zonder kruiden, no way.

Of ik moet de keuze maken om pasta in kartonnen verpakking te kopen maar dan is hij eventueel niet biologisch, of ik moet even geen pasta meer eten, of ik moet naar de verpakkingsvrije winkel maar dat is absoluut niet bij de deur, of ik moet zelf mijn pasta maken. En dan die overweging maken voor ALLES behalve groenten en fruit. Goed, bedenkingen, frustraties en – hopelijk – oplossingen pen ik hier de komende weken neer.

Hoe dat al gegaan is:

Zoals verwacht was dit de lastigste opdracht. Maar ik had een schop onder mijn kont nodig, want ik wilde hier al een tijdje meer aandacht aan schenken, maar ik had er door omstandigheden niet de energie voor. Ik had me de dag nadien al voorgenomen om – eindelijk eens – naar de dichtstbijzijnde verpakkingsvrije winkel te reizen (minstens 3 uur), maar het moest natuurlijk wel de moeite zijn. Voor 3 potten noten zou ik niet helemaal naar daar reizen, dat is wel begrijpelijk, zeker?

De eerste weken van de uitdaging probeerden we dus gewoon nog te eten wat we nog hadden. Normaal gezien vul ik wat op is (vrij) snel aan, maar nu dus niet. De notenplank was het snelste leeg (daar stond ook een bijna-lege-bokaal met bio fair trade chocolate chips):

bokaaltjes-liefde

Voor sommige gerechten moest ik creatief zijn: in noten-bananenbrood verving ik een deel noten door boekweitkorrels (niet zo geslaagd) en gebruikte ik dadelsiroop (= gemixte dadels) als zoetstof (aanvaardbaar, maar niet ideaal in dat recept). Ik experimenteerde met bananen’melk’ (banaan + water) voor mijn haverpapontbijt (kon beter) en maakte ook al een paar keer haverpap met zelfgemaakte notenmelk maar dan zonder de noten te zeven. Het resultaat was niet zo oké, maar ik geef nog niet op!

Ik maakte intussen ook al twee keer mijn eigen notenmelk – wel gezeefd, maar ik vroor de pulp in omdat ik op dat moment geen tijd had om er iets mee te proberen maken. Ook kokosmelk maakte ik zelf, om een Indisch soepje wat te verrijken, maar voor de rest bakte of experimenteerde ik niet zo veel, maar dan vooral in het kader van project ‘terug naar 53 kg’.

Ideaal dieet trouwens: vermager gemakkelijk en gezond, eet enkel onverpakte voeding!

Intussen ben ik ook eindelijk in de verpakkingsvrije winkel geraakt, maar ook daarover schrijf ik nog wel eens een apart berichtje. Voorlopig heb ik alleszins een (klein) voorraadje droogwaren – enkele soorten gedroogde kruiden, bouillonpoeder, jasmijnthee, granen, noten, peulvruchten – en wat ‘natte’ ingrediënten waar ik niet al te lang zonder kan: agavestroop en tamari.

kookzondag

Dit was kookzondag een paar weken geleden: ik maakte seitan (zoals we al een paar jaar doen: op basis van tarwegluten verpakt in een papieren zak), een paar liter soep (o.a. met bloemkool, inderdaad geen seizoensgroente, maar wel van bij de bioboerderij!) en een paar kilo chili sin carne (ook niet zonder verpakking: tomatenpassata uit brik, droge bonen in plastic) …

 

Voorlopige conclusie:

Zolang er geen verpakkingsvrije winkel in de buurt is of zolang ik voltijds werk en dus geen goesting heb om tweewekelijks of zelfs maandelijks helemaal naar de verpakkingsvrije winkel te reizen, zal dit sowieso wel een lastig punt blijven. Ik heb ook al gemerkt dat ik bepaalde recepten niet kon maken omdat een ingrediënt SOWIESO niet verkrijgbaar is zonder plastic verpakking. Nu maakte ik de keuze om het niet te maken maar ik bak en kook heel erg graag en wil me eigenlijk ook niet beperken tot enkel ingrediënten die ‘zonder verpakking’ (voor de consument dan toch, want zelfs in de verpakkingsvrije winkel komt er nog (een boel) verpakking aan te pas natuurlijk) verkrijgbaar zijn. Maar kijk, we doen ons best en zijn er toch weer even veel bewuster mee bezig.

Goed, genoeg geschreven. Ik zou kunnen blijven denken en schrijven, maar het is ook maar brainstormen zonder conclusies te trekken of zonder alles afgewogen te hebben. Hoe gaat het met anderen die met deze extra uitdagingen bezig zijn? Al nieuwe ontdekkingen gedaan? Geëxperimenteerd met notenmelk? Naar de verpakkingsvrije winkel geweest?

 

Volgend bericht
Vorig bericht

15 reacties op “Dagen Zonder Vlees: de extra uitdagingen – tussenstand

  1. Helemaal akkoord, die verpakkingen zijn het állermoeilijkste! Ik kwam wel van een stukje verder dan jij, en heb nog maar pas geïnvesteerd in herbruikbare zakjes om fruit en groenten te kopen. Dus ik heb toch al een beetje vooruitgang kunnen maken 😉

    Die seizoensgroenten, dat vind ik nog wel fijn om extra op te letten! En he, het is maart, dat betekent (volgens VELT): Bloemkooool! Spinaaaazie! En het grappige: ik ging in het weekend bij een vriendin eten, had die zo maar eventjes een auberginecurry voor mij gemaakt. Lekker, dat wel!

    Ik ben wel erg benieuwd naar de inhoud van je glazen potje…

  2. verpakkingen blijven ook hier een dagelijkse strijd. Van voedselverspilling heb ik totaal geen last met pubers in huis (dar vreet wat af, niet te geloven) , een kotstudent die de restjes maar al te graag meeneemt en kippen in de hof.

  3. Wow, drie uur reistijd naar de verpakkingsvrije winkel. Dat verdient echt een hele grote pluim! De extra uitdagingen hebben me tot nu toe vooral bewustzijn bijgebracht. De seizoensgroenten probeer ik meer rekening mee te houden en deden me voor het eerst een rode kool slachten waar ik dagenlang van kon eten ;-). Gekookte restjes vliegen hier ook het vaakst bij het vuilnis. En die verpakkingen, ja.. ik dronk wel heel vaak Arizona tea en die laat ik nu voor wat het is (is toch ook met honing, dus past niet bij vegan leven) en ik drink alleen nog thee of water van de kraan.

    1. 3 uur als ik met het openbaar vervoer ga, hé. De eerste keer nu ging ik echter al met de auto, samen met mijn vriend, omdat er problemen waren op ‘het spoor’ door een kabel die het de dag voordien begeven had en ik geen tijd te verspillen had om ‘slachtoffer’ te zijn van de daarmee gepaard gaande vertragingen. De volgende keer zorg ik dat ik niets anders gepland heb die dag zodat ik me niet kan laten frustreren door vertragingen en gemiste overstap etc. en dàn mag je mij een pluim geven 😉

      Hoera voor je eerste rode kool! Als je ze bio koopt, zijn ze vaak wat kleiner, trouwens. Ik vind dat wel een voordeel, want anders moeten we met ons twee ook dagen rode kool eten, en ’t is nu niet dat dat mijn favoriete groente is 🙂

      En hoera voor meer bewustzijn! Ik vind dat het leukste aan zo’n uitdagingen, dat ze je gewoon even extra doen stilstaan bij wat je belangrijk vindt maar waarvoor je anders geen tijd/energie hebt. Nu ja, in mijn geval dan toch 🙂

  4. Leuk verslagje!! En zitten we al halfweg? Wow!

    Hier is het voorlopig ook nog niet zo gemakkelijk geweest.. De tweede week was ik iets te ambitieus geweest door 5 vegetarische én nieuwe gerechten op één week in te plannen, waardoor het eten altijd heel laat klaar was, en dan zijn er ook nog eens 2 gerechten mislukt. (Alez, op zich niet mislukt, maar gewoon niet lekker). Terwijl ik op voorhand minstens anderhalf uur was beziggeweest om de weekmenu uit te dokteren… (Ik vind het nog moeilijk om vegetarisch “improviserend” te koken).

    Dus na de 2de week heb ik dan beslist dat het vegetarische aspect toch wel primeert op het seizoensaspect (Tijdens DZV dan), en ook dat ik niet meer dan 3 nieuwe gerechten op de menu zet per week. Oef.. terug een gelukkig lief en minder frustratie wegens mislukte gerechten. 😉 En in elk geval eten we nu meer vegetarisch (3à4x per week ipv 1à2x!) wat op zich zeker wel bevalt! Dus hoera!

  5. Ik vind dat je super goed bezig bent.Zelf probeer ik ook maar leer hier elke keer bij.Sinds kort gebruik ik geen zakjes meer in de supermarkt om fruit of groenten mee te nemen,nee naar de boer ga ik niet wegens geen in de buurt.Een afvalvrije winkel is hier in de verste verte niet te bespeuren maar ik koop zo wie zo geen bio dus pasta in karton is makkelijker te vinden.Ook probeer ik minder verpakkingen in plastiek te kopen,is moeilijker want je bent zo gewoon om die dingen te kopen,hé!Heb van de week mijn herbruikbare keukenrol gemaakt!!Glazen bokaaltjes hergebruik ik,al is het maar om mijn naaispulletjes in op te bergen.Of granola of als theelichtjes of … Ik ga met de fiets werken en zo veel mogelijk naar de winkel/bakker/bank/post en dergelijke maar gebruik toch regelmatig mijne auto,openbaar vervoer is hier niet zo evident.Trein is met de auto 20 minuten van hier uit.En vandaag ene lekkere veggie pizza gemaakt.

  6. Het moet gezegd worden dat je toch wel goed bezig bent hoor!
    De extra uitdagingen vind ik niet zo gemakkelijk, maar ik probeer wel mijn best te doen. Er wordt amper eten weggegooid, maar de seizoensgroenten vind ik iets moeilijker dan verwacht.
    Mijn ’40 dagen variatie’ gaan nog altijd wel goed, en ik heb al heel wat nieuwe lekkere receptjes ontdekt.
    Verpakkingen, dat is ook geen makkelijke. Maar mijn motto is: je best doen is al goed genoeg!

  7. Het verpakkingsvrij winkelen is ook hier het lastigst. ik vind het vooral moeilijk omdat de meest ecologische keuze dikwijls plastiek verpakt is.
    Als ik voor mijn huisgenoten vlees haal neem ik doosjes mee naar de beenhouwer , maar heb ik zin in een vleesvervanger zit die gegarandeerd in plastiek verpakt, gewone groenten kan je los kopen maar bio is verpakt in plastiek. Zelfs in mijn biogroentenpakket merk ik dat er meer en meer in plastiek verpakt wordt.
    Losse thee: ik vond er in papieren zakjes. Kom ik thuis ik knip dat zakje open en… Inderdaad de thee zat in een plastiek zakje. Dubbele verpakking dus.
    Pfffff…. Ik word daar soms moedeloos van.

    Maar ik ben blij dat steeds meer mensen er mee bezig zijn. 🙂

  8. Goed bezig! En goh man, elke keer ik ergens portobello zie staan, krijg ik spontaan goesting daarin 🙂 Zoooo frustrerend dat ik dat hier tot nu toe nog nergens gevonden heb!
    Super ook dat je tot in de verpakkingsvrije winkel geraakt bent (ik ook, voor het eerst, hoeraaaa!) en die zelfgemaakte notenmelk, dat ga ik toch eens bekijken. Ge zijt dus weeral kei-inspirerend!

    Ik heb net een blogje over DZV en de extra uitdagingen geschreven; straks nog een foto nemen en dan komt het online 🙂