Drie jaar “suikervrijheid”: wat het voor mij betekent, welke suikers ik nog eet en hoe ik het aanpak

Het is eventjes geleden dat ik schreef over mijn suikervrijheid. Ik ben er een tijd minder mee bezig geweest, ik heb een tijdje vaker en vaker gezondigd (op het werk en buitenshuis dan), ik voelde me door bepaalde opmerkingen niet meer ‘gemachtigd’ om over het onderwerp te schrijven … Mijn definitie van suikervrijheid liet (en laat nog steeds) namelijk ruimte toe voor suiker in kleine mate én voor andere suikers dan geraffineerde suiker. Dat viel niet altijd in goede aarde bij mensen die een andere invulling geven aan suikervrij / suikerarm / suikerloos – en dat begrijp ik wel. Maar het onderwerp houdt me nog steeds bezig. Dus ik schrijf.

Suikervrijheid en wat het voor mij betekent

De beslissing / uitdaging viel in januari 2012: ik wilde mijn suikerconsumptie drastisch verminderen. Ik kocht toen al zo weinig mogelijk bereide voeding (ook weinig koekjes, behalve speculoos) en dronk zelden frisdrank en weinig alcohol, maar ik begon mijn dag wel meestal met boterhammen met choco of ontbijtgranen (en dan niet de ongesuikerde versies) met gezoete plantaardige melk. Ik wist al dat ze overal suiker in draaien, want ik was al een fervente etikettenlezer sinds ik vegetariër werd (intussen zo’n 8 jaar geleden). Lightvarianten zijn nooit een overweging geweest, want dat past sowieso niet in mijn eetfilosofie van natuurlijke voeding.

In het stukje ‘Suikervrijheid: voorbereidingen en knoopdoorhakkingen‘ schreef ik in het lang uit hoe ik mijn suikervrijheid zag, wat ik wel nog en wat ik niet meer wilde eten. Kort gezegd komt het erop neer dat ik toen besloot geraffineerde suiker zo veel mogelijk te vermijden, met uitzondering van bepaalde plantaardige producten (room, bakboter, slagroom etc.) waar maar zo’n kleine hoeveelheid suiker aan is toegevoegd dat ik wel ben ‘bevrijd’ van mijn suikergewoontes en cravings. Ik had ook niet het gevoel dat die minieme hoeveelheden een serieuze impact op mijn gezondheid hadden, dus vond ik deze manier oké voor mij. Ook zou ik maïsstroop, agavestroop, rijststroop, (in mindere mate) honing, appeldiksap e.d. blijven gebruiken, met de belofte me te “verdiepen in deze natuurlijke suikers / zoetmiddelen, want ze zijn niet allemaal even goed voor de gezondheid.” Ik schreef toen ook:

Als ik mezelf verbied om ooit nog Alpro-producten met toegevoegde suiker te eten, als ik dit ‘extreem’ doe, vrees ik gewoon dat het niet lukt. Bovendien denk ik dat ik mijn gezondheid niet zo erg tekort doe als ik af en toe een beetje soja(slag)room of chocomelk consumeer…

Ik heb toen nooit een definitie opgezocht van het woord “suikervrij”, ik heb het gewoon zelf ‘uitgevonden’ als woord voor “bevrijd van mijn suikergewoontes en cravings”, niet in de betekenis van “zonder suiker, noch geraffineerd noch ongeraffineerd, ook geen fruit”.

Bijna twee jaar later schreef ik in ‘De strijd tegen de zwembandjes‘ dat ik “90% van de tijd suiker- en zuivelvrij” at. En ook, iets waar ik nog steeds hetzelfde over denk:

Na een periode van sociaal lastige situaties begon ik buitenshuis weer suiker te eten/drinken. Gewoon omdat ge anders buitenshuis niet meer moogt/kunt gaan eten. Mijn sociaal leven is echt wel belangrijker dan mijn gezondheid, heb ik ook geleerd.

Hoewel ik het voor mezelf nooit 100% had verboden, merkte ik blijkbaar dat ik het mezelf toch moeilijker maakte dan ik zelf nodig vond en besloot ik dus buitenshuis nog flexibeler te zijn.

En tegenwoordig? Een paar maanden geleden was ik ineens kwijt waarom ik liever niet witte suiker eet maar wel agavestroop, kokosbloesemsuiker en superrijpe, superzoete banaan (voor mijn gezondheid in het algemeen? voor mijn bloedsuikerspiegel in het bijzonder? omdat ik alleen natuurlijke zoetmiddelen wil eten? maar suiker is ook natuurlijk! …), hoe ik mij moest uitleggen tegenover mensen die zeggen “ja maar ja, kokosbloesemsuiker is OOK suiker hé!”, of ik wat ik bestempeld had als suikervrijheid niet gewoon anders moest gaan noemen, want dat ik mensen onbedoeld de verkeerde indruk geef.

Aangespoord door de vertwijfeling ging ik onlangs naar de infosessie/workshop Ecozoet van VELT, en hoewel ik er bijna niets nieuws leerde (ik heb al redelijk wat gelezen over suiker de laatste jaren), zag ik wel weer in waarom ik witte/geraffineerde suiker vermijd: omdat het lege suikers zijn. Simple as that. Ik ga hier nu niet uitleggen welk effect op je lichaam de verbranding van lege suikers heeft, daarvoor zijn er betere bronnen, maar voor mij was het alleszins opnieuw duidelijk: om dezelfde reden waarom ik witte bloem vermijd omdat dat geen toegevoegde waarde heeft, maar wel meel gebruik, vermijd ik witte suiker, maar niet per se kokosbloesemsuiker, ahornstroop, appeldiksap etc.

Vanaf nu denk ik dat ik maar zwijg over suikervrij of suikervrijheid. Recepten krijgen voortaan geen suikervrijstempel meer als ik ahornstroop of appelmoes als zoetmiddel gebruik. “Zonder geraffineerde suikers”, dat kan dan weer wel. Afgesproken?

Waarom doe ik het?

Als ik me zo veel mogelijk weg houd van de ‘normale’ suikerbommen (en uiteraard verder ook relatief gezond eet en leef), heb ik geen last van dat nefaste effect van lege suikers op mijn lichaam. Dan val ik sneller in slaap, slaap ik vaster, heb ik minder last van hoofdpijn, ziet mijn gezichtshuid er beter uit … Als ik me een periode laat gaan op suikervlak en merk dat ik bijvoorbeeld weer slechter begin te slapen, is dat voldoende reden om me te herpakken. Het is dus niet zo dat ik een 100% supergezonde levensstijl (wat dat ook moge betekenen) nastreef, dat vind ik extreem en ik hou niet echt van extreem.

Welke suikers eet ik wel nog?

  • vers fruit, met heel rijpe bananen op één (en zoete groenten)
  • gedroogd fruit: abrikozen, bananen (in schijven, stukjes of poeder), dadels, mango, rozijnen, vijgen …
  • diksappen
  • stroop: agavestroop, ahornstroop, rijststroop …
  • honing, maar zelden
  • natuurlijke, ongeraffineerde suikers: kokosbloesemsuiker, sucanat / oerzoet …
  • stevia (tot mijn voorraad op is, want ik vind het niet lekker genoeg)

bananencake-suikervrij

Hoe ik het aanpak, buitenshuis en op het werk

Thuis is het gemakkelijk. Ik koop gewoon geen producten waarvan iedereen weet dat er veel suiker in zit. Ik heb wel rietsuiker in huis, maar die staat in de badkamer bij de rest van de ingrediënten om zelf verzorgingsproducten te maken (suiker = scrub). In de keuken heb ik enkel een selectie van suikers die ik hierboven opnoemde. Ik koop al van lang voor de “suikervrijheid” zelden koekjes, en andere suikerbommen komen ook maar zelden in huis. Alleen zwarte chocolade heb ik meestal in huis. Maar een snoep- en/of koekenkast hebben we nog nooit gehad.

De ongeraffineerde suikers probeer ik natuurlijk wel te beperken. Dat lukt meestal vrij goed, want mijn drang naar zoet is veel lager dan vroeger, maar ik blijf wel een zoetebek, en dat vind ik best oké. Ik consumeer die suikers BEWUST, en dat vind ik al heel wat beter dan het onbewuste overconsumeren van lege suikers vroeger.

Bij familie en vrienden doe ik (meestal) niet moeilijk. Dan ben ik de vegetariër – en dan voeg ik stilletjes toe -met lactose-intolerantie, maar meer niet. (Bij vrienden die lasagne zonder kaas serveren ga ik natuurlijk wel iets liever eten, dat even terzijde.) Als er qua hapjes enkel keuze is tussen kaas en chips of taart of cake waarvan je wéét dat er geraffineerde suiker (en meestal ook wel wat boter of melk) in zit, zal ik eerder kiezen voor de chips of taart of cake, omdat ik van de kaas ziek word. Als het een gepland bezoek is, stel ik soms voor om zelf mijn dessert te maken. Bij mijn ouders roefel ik al eens in de snoepkast, da’s een oude gewoonte (als we samen in de zetel hangen en naar tv kijken, HOORT er gewoon een snoepje – meestal in de vorm van chocolade – bij).

Op het werk eet ik ook al eens een stuk verjaardagscake of een chocolaatje, maar dat gebeurt niet zo vaak. De drang naar zoet is meestal laag, dus ik doe mezelf geen plezier door een stukje taart te nemen. Als tussendoortjes neem ik mee: nootjes, gedroogd of vers fruit, granola, een potje olijven, of een energiereep, een raw snoepje, een stukje cake zonder geraffineerde suikers of ander gebak … Ik ben zot van dadels, die eet ik zo uit het vuistje tijdens drukkere periodes wanneer middagpauzes overgeslagen worden en ik een energiestoot of twee wel kan gebruiken.

Drank

Ik drink voornamelijk water uit de kraan, maar daarnaast drink ik ook:

  • thee, vroeger al zonder zoet, nu nog steeds zonder zoet, tenzij wat honing als mijn keel zeer doet
  • chocomelk: héél soms Alpro soja-chocomelk (7,5 % suiker!), liever de rijst-kokos-choco drink van Provamel (zonder toegevoegde suikers) of (meestal) zelfgemaakte chocomelk (plantaardige melk zonder toegevoegde suiker, met 100% puur cacaopoeder, een beetje zout, een vleug kaneel en afhankelijk van de ‘melk’soort wat kokossuiker of agave/ahornstroop)
  • (bio)frisdrank: héél af en toe, meestal dan op restaurant of café
  • fruitsap: weinig; als ik het drink, is dat meestal buitenshuis, we kopen het zelf zelden
  • alcohol: weinig, zowel thuis als buitenshuis

 

Wat een relatief korte update over de stand van suikerzaken moest worden, werd wat uitgebreider dan gepland, maar bij deze is zowat alles geschreven, denk ik. Toch nog een vraag voor iemand die al drie jaar bezig is met “suikervrijheid”? Je weet waar je ze kan achterlaten!
Volgend bericht
Vorig bericht

27 reacties op “Drie jaar “suikervrijheid”: wat het voor mij betekent, welke suikers ik nog eet en hoe ik het aanpak

  1. Oooh fijn om een mede-suikervrije vegetariër te lezen 🙂 Ik eet nu al een dik jaar geen suiker, tenzij ik sociaal/moreel verplicht ben. Maar dan probeer ik maar een halfje te eten, als er bv iemand trakteert op het werk. Ik eet geen suikervervangers behalve dan kokosbloesemsuiker en rijststroop. Het enige waar ik wel eens mee zondig is een glas rode wijn (max 2).

  2. zeer inspirerend en herkenbaar!
    ik ben nog maar “zo suikervrij mogelijk” sinds januari en ik merk ook veel meer voor- dan nadelen. buitenshuis vind ik het ook erg moeilijk en ik heb het gevoel dat ik soms een stigma van “moeilijke” opgeplakt krijg, maar ik trek het me eigenlijk niet aan.
    ik voel me er goed door, en dat telt!
    jouw receptjes vind ik heel interessant en handig!
    x

  3. Herkenbaar! Ik eet sinds een jaar 100% veganistisch en zo min mogelijk suiker en tarwe. Op kantoor word ik inmiddels weleens overgeslagen bij traktaties, dat voelt gek, maar het is wel handig. ‘Nee, dank je,’ roep ik al automatisch als me koek of taart wordt aangeboden. Niemand doet daar moeilijk over. En anders zeg ik: ‘Daar word ik ziek van’ en dan is iedereen uitgepraat.

  4. Bedankt voor je update. Ik ben er een hele tijd ook heel erg bewust mee bezig geweest. Maar ik moet toegeven dat het weer wat naar de achtergrond geschoven is wat jammer is. Als het druk is geraken die dingen wat verder naar achter op de prioriteiten agenda, terwijl goed eten zo belangrijk is in je goed voelen! Maar ik ben toevallig vandaag weer een hoop fruit gaan kopen om weer met goede moed mijn ontbijt enkel te laten bestaan uit fruit. eventueel met een beetje yoghurt of granen erbij, maar de hoofdmoot moet terug fruit zijn. Ik merk gewoon dat ik mij zoveel beter voel als ik dat doe! Toen ik het laatste een paar maanden op deze manier deed had ik op den duur gewoon geen pijn meer tijdens mijn maandstonden. Het mooiste voorbeeld dat voedsel echt een medicijn kan zijn.

  5. Ik eet niet suikervrij. Ik heb genoeg andere problemen aan mijn hoofd om ook daar nog eens mee bezig te zijn. Ik eet ’s ochtends rauwe havermout met magere melk, daar kan ik het een voormiddag mee doen. Maar ik heb wel rietsuiker, ahornsiroop, honing en voor de sapjes kraantjeswater met een geurtje siroop. Ik ben wel dol op smoothies. Van echt fruit, vooral van bananen, lig ik omver na een halfuur. Ik ben ook dol op chocola. Maar ik heb nu ontdekt dat in de Colruyt chocolade is , repen, met stevia, gevuld en niet bitter of zo.
    Maar ik vind het super dat jullie dat kunnen.

    Marie-Christine

  6. Prachtig inspirerende update ! Alleen probeer ik zoveel mogelijk lokaal te consumeren. Kokosbloemsuiker klinkt me in dat opzicht nog slechter dan de suikerbieten incluis de fabriek .. of heb ik het mis.. ?

    En traktaties.. daar kan ik gewoon niet aan weerstaan hoor.. iets over vlees sterker dan.de wil 😉

    1. Kokosbloesemsuiker komt inderdaad niet van om de hoek. Ik ben zelf niet zo bezig met lokaal eten, allez, wel Belgische tomaten en geen van de andere kant van de wereld, maar ik eet wel bananen en avocado en andere tropische dingen, dus heb ik ook geen probleem met kokosbloesemsuiker en andere suikers die van ver komen.

  7. Oh leuk, ik wist niet dat je ook een lactose-intolerante vegetariër bent. ^_^
    Ik eet niet bewust suikervrij, maar ik merk dat nu ik al mijn boodschappen in de verpakkingsvrije winkel doe, ik veel minder in aanraking kom met geraffineerde suikers. Veel minder verwerkte producten, dus automatisch zonder allerlei toegevoegde stofjes.
    Buitenshuis is natuurlijk ook een ander verhaal, maar veel suikerrijke dingen zijn toch al niet geschikt voor lactose-intolerante vegetarische mensen. 😛

  8. Oei, ik voel me aangesproken ivm de “kokosbloesemsuiker is ook wel suiker he” (instagram)
    Ik vind dat ge dat wreed goed doet, het is niet altijd ‘makkelijk’ om andere keuzes te maken. Hier is het ook altijd een proces van vallen en opstaan, zeker met de kinderen in huis. Ze eten nu eenmaal liever ‘echte’ choco, dan die die ik zelf maak. Of confituur met suiker.
    Al moet ik zeggen dat stukje bij beetje mijn smaak al zeer is veranderd en dat dat bij de kinderen ook ‘verbetert’ (dat merk ik heel goed als ik voor echte suiker-zoetebekken bak of kook, wat voor mij ‘zoet genoeg’ is, is dat zeker niet altijd voor de anderen)
    Gelukkig is er ook gezond zoet, want bij suikervrij zijn ook niet alle alternatieven ok. (aspartaam, brr)
    Zoektocht dus. Gelukkig zijn er nog Kelly’s met gezond inspiratie… 🙂
    Wat mij trouwens opvalt: sinds ik overwegend vegan eet en op zulke sites en pagina’s inspiratie zoek hoe meer suiker ik tegenkom… de combinatie van plantaardig en suikervrij is ook in mijn ervaring niet zo evident

    1. Och, je was niet de eerste die zoiets zei, hoor, dus ik had jou niet in mijn hoofd bij het schrijven van dat zinnetje 🙂 Je bent misschien wel de laatste, aangezien ik nu niet meer zal spreken over “suikervrij” 😉

      Een zoektocht blijft het inderdaad. Misschien heb ik binnen een jaar ook agavestroop of kokosbloesemsuiker afgeschreven, wie weet!

      Oh en dat van bakken voor echte suiker-zoetebekken is heel herkenbaar! De chocoladekoekjes die ik onlangs maakte vind ik persoonlijk wreed zoet (gezoet met ongeraffineerde suikers 😉 ) maar werden door iemand als “oeh, zo bitter zeg!” bestempeld. Whaaat?!?!

  9. Interessant hoe je er tegelijk flexibel en toch heel bewust mee omgaat. Ik heb een tijdje gedacht helemaal géén suikers gegeten, nadien voelde het als “falen” als ik af en toe suikers at. Het is beter om zoals jij consequent gematigd te zijn, denk ik. Merci dus voor de inspiratie.

    1. Ja, dat “falen” … Ik wist, toen ik de beslissing nam, dat ik beter zocht naar iets dat op lange termijn volhoudbaar was. Als ik me had voorgenomen om geen suikers meer te eten, had ik het wellicht na een maand opgegeven en was ik in die maand wellicht zevenendertig keer teleurgesteld geweest in mezelf. Mocht ik nu nog om dwingende gezondheidsredenen moeten suikerminderen, ja, dan zou ‘consequent gematigd’ natuurlijk geen optie zijn. Maar dat is niet het geval, dus ‘consequent gematigd’ is perfect voor mij! 🙂

  10. Sinds ik (onder andere dankzij jou) weet heb van die vervanger-zoetmakers voor geraffineerde suikers, voel ik me ook veel beter. Geen hoofdpijnen meer, energiepeil dat omhoog is gegaan, en ook…verlost van ‘light’ produkten. Dit laatste stond bij op m’n to do lijstje vanwege de diëtiste, om die kilo’s kwijt te geraken, die er teveel aan waren. Nu weet ik wel beter, want ‘light’ is helemaal niet zo onschuldig, integendeel zo blijkt. Een vriendin van me, die ondermeer glutenintolerant is en zich ook regelmatig informeert, vertelde me zelfs dat suiker van nature uit helemaal niet wit is, maar chemisch wit wordt gemaakt, en dat groene Stevia nog het beste is maar blijkbaar hier in België nog niet gevonden (?). Maar volledig suikervrij, dat lijkt me inderdaad onmogelijk, er zit in héél véél suiker, zoals je ook zelf – terecht – opmerkte. En het moet toch ook gezellig blijven hé (zoals je anecdote ivm familiebezoek met iets zoet, moet kunnen vind ik dan). Inspirerend, ééntje om te onthouden, dikke merci!

    1. Oh, verschrikkelijk, dat de diëtiste light producten aanbeveelt … Goed dat je inmiddels beter weet!
      Groene stevia ben ik nog niet tegengekomen. Ik heb wel steviazaadjes om zelf plantjes te kweken, maar het is niet zo simpel. Later, als ik een serre en meer ervaring heb, probeer ik het opnieuw 🙂

      1. Ik was laatst bij één van de ‘Colruyt filialen van de nieuwe generatie’ en rara wat ik daar nu toch zag staan? Juist ja, green stevia ;-). Benieuwd hoe het verder evolueert met je eigen gekweekte Stevia. Alles op z’n tijd hé.

  11. Leuk om na drie jaar nog eens een stand van zaken te lezen! Toen ik begin november een ‘suikervrije’ maand aankondigde kreeg ik ook veel reacties als: jamaarja, je laat jezelf nog wel ongeraffineerde suikers toe, zo is het wel gemakkelijk hé! Ik vind dat iedereen dat voor zichzelf moet uitmaken, en ik besloot ook om enkel de geraffineerde suikers te schrappen omdat die het grootste (negatieve) aspect op je lichaam/gezondheid hebben. Na een maand is de drang naar zoet ver weg, maar volledig zonder suikers blijven eten zal ik niet doen. Het is zoals je zelf ook schrijft: mijn sociale leven is belangrijker dan mijn gezondheid. Bewust omgaan met suiker is ook al een hele grote stap! (De update van mijn ‘suikervrije’ maand komt er binnenkort aan!)

    1. Mijn lichaam laat het mij snel weten als ik te veel geraffineerde suiker heb gegeten. Vroeger, toen ik totaal niet zo met voeding bezig was, vond ik dat lastig en zaagde ik over mijn ‘zwakke maag’, maar nu weet ik wel beter. En mijn lichaam klaagt niet meer tegenwoordig, dus ik maak blijkbaar toch wel de goeie keuzes 🙂

  12. Interessant om te lezen! Suikervrij en vrij van geraffineerde suikers is de beste onderverdeling om geen commentaar te krijgen 🙂 Super dat je voor de natuurlijke suikers kiest, daar let ik zelf ook op.
    Volledig suikervrij is niet haalbaar, als je er al op let, vind ik dat een stap in de goede richting. En buitenshuis ben ik ook flexibel, want een stukje taart of een ijsje moet af en toe kunnen 🙂

  13. Interessant om te lezen dit en eerlijk gezegd ook wel hoopvol! Want na een suikervrije oktober, was november hier een ramp. Stress en dan terug “mogen” snoepen, maakte dat ik van niets gekanteld ben naar alles. Mijzelf voor eeuwig en altijd alles verbieden wil ik niet (om dezelfde redenen die jij ook aanhaalt), maar een tussenweg is blijkbaar nog moeilijk. Momenteel ben ik dus weer even cold turkey aan het gaan; tot de kerstperiode, want ik weet nu al dat het onmogelijk gaat worden om dan geen suiker te eten (getuige ook mijn moeder die toen ik recent op skype met “mmm” reageerde op haar verse sjoekes, meteen zei dat ze er in de kerstvakantie wel zou maken. Terwijl ik dus echt wel gewoon “mmm” bedoelde en niet “mmm, maak er mij!”. Maar bon, ik heb toch maar even laten weten dat de kerstvakantie al erg genoeg zal zijn en dat nog meer desserts en suiker dus niet nodig zijn 😉
    En ik denk dat ik ook eens wat ga experimenteren met suikervrij gebak, zodat ik in zo’n “stress, cooookies”-momenten daarop kan terugvallen. Nog altijd een beetje comfort food dan, maar tenminste geen comfort food dat mij doet hervallen en koppijn bezorgt 🙂

    En echt waar, op zoveel gebieden: gij zijt zo’n voorbeeld jong, gij!

    1. Gij doet mij blozen, gij!

      Hier zullen de feestdagen ook niet suikervrij zijn, tenzij de desserten die worden aangeboden de ‘zonde’ niet waard zouden zijn. De typische taart van bij de bakker vind ik bijvoorbeeld echt niet lekker, maar tegen chocomousse zeg ik graag wel al eens ja 🙂 (“maar niet te veel, hé!”)

  14. Beste Merlette,

    (Ik weet niet meer hoe ik je blog heb ontdekt, maar ik voelde me direct aangesproken (in de goede zin van het woord 🙂 ) want ook al schrijf je mijn naam met een i, mijn ouders hebben me altijd ‘Merel’ genoemd 🙂 ). Maar soit, daar gaat het niet over..

    Suiker, jaja, zo een van die lekkere dingen om aan verslaafd te zijn, maar die niks bijbrengen op nutritioneel vlak. Ik was vroeger een enorme zoetebek en koekiemonster, en dans wegens – eerst geen leuke, maar nadien wel – omstandigheden (depressie, burnout en klierkoorts) heb ik mezelf eens in vraag gesteld, samen met mijn voedingsgewoonten en zo 🙂 En ben ik direct overgeschakeld op een zo natuurlijk mogelijke voeding, liefst bio (want zonder pesticiden – maar bio is niet gelijk aan natuurlijk, want bioshampoo en andere biodingen bevatten ook nog rommel 🙂 ) en glutenvrij. En zo weinig mogelijk suiker. Zeker geen witte suiker meer (wiite producten in het algemeen zijn zeer ‘leeg’ – wit brood, dito pasta, en ook zout bijvoorbeeld), en dan ontdek je kokosbloesemsuiker, ahornsiroop en agavesiroop – en joepie en wat was ik blij! Geen witte suikers meer, maar gezonde zoeters. En tja, ik ben regelrecht in de marketingval gelopen. Het is door naar Franse reportages te kijken, dat mijn ogen opengingen. Wat de voedingsreuzen allemaal uitsteken met ons eten – ’t is om triest van te worden. En toen dacht ik, ok, laat ik dan in het vervolg, vooraleer iets nieuws te kopen dat in biowinkels en andere te verkrijgen is, me eerst eens informeren op internet. Ik heb niks nieuws meer gekocht dat gehyped wordt, maar ik ben wel gaan lezen over suiker, in het Nederlands, Frans en Engels.. En mijn ogen gingen nog meer open 🙂 Kokossuiker en agavesiroop zijn helemaal niet zo gezond als er beweerd wordt. Het zijn marketingtrucken.. En we laten ons er steeds aan vangen – maar gelukkig leer ik bij, en gebruik ik mijn gezond verstand, alvorens alles te geloven wat er gezegd wordt (en zoek ik zelf dingen op internet op) Net zoals Popaye en zijn spinazie destijds (weet je wel, er zit veel ijzer in, en je wordt er sterk van – jaja, maar in bonen zit bijvoorbeeld meer ijzer 🙂 ) En dus zou ik graag deze link met je delen: http://www.voedselzandloper.com/blog/is-kokosbloesemsuiker-gezonder-dan-gewone-suiker

    En als je wil, kan ik je nog wat Frans- en Engelstalige links ook doorsturen.

    Groetjes,

    Mer(i)el

    1. Hi Meriel,

      Dank je voor je bezorgdheid, maar ik ben me er wel degelijk van bewust dat kokossuiker niet übergezond is, of niet zo heel veel gezonder dan witte suiker, en dat het nog steeds een suiker is (het woord zegt het zelf). Ik ben een héél bewuste consument, stap niet in marketingvallen (ik voel me zelfs gekwetst dat je dit impliceert) en ik lees ook ALTIJD op het internet (zo nodig in meerdere talen) na wat het precies is.

      Maar zoals ik schrijf: “Het is dus niet zo dat ik een 100% supergezonde levensstijl (wat dat ook moge betekenen) nastreef, dat vind ik extreem en ik hou niet echt van extreem.” Ook: “De ongeraffineerde suikers probeer ik natuurlijk wel te beperken. Dat lukt meestal vrij goed, want mijn drang naar zoet is veel lager dan vroeger, maar ik blijf wel een zoetebek, en dat vind ik best oké. Ik consumeer die suikers BEWUST, en dat vind ik al heel wat beter dan het onbewuste overconsumeren van lege suikers vroeger.”

      Goed voor jou dat je alle vormen van suiker helemaal vermijdt, maar ik heb ervoor gekozen om dit niet te doen en vooral ook te luisteren naar mijn eigen lichaam. En dat voelt zich heel goed bij mijn huidige eetpatroon.

      Groetjes,
      Kelly

  15. Beste Kelly,

    Neenee, ik denk dat je me verkeerd heb begrepen.. Ik heb niet gezegd dat jij ook in de marketingval loopt, maar er zijn jammer genoeg (en ik deed dat ook) mensen die niet goed geinformeerd zijn, omdat ze geen toegang hebben tot de nodige info, en omdat reclame en de media bepaalde info geven die niet altijd lijkt te kloppen. Of omdat ze niet stilstaan bij wat ze eten. Het was helemaal niet de bedoeling te kwetsen. Mijn excuses als dat zo overkwam.
    En ikzelf ga ook niet in het extreme, want dat is niet goed, maar ik probeer gewoon zoveel mogelijk suiker te vermijden.
    En het is inderdaad belangrijk dat iedereen luistert naar zijn eigen lichaam.

    Vele groetjes,

    Meriel

    1. Hallo Meriel,

      Ik heb je reactie inderdaad wat gelezen als een ‘belerende aanval’ (dat zijn grote woorden hoor, maar ik kom even niet op andere) op mijn keuzes, waardoor ik je woorden meer dan nodig ervaren heb als iets waartegen ik me moest verdedigen. Maar hé kijk, het lijkt erop alsof we helemaal akkoord gaan met elkaar 🙂

      Fijne avond nog,
      Kelly