Verblijdingen [23]

Het is weer te lang geleden dat ik mijn verblijdingen deelde. Wellicht komt dat gedeeltelijk omdat ik gedurende enkele maanden niet zo überblij geweest ben (of eerder: mijn gemoed ging serieus omhoog en omlaag). Ik verklap niet hoe dat komt, dat maakt ook niet zo veel uit voor jullie, maar door recente veranderingen voel ik dat de schommelingen aan het wegebben zijn en dat de dalen niet meer zo diep zullen zijn, of niet meer zo plots zullen opduiken dat ik er in struikel. Vreugdedansjes! Wat mij de laatste tijd verblijd heeft:

  • onze nieuwe tijdelijke woonplaats, appartement 2. Ruim, licht, proper, geen schimmel, geen overlast (tot nu toe toch, haha). Ik voel me veel rustiger dan niet zo lang geleden, gewoon door (redelijk ongepland plotsklaps, maar toch) te verhuizen. Mijn boekenrek vol bokalen is uiteraard mee verhuisd. Liefde voor bokalen! bokalen
  • goed kunnen slapen, na een jaar van veel te weinig goede nachtrust.
  • yoga met Adriene, nog steeds (nu ja, behalve momenteel, want we hebben nog geen internet in het nieuwe appartement).
  • vegan wafelfestijn bij vrienden, uren-uren-uren blijven omdat het zo gezellig (en lekker, uiteraard) is.vegan wafels
  • bijbabbelen met mijn beste vriendin, altijd plezant maar op sommige momenten in je leven kan dat nog meer vandoen zijn, en nog meer deugd doen dan anders.
  • algemener: motorrijders die hun voet naar elkaar uitsteken (waarom hebben fietsers niet zoiets?), ik vind dat altijd zo tof om te zien.
  • de reiger langs de Dender die ik af en toe zag. Als ik hem zag, glimlachte ik elke keer eens. (nu is mijn fietsroute veranderd en rijd ik niet meer langs de Dender, dus wordt dit een fijne herinnering)
  • wandelen met Stefan, gewoon zo af en toe ’s avonds, na een stresserende werkdag, om te babbelen en te zwijgen, elkaars handen vast te houden en erin te knijpen. We vierden een paar maanden geleden ons tienjarig samenzijn, trouwens. En we wonen sinds kort officieel samen, mhihi.

    Hij was onlangs te voet onderweg naar huis, en hij deed me zo lachen met zijn antwoord. 💕 (ik noem hem zelden schatje, maar hier kon ik het niet laten liggen)

    Hij was onlangs te voet onderweg naar huis, en hij deed me zo lachen met zijn antwoord. 💕 (ik noem hem zelden schatje, maar hier kon ik het niet laten liggen)

PS: Wie Big Magic wil winnen, kan nog tot en met 14 november een reactie achterlaten onder dit bericht.

Volgend bericht
Vorig bericht

11 reacties op “Verblijdingen [23]

  1. Ik kan me wel voorstellen dat verhuizen naar een beter stekkie je al een pak beter doet voelen! Goede beslissing 😀 Leuk lijstje dat je hebt opgesteld. Ik heb dat ook ooit gedaan, iedere dag opschrijven wat mij blij maakte. Na een tijdje werkte dat ook effectief! Leuk nieuws dat je weer wat blijer bent 🙂 (en dat met ons deelt, want daar word ik zelf ook blij van ^^)

  2. Hopelijk nu eindelijk rust, en dan Het Huis! Geniet van jullie nieuwe stekje!
    Die wafels zien er zó lekker uit seg. Mmm. Nu heb ik honger!
    Eigenlijk zou ik ook eens zo’n leukedingenlijstjes moeten maken. Ik lees ze zo vaak bij anderen, maar ben er nog nooit zelf aan begonnen…

  3. Wat een leuke verblijdingen! ik heb ook ooit aan de lijven ondervonden wat goed wonen met je doet. En ik had niet eens door hoe slecht ik woonde, het was vooral veel te klein. ik werk ook rond wonen en als mensen dan verhalen vertellen, dan besef ik maar weer eens hoe gelukkig ik mezelf mag prijzen dat ik niet meer op 30m² moeten leven met 2 personen, in een afgeleefd appartement waar je een half uur op voorhand het vuur op moet zetten als je iets wilt kunnen koken, en waar het raam niet sluit, (voor vocht ik dat een voordeel, maar in de winter uit je bed vriezen is niet fijn.

  4. Hihi, die berichtjes 🙂

    En dat met die motards en hun been (of het vingertje, dat vind ik nóg zaliger :-), ik heb mij dat ook al afgevraagd waarom fietsers dat niet doen. Mijn broer en ik hebben het jaren geleden proberen invoeren toen we nog regelmatig deelnamen aan georganiseerde fietstochten (een handje dan, want een been is met ingeklikte pedalen toch niet zo praktisch), maar niemand wilde meedoen, boehoe! 😉