De tas van Annelies: mijn Tatanne uit gordijnresten

Op mijn wil-ik-deze-zomer-doen-lijstje stond op de eerste plaats: “naaien: nog een tas uit De tas van Annelies”. Na tas Lili, die ik ook al maakte uit gordijnresten van een andere naaister, had ik de smaak van stevige tassen wel te pakken. Geen probleem, want er lagen nog voldoende van die resten gordijnen, die ik sowieso heel erg graag wilde wegwerken om het appartement wat leger te maken. Ik koos een vrij dikke, ruwe stof die langs beide kanten gebruikt kan worden, met een lichtbruine en een donkerbruine kant.

tatanne-1

Maar Tatanne, de naam van het patroon, draaide niet helemaal uit zoals ik verwacht had. Ik had gewild dat ze helemaal uit de bruine stof had bestaan. Maar als je met restjes werkt, ben je uiteraard beperkt in mogelijkheden. Puzzelen deed ik, maar ik kon onmogelijk alle patroondelen uit die ene, L-vormige bruine lap krijgen. Achteraf gezien heb ik ook spijt dat ik voor de buitenzakken de donkerbruine kant koos. Nu oogt ze wat te druk naar mijn goesting.

But then again: ik maakte ze niet voor mezelf, maar om ooit aan iemand cadeau te doen (geïnteresseerde vrienden en familieleden mogen mij contacteren!).

tatanne-gordijnen-resten-recykleren

Maar de gordijnrestenstapel zou geen stapel genoemd kunnen worden als er niet nog gordijnresten waren. Het enige lapjes dat bij dat bruine paste, was een oranje stof. Op de voorkant hing een soort van plastic laagje in bloemetjesmotief. Effect: die bloemen blinken wat. No go. Dus gebruikte ik de achterkant. Praktisch gezien was dat ook wel beter: de oranje stof is nog altijd stevig maar wel een pak dunner, en daardoor beter geschikt om de hengsels te maken, zeker de smalle aan de zijkant.

tatanne-gordijnen

Maar … pas later zag ik het: deze tas lijkt, door die kleurencombinatie, zo uit de jaren zeventig te komen. Dat was niet echt de bedoeling.

De tas zelf? Die zat vrij snel in elkaar. Ik had, zoals ik gewoonlijk doe, eerst al eens de hele handleiding aandachtig gelezen. Daardoor wist ik ook op voorhand dat ze eigenlijk wel simpel in elkaar zit. Ook al oogt het zo niet op het eerste gezicht. Enkel het nut van de binnenflap was me in het begin niet helemaal duidelijk, waardoor ik bijna rebels dat onderdeel had weggelaten. Maar toen zag ik het: met de magneetsluiting direct aan de ‘zijwand’ van je tas, dus zonder binnenflap, zou de tas minder ‘gesloten’ zijn. (De laatste twee zinnen beschouw je best als een ‘note to self: bevestig bij een volgende Tatanne ook maar weer die binnenflap’.)

tatanne-gordijnen-la-merlette-blanche

Het patroon zelf: vrij geniaal, alweer. Het is een ruime tas met een bodem – ik bedoel maar: geen patattenzak-model – die door de linten en de plooitjes in de zijkant wel elegant oogt. Ik heb ze zelf niet nodig, maar ik weet nu al dat het wellicht een kleine beetje pijn zal doen om ze weg te schenken.

Magneetsluiting en O-ringen

Pand42

Stoffen

Resten gordijnstof van een andere naaister (buiten- en binnenkant)

Patroon

De tas van Annelies

Volgend bericht
Vorig bericht

24 reacties op “De tas van Annelies: mijn Tatanne uit gordijnresten

  1. stijlvol! ik zie uw punt wel van de seventies, maar vind ’t zeer meevallen omdat het precies vrij zachte tinten bruin en oranje zijn! (niet dat er sowieso iets mis is met de jaren ’70 overigens) De gelukkige krijger mag content zijn 🙂

  2. Heel geslaagd! Ziet er wel moeilijk om te maken uit (ook al is het dat volgens jou niet). Ik heb me nog nooit aan een tas gewaagd. Misschien is dit niet het ideale model om mee te starten?

    1. Goh, ze zit op zich echt niet moeilijk in elkaar hoor. Om het te vergemakkelijken zou ik misschien alleen aanraden toch een dunnere stof te gebruiken. Dat maakt het stikken natuurlijk wel wat makkelijker. Maar ze zit echt wel vrij simpel in elkaar hoor: geen rits, geen biais, geen ingewikkeld patroon … Succes!

  3. Wauw, ik vind dit een supermooie tas, zowel het model als jouw keuze van stof- en kleurcombinatie. Ik zie dat wel graag zo’n seventies model … Mocht niemand van je familie of vrienden zich geroepen voelen stel ik me graag kandidaat 😉

  4. Ik heb het boek al eventjes hier liggen maar nog niets uit gemaakt/genaaid:foei voor mezelf maar als ik deze zie kriebelt het wel om er mee aan de slag te gaan.Ben benieuwd wie de gelukkige eigenares wordt van deze leuke tas.