Het Fashion Revolution Day stokje

24 april was het Fashion Revolution Day, een dag om de veelbesproken ramp in Bangladesh te herinneren en de producenten van onze kleren te vragen wie onze kleren gemaakt heeft. En natuurlijk bestaat er een stokje / tag, in het leven geroepen door ikweetnietwelke blogger en afgelopen dagen verspreid door Blogland. Aangezien ik hier af en toe schrijf over Fair Fashion (veel te weinig naar mijn eigen goesting, ahum), pikte ik het stokje op.

1. Als je de deuren van jouw kledingkast opendoet, wat valt dan als eerste op?

Ik heb geen kleerkast met deuren, maar als je passeert aan ons kledingrek, zie je VEEL kleedjes aan mijn kant (alles links van de oranje kapstok, ahum – Stefan heeft meer kleren hoor, maar op het moment van de foto lag er veel in de was). Om precies te zijn: 5 nieuwe (fair & eco), 11 tweedehandse en 7 zelfgemaakte (waarvan 6 met GOTS- of tweedehandsstof, 1 met nieuwe tricot). In de andere categorieën kleren heb ik niet zo veel stuks, maar ook daar is het een mix van nieuw-eco / tweedehands / zelfgemaakt. Ik heb onlangs wat opgeruimd, maar geen enkel kleedje kon verbannen worden. Misschien moet ik mezelf wel een koop/maakstop opleggen… Of een ‘nieuw in-oud uit’-regel ofzo. 23 kleedjes is er misschien wel wat over. Ahum. Ook al zijn ze oké op ethisch vlak.

kleerkast
Ons kledingrek, waaronder ahum 23 kleedjes.

2. Hoe zou je jouw ‘geschiedenis’ wat kledingstijl betreft omschrijven?

Eclectisch, sinds een jaar of twaalf. Dat is zo begonnen op het moment dat ik mijn eigen kleren moest kopen. Ongeveer in dezelfde periode had ik plots geen goesting meer om te dragen wat iedereen droeg. Ik begon te shoppen in tweedehandswinkels en ja, dan zoek je niet per se naar iets dat past in je straatje, maar dan vind je hopelijk iets wat misschien wel tof is. Ik heb in de jaren die volgden al redelijk wat kleren gekocht die ik, als ik ze nieuw had zien hangen, wellicht niet had gekocht. Maar net die beperkte(re) keuze vind ik dus plezant, toen en nu nog. Jeej voor tweedehandsvondsten! (zie hierboven: bijna de helft van mijn kleedjes zijn tweedehandsvondsten)

Kringwinkel kleedje 1 kopie
2 Kringwinkelkleedjes = 1 happy Kelly!

Maar ook: jeej voor merken die bezig zijn met wie in welke omstandigheden onze kleren maakt, hoeveel ze betaald krijgen en, in het ideale geval, of het hele productieproces duurzamer kan. Vroeger was ik geen merkenmeisje, nu zoek ik net die merken. Als je koopt, stem je, en ik stem voor een mensvriendelijkere, gezondere (mode)wereld. Om diezelfde reden koop ik liefst stoffen met het GOTS-keurmerk voor mijn zelfgemaakte kleren.

monkee-genes

3. Wat vind je belangrijk bij de aanschaf van nieuwe kleren?

Nieuwe nieuwe, of nieuwe oude? Nieuwe nieuwe moeten sowieso biologisch en liefst fair trade zijn. Ik ga bijna altijd op voorhand wat lezen over het merk, want zo’n consument ben ik nu eenmaal. Het moet natuurlijk ook comfortabel zitten en ik moet het mooi vinden, maar dat vind ik nogal logisch. Nieuwe oude, tweedehandsjes dus, moeten alleen leuk en comfortabel zijn, want die vind ik sowieso oké op ethisch vlak.

Twee basic tops van Saint Basics + mijn favoriete Monkee Genes = liefde!

4. Koop je jouw kleding bewust (e.g. let je op keurmerken of de filosofie van het merk) of is dit een ver-van-je-bed show?

Oeps, deze vraag beantwoordde ik dus al in mijn vorige antwoord. Het is een meerjarenproject, maar intussen heeft mijn Project 100% groene kleerkast ertoe geleid dat ik nog maar weinig niet nieuw-eco / tweedehands / zelfgemaakte stukken heb. Behalve beha’s, bikini’s en schoenen dan.

5. Wat denk jij van de huidige situatie in de kledingindustrie?

Ehm, ja, jammer dat het allemaal zo ver gekomen is, hé. Dat mensen aan de andere kant van de wereld uitgebuit worden voor onze goedkope wegwerpkleren, dat ze er zelfs niet deftig voor betaald worden, dat ze hun kinderen niet naar school kunnen laten gaan … En dat wij dan nog durven klagen ook dat we niets in onze kleerkast hangen hebben voor die ene speciale gelegenheid. Ik wou dat ik er meer over wist, dat ik er meer kon aan doen, dat er een mentaliteitswijziging gebeurde bij producenten én bij consumenten en dat alles dan op middellange termijn goed kwam. Maar ik ben maar een stampvoetend meisje dat tranen in de ogen krijgt als ze naar documentaires over de werkomstandigheden van die textielarbeiders kijkt.

Ik hoop dat diegenen die het weten en er iets kunnen aan doen dat ook gewoon doen, en graag zo snel mogelijk, als het even kan.

6. Wat is jouw favoriete kledingstuk, en waarom?

Mijn grijze Monkee Genes! Ik morste er een paar maanden geleden per ongeluk wat bleekwater op, toen ik die fles naar iemand anders bracht. Die stond nog op ons appartement van de vorige bewoner en ik moet zo’n vies spul niet in huis hebben, want aaargh, stom bleekwater! Toen heb ik heel hard geweend. De roze vlekken zijn dankzij zwarte textielstift minder opvallend, maar ehm, ja, je ziet de vlekken nog altijd goed (maar niet op de foto’s want ze zitten rechtsachter). En toch blijf ik die broek dragen, want ze zit zalig, is eco en fair trade.

Ik smijt het stokje naar Saar van Roromacaro, Lies van Villa Lies en Elisse van Bij gebrek aan beter.

Ook goesting om gauw de zes vraagjes te beantwoorden? Vang het ook en laat het me weten!

Volgend bericht
Vorig bericht

15 reacties op “Het Fashion Revolution Day stokje

  1. Knap van je om zo bezig te zijn met eerlijke kleding.Ik pleit schuldig.Heb de laatste tijd wel veel kleren zelf gemaakt of vermaakt maar koop geen fair trade stof of kleding.Misschien toch eens gaan rond kijken voor zulke dingen.Morgen staat er een dagje Gent op het programma,misschien tips?

    1. Vandaag binnen geweest bij Today is a good day,zo'n lieve dame daar.De dochter kon niet binnen in hare rolstoel en we kregen beiden spontaan een glaasje thee aangeboden.Niets gekocht maar oh zo zachte materialen van stofjes…

  2. Weer zo inspirerend, Kelly! Ik vind die 23 kleedjes wel verantwoord als ze allemaal graag gedragen worden!

    Vorige week zaterdag was ik nog aan het zeggen tegen mijn lief (naar aanleiding van de fashion revolution day: "ik snap dat niet zenne, hoe mensen zoveel toffe tweedehands kledij vinden, ik vind nu echt nooit iets in de kringwinkel of tweedehandswinkel dat direct goed is of mijn stijl of goesting is.". En daarna, toen we ergens naartoe moesten en ook even een stop maakten in de kringwinkel vond ik een keischoon giletje, helemaal mijn maat en goesting, voor maar drie eurootjes. ZO'N motivatie om toch te blijven zoeken!

    Wat de eco merken betreft: Ik blijf het wel héél moeilijk vinden om mijn goesting te vinden qua stijl… Ik heb welgeteld één tshirtje van Wunderwerk en één kleedje van Armed Angels. Die Saint Basics moet ik wel eens bekijken want mijn topjes zijn praktisch allemaal aan vervanging toe. Ben je tevreden van de kwaliteit en pasvorm?

    1. Dat worden ze inderdaad! Graag en bijna allemaal heel vaak. Alleen het rechtse Kringwinkelkleedje draag ik weinig, omdat het moeilijk is om ermee te fietsen 🙂

      Jeej voor je Kringwinkelvondst! Ik heb ook niet elke keer geluk, maar dat maakt het net zo plezant, denk ik. Zoeken, zoeken, zoeken, en dan ineens: booyah!

      Eco-merken en je stijl: ik snap dat wel. Ik heb het 'geluk' dat ik vanalles graag zie, maar als je een bepaalde stijl hebt en je wil meer fair/eco kopen, kan dat moeilijk zijn. Hoe zou je je stijl omschrijven? Dan zoek ik anders wel eens mee 🙂
      De Saint Basics zitten constant in de wasmachine, ik draag bijna niets anders (omdat ik bijna geen andere tops heb) en ze zien er nog altijd perfect uit. Heel tevreden van de kwaliteit dus 🙂

    2. Mijn stijl, euh, gho. Ik zie graag printjes (maar niet te girly of kleurrijk) en ik hou van ruimer zittende t-shirts, en stukken die eenvoudig zijn maar net een tikje meer hebben, bvb een eenvoudige snit maar wel een speciale stof. En ik ben op zoek naar een toffe jeans (donkerblauw) met rechte of smallere pijpen. En om helemaal moeilijk te doen: ik bestel niet graag kleren online! 😀

    3. Ben je al bij Supergoods in Mechelen geweest? Ik niet, maar het lijkt mij dat je daar wel je gerief kan vinden, afgaande op wat er op de site staat (eenvoudig, los, sobere printjes)…

  3. Aha, daar bestaat dus ook een stokje van! Met toffe vragen bovendien… De foto van je kleer"kast" vond ik wel herkenbaar: aan mijn kant hangt ook meer dan aan de kant van de partner… Verder ben ik ook zeer content van mijn Monkee Genes. Maar echt, jij leest dus op voorhand iets over de merken die je wil kopen? Ik ga tweedehands of naar een faire winkel: blij dat de keuze beperkt is, maar ook blij dat ik in de winkel zelf niet meer moet nadenken of dingen opzoeken – ik weet vanzelf dat het goed zit, ik maak niet zo graag huiswerk vooraf 😉 Wel goed bezig, jij!

  4. Aah wat ontzettend balen dat je bleekwater op je lievelingsbroek hebt. Zo balen, want dat is nou net zo'n hardnekkig middel dat je de vlekken voor altijd blijft zien. Gelukkig heb je de vlekken een beetje kunnen verdoezelen met stift!

  5. Veel instemmend geknik alhier! 🙂
    En fan van jouw broek van Monkee Genes, ik wilde er op het FFF eentje passen bij Today is a good day, maar daar verkopen ze ze niet meer, omdat Monkee Genes blijkbaar niet meer aan alle eco/fairtrade eisen voldoet. Boehoe!
    Al ben ik tegelijk ook wel in de war, want op hun website vind ik enkel dat er vanaf juli een charity achter Monkee Genes zit, die actief is in Bangladesh en daar zorgt voor onderwijs e.d. (wat mij nu niet echt slecht lijkt).

    1. Ja inderdaad, het meisje van Today is a good day wist me op FFF ook te vertellen dat ze tijdelijk geen nieuwe Monkee Genes meer inkopen. Heel erg jammer en ik hoop dat ze snel weer helemaal oké zijn!