Stokje: Questions of life

Haaike gooide nog eens een stokje naar mijn hoofd. Een stokje dat ik met plezier ving: de Questions of life. Dat klinkt bijna dramatisch en ik geef toe dat ik over enkele vragen redelijk hard moest nadenken, maar och, het viel wel mee. Ik merkte vooral dat ik er rekening mee hield dat familie, vrienden en zelfs collega’s hier soms lezen. Maar zelfs met die rem en zelfcensuur vond ik het wel tof om er eens even bij stil te staan, dus voilà, een antwoord op enkele (levens)vragen. Sofie, K.To en Elisse, willen jullie graag het stokje vangen?

Welke herinnering van het afgelopen jaar geeft jou de grootste glimlach op je gezicht?

Ik dacht eerst aan iets boekgerelateerds, de ontmoetingen met dames met een hart voor upcycling en consorten. Maar als ik terugdenk aan La Truite Magique, dat gezellige festivalletje in de Ardense bossen, groeit mijn glimlach nog meer. Stefan en ik droomden er samen over ons toekomstige huis, ontmoetten er plezante mensen, sliepen kweetniethoegoed in de auto, genoten er van schone muziek, aten veel vegetarisch lekkers (en dat voor een festival!) en verwarmden ons aan elkaar, met extra veel liefde.

Wat heb je altijd al eens willen doen sinds je kindertijd?

Goh, ik heb hierover precies even moeten nadenken. ’t Is dat ik niet zo’n dromer moet zijn geweest, ofwel heb ik gewoon een slecht geheugen. Wat ik me wel herinner, is dat ik altijd al eens wilde paardrijden op een strand zonder toeristen of hoge appartementen op de dijk, of op een grote vlakte ergens in Amerika, ook weer zonder stoorzenders. Ik, op de rug van een paard, beide met lange losse haren, een open lucht en een zacht zonnetje, en maar galopperen, tot mijn kont neig zeer doet.

Wat zou je willen doen in je leven als er totaal geen beperkingen waren?

Wellicht een combinatie van zelf dingen maken en dat maakplezier delen. Misschien een gezellig vegan eethuisje met verschillende hoekjes waar creatievelingen hun ding kunnen doen, terwijl ik biologische, zelfgemaakte kikkererwtencake en ander zot lekker, meestal gezond gebak serveer en losse thee zet (geen koffie, sorry!). Tussendoor help ik de maaksters en makers, want ja, er komen ook venten. De muziek varieert en er is af en toe wel eens een hard rock sewing café of zo. Er wordt gerepareerd en geüpcycled en cosmetica gemaakt en iedereen gaat altijd content buiten. Zoiets misschien? Ik zou ook meer vrijwilligerswerk doen en misschien zelfs eens een half jaar kinderen in de derde wereld onderwijzen, als ik er maar geraak zonder vliegtuig.

Wat heb je voor het laatst over jezelf geleerd?

Niets. Ik ken mezelf al een tijdje redelijk goed, precies. Ik kan me alleszins niet herinneren dat ik onlangs nog iets nieuws over mezelf heb geleerd. Teleurstellend antwoord?

Als je aan het dagdromen bent, waar gaan die dromen dan over?

Over alle dingen die ik zou kunnen doen als ik niet zou moeten werken. Kleedjes op maat maken voor mezelf en anderen, opleidingen volgen in de hoop ooit DE job te pakken te krijgen, de boeken die ik nog wil lezen, dat sportschema dat ik eens wil opstellen, blogposts die ik wil schrijven, zo’n dingen. Tegenwoordig dagdroom ik ook constant over ons toekomstige huis, dat spreekt voor zich als je aan het bouwen bent.

Welke verandering wil je het komende jaar het liefste toepassen in je leven?

Ik zou er serieus deugd van hebben als ik meer op tijd in mijn bed kruip (en minder gestoord zou worden door luidruchtige appartementburen, maar daar kan ik helaas weinig aan veranderen), eindelijk een goeie sportroutine bedenk, minder procrastineer en dus nog wat meer DOE én mijn in mijn ogen overtollige gewicht verlies door het regelmatigere sporten en een nog beter eetpatroon. Een andere concrete verandering waarvoor ik ook serieus veel moeite zou willen doen, maar minder onder controle heb: vooruitgang op de werf. Van geen huis naar een bewoonbaar huis, dat zou geweldig zijn (maar ook wel zot indien mogelijk, gezien bepaalde recente gebeurtenissen).

Maar hé, eigenlijk ben ik dus wel content en gelukkig en heb ik niets om over te klagen hoor. Het lijkt misschien anders door mijn antwoorden, ik weet het niet goed. Hoe dan ook: Kelly is blij!

Volgend bericht
Vorig bericht

8 reacties op “Stokje: Questions of life

  1. Mooi! Heerlijk dat je er zo achter komt, dat je al zo bewust leeft en houdt van de dingen die je doet. En zo weet je ook weer even welke stapjes je weer verder kan maken…fijne dag!

  2. Dat eethuisje…… daar zou ik dan graag willen komen. Kun je dat in mijn buurtje beginnen (kop van Noord-Holland) . Dan mag je op mijn pony komen rijden over het land van buurmanboer langs de vaart, daar is ook nooit een mens te vinden. Deal?

    1. Ik zal er eens over nadenken! Misschien moet ik dan een pop up eethuisje doen en intussen door Europa reizen en dan rijd ik paard op de mooiste plaatsen in Europa, of zo?

  3. Hahaha, "tot mijn kont neig zeer doet" 🙂 Heerlijk nuchter na zo'n droom. Ik heb hetzelfde soms met fietsreizen: dan wil ik zo'n reis rond de wereld met de fiets doen, maar man, die zadelpijn moet verschrikkelijk zijn 🙂

    Leuk alleszins dat je het hebt ingevuld; ik ben – als nogal serieus zoekende – toch wel een beetje jaloers op je antwoord op vraag 4.