Het verhaal van de gerecykleerde matrashoes

Een paar jaar geleden pinde ik het matrashoesje dat mina dotter maakte voor een van haar dochters. Een gezellig leeshoekje, dat zag ik ook wel zitten. Op dat moment nam ik me voor om ja te zeggen als iemand me vroeg of ik een (kinder)matrasje wilde. Die vraag bleef uit, jarenlang. Tot mijn mama een paar matrasjes uit een caravan recupereerde. Ik kreeg er twee. Booyah, want dat betekent ook: twee toffe leeshoekjes in huis!
leeshoekje gerecycleerde jeans

Dat huis, dat is er nog bijlange niet, maar een leeshoekje dicht bij de chauffage in het soms kille appartement zag ik ook wel zitten.
leeshoekje

Over de stofkeuze heb ik uren getwijfeld. Zonder overdrijven, zeg. Dat matrasje moest namelijk bij ons toekomstige interieur passen, iets met witte muren, licht houten vloeren, grijs en wat kleuraccenten. Ik veranderde meermaals van gedacht en besloot uiteindelijk om voor neutraal, sober grijs te gaan, liefst uit dikkere katoen of canvas tegen te snelle slijtage.

 zijkant
En toen herinnerde ik me de donkergrijze teddyfleece die ik gekocht had en de tientallen jeansbroeken die ik al had gespaard om een dekentje voor vriendin Evy te maken. Maar Evy heeft intussen een vriend die haar warm houdt, dus ik hoefde toch geen jeansdeken meer te maken. Bingo! Teddyfleece (je weet wel, gerecycleerde petflessen) voor de bovenkant, stevige jeans voor zijkanten en onderkant. Voor het gemak knipte ik gewoon telkens de broekspijpen van het kontstuk, het stuk dat in mijn geval altijd het meeste lijdt …
jeans recykleren

Laatste probleem: ik zie dat eigenlijk niet zo graag, de typische blauwe jeans. Ik hou van jeans voor zijn stevigheid en ik werk er graag mee, maar schoon? Tien, vijftien jaar geleden vond ik van wel, de laatste jaren ben ik het wat beu gezien. De achterkant van jeansstof vind ik wél mooier. Ik keerde alle broeken binnenstebuiten en pikte de meest grijzige tinten eruit. Ik dacht nog even over verven, maar ik had geen plantaardige verf in huis en wilde ook niet wachten tot ik er wel in huis had. Zo gaat dat soms in mijn hoofd: jaren kan ik wachten maar dan plots moet het af zijn. Ahum.
jeansbroeken binnenstebuiten

jeansbroeken recykleren

Nu zitten de ‘mooie’ kanten van de broeken dus aan de binnenkant van de hoes. Een stuk of tien tinten blauw? Dat leek me dus een beetje te druk, te onsober.
binnenkant

Goed, eens de stoffen gekozen, kon het urenlange knip-, pimp- en naaiwerk eindelijk beginnen. De onderkant kon me weinig schelen, die moest enkel stevig zijn. Ik wees de broeken met gaten ter hoogte van de knie niet af en gaf ze ook een tweede kans. Een lapje erachter en mee in het rijtje!
onderkant 1 jeans recycleren

onderkant 2 jeans recycleren

De zijkant pimpte ik met vierkantjes (textielverf die ik lang geleden kocht) omdat stempelen plezant is en 3,5 meter stof bestempelen ook nog eens zeer rustgevend is, zeker met chillen zondagavondmuziek in je oren. Denk Jeff Buckley, Oscar and the Wolf, Antony And The Johnsons, Lou Reed, The National en zelfs wat Neil Young.
zijkant detail

Een rits die lang genoeg was, had ik niet liggen. Maar ik heb wel een kooi vol kortere ritsen. Ritsen die trouwens op het containerpark zouden beland zijn wegens productiefoutjes (zie die rode verfspat op het achterkant, whoaa!!), dus jonges toch, de karmapunten voor dit maaksel stegen nog meer!
mo how zeg, ritsen met vlekken

rits bedekt

ritsen

Oh, het matrasje had blijkbaar al eens een nieuwe hoes gekregen, ontdekte ik. Dertig jaar geleden was dat wellicht al een hele verbetering tegenover de eerste laag, maar ehm, ja, oordeel zelf maar.
enorm lelijke matrashoes

Ik ben alleszins veel contenter met mijn recykleersel, maar dat was wellicht al duidelijk. (ik bedoel, hoe lang kan een blogpost over een poepsimpel naaisel worden, zeg?!)
jeansbroeken teddyfleece matras

Volgend bericht
Vorig bericht

34 reacties op “Het verhaal van de gerecykleerde matrashoes

  1. Cool! Ik vind dat mega cool.
    En echt, ik spaar ook alle oude jeansbroeken, maar onlangs dacht ik nog: wat ga ik daar toch allemaal mee maken? (kinderpijpjes zijn natuurlijk veel smaller) Maar hé, ik spaar gewoon rustig verder.

  2. supertof! die grijzige jeanskant is inderdaad zoveel mooier – ik heb ook massa's jeans (allemaal met dezelfde gaten erin als in foto 4!) maar met die blauwe kant weet ik toch nooit echt wat maken.
    En wat ik mij nu al eeuwen afvraag en jij vast weet: fleece, is dat àltijd van gerecycleerde petflessen gemaakt? Ook de dekentjes van Ikea enzo?

    1. Nee, absoluut niet, helaas. En zelfs als het gerecycleerd is, zou het niet zo'n milieuvriendelijk materiaal zijn, omdat er microplastics zouden vrijkomen bij het wassen. Het is ook nog altijd niet biologisch afbreekbaar natuurlijk… Om die redenen koop ik het eigenlijk ook liever niet zelf. Allez, ook omdat ik gewone, kortharige fleece totaal niet mooi vind 🙂

      Ik denk dat je best googelt of de leverancier probeert te contacteren om zeker te zijn…

  3. Poepsimpel? Mijn geduld zou nog niet halverwege geraken 🙂
    En ik mag misschien van een andere planeet lijken, maar ik ben toch wel blij met de ontdekking dat "booyah" een positief woord is, in plaats van een uitroep van ontevredenheid 😉