Zelfmaakplezier met doilies

Een van mijn prille knutselactiviteiten was kaarsensmelten. Ik verzamelde de restjes kaarsen van familie en was content om van al die sukkelaars weer één kaars te kunnen maken. Tegenwoordig geniet ik nog altijd van de gezelligheid van (zelfgemaakte of nieuwe-maar-dan-graag-paraffinevrije*) kaarsen.

Kaarsenvormpjes of -houdertjes, da’s dan weer minder mijn ding. Voor grotere kaarsen gebruik ik gewoon kleine bordjes of schaaltjes uit de keukenkasten, kleinere kaarsen staan op omgekeerde bokaaldekseltjes.Voor de theelichtjes maakte ik onlangs wel eens romantisch getinte houdertjes. Het is te zeggen: met doilies. Ah ja, want doilies zijn gewoonweg de meest romantische, vroeger-was-alles-beter objecten der Vlaamsche contreien.

Ik herinnerde me de suikerwatermethode, lang geleden leren kennen dankzij mijn meme. Zij was vroeger altijd aan het haken, altijd met fijn, wit haakgaren. Haar opgesteven zwaantjes staan, blijkbaar, in mijn geheugen gegrift. Zo hard dat ze mij inspireerden tot wat opstijfgeëxperimenteer ten huize Kelly. Niets nieuws, mijn excuses, maar ik volg tegenwoordig de mantra van Octaview (“alles is al eens gemaakt maar niet door mij“) en heb het hier dus toch maar over deze niet-vernieuwende techniek.

In de betere winkel der Vlaamsche contreien, de Kringwinkel, sloeg ik mijn doilyslag, dopte ze in wat suikerwater en verromantiseerde de woonkamer in nen hik en nen tik. (oftewel: in een handomdraai)

Ik toonde al de winterse-avond-look, even ter herinnering:

En zo zien ze eruit op een zonnige winterse dag:

Nodig

  • doily (kanten onderleggertje)
  • kommetje of glaasje, eventueel met bolle onderkant (of een opgeblazen ballon)
  • 3/4e suiker
  • 1/4e water

Zo doe je dat!

  1. Breng het water aan de kook. Roer het suiker door het kokende water. Roer tot het suiker helemaal opgelost is. Laat afkoelen.
  2. Dip je doily volledig in het suikerwater.
  3. Leg op de onderkant van het kommetje of glaasje, of leg rond de opgeblazen ballon.
  4. Wacht. Een dag, twee dagen, zolang als nodig tot de doily helemaal droog is.
    (PS: je kan het gerust ook bij de verwarming zetten om het droogproces te versnellen.)

Geen theelichthoudertjes meer nodig? Versuikerwater je doily en hang ze aan een draadje.

Van een grotere doily maakte ik, met behulp van een grotere kom, nog een romantisch opbergmandje.


Liever geen theelichtjes met paraffine? Op heelbewust.com vond ik theelichtjes op basis van gerecycleerde plantaardige en – helaas ook – dierlijke vetten en oliën en theelichtjes van bijenwas. Geen ervaring met de webwinkel, ik dacht gewoon, ik voeg het even toe.
Volgend bericht
Vorig bericht

8 reacties op “Zelfmaakplezier met doilies