Verblijdingen [19]

Om de zoveel tijd lijst ik mijn verblijdingen op. Vandaag kijk ik nog eens terug op de dingen die mij de afgelopen dagen / weken verblijd hebben, gewoon omdat ik daar goesting in heb. En ook een beetje omdat ik hoop ook anderen te verblijden. Want samen blij zijn is zowaar nog fijner.

De laatste weken was mijn aandacht soms nogal afgeleid van het boek. Wij waren hier achter de schermen immers al bezig met onze huisplannen. Plezant, jong, deze fase!

schermafbeelding-2013-12-06-om-15-49-09

= slide uit ons moodboard voor de architect

Het manuscript is gelukkig wel op tijd binnen geraakt. Blij, jong, dat ik dat eindelijk kan schrappen. Het waren enkele zeer mooie maanden, waarin ik met volle teugen heb genoten van de Tijd (om te tuinieren, om in de tuin te schrijven of te stikken, om in alle rust eten te maken, … om maar een paar dingen te noemen), maar waarin ik ook serieus moest wennen aan het ‘overdag altijd alleen zijn’, waarin ik bij momenten nogal last had van de stress en de zorgen die het ganse boekschrijfproces accompagneerden en waarin ik weer eens merkte hoe nefast stress voor de creativiteit is. Maar ik klaag niet, ik ben een serieuze gelukzak. Mercidankuwel aan Stefan, dankzij wie het schrijfavontuur mogelijk was. En aan zijn bazen die hem goed betalen natuurlijk.

schermafbeelding-2013-12-06-om-22-32-09

94 projecten af, 94 projecten uitgeschreven, booyah!

En zo begon ook weer de zoektocht naar (of de jacht op) een job. Die zoektocht zelf vind ik minder plezant (ik en al mijn onconventionele voorwaarden ook, *roloog*), maar serieus, ik kijk er wel écht naar uit om weer te werken en weer centen te verdienen. (want ja, een boekske schrijven is plezant, maar goed, geen garantie dat ik die maanden enigszins ‘goedmaak’ he!)
En kijk eens hoe enthousiast ik vorige week de deur buitenging, op zoek naar werk (ondanks het feit dat het een ganse dag gemiezerd heeft, jawel)!

schermafbeelding-2013-12-06-om-22-31-53

Ook een enorme verblijding: ’t is weer den tijd van ovenschotels. En witloof! En zuurkool! En andere seizoensgroensels! (maar dat even terzijde en zonder illustratieve foto, want mijn foto’s van ovenschotels zien er zelden smakelijk uit)

Waar ik ook regelmatig blij van word: de schoonheid van groensels, vorige week de romanesco in ons biopakket.

p1150168-kopie

Mijn opgefrist kapsel – waar ik, ook al geeft de foto misschien niet die indruk, alweer waarlijk content mee ben. Opgefrist, ja, want na een jaar enkel het froefroeke en de puntjes onderhouden voelt zo’n kappersbezoek nogal als De Grote Kuis.

nieuw-haar

Volgend bericht
Vorig bericht

3 reacties op “Verblijdingen [19]