Dinok(n)op

Na het uiltje en de vosjes: de dino! Of toch een onderdeel van een dino. Dinosaurussen, Stefan wist er in zijn jonge jaren alles van. Onlangs vroeg ik of ik er eentje mocht gebruiken voor een project, hij antwoordde: “ja, de stegosaurus mag je wel gebruiken.” De watteeuh?!

Bon, deze kop lag al lang in de weg. Als er kinderen op bezoek komen, haalt Stefan zijn oude dinocollectie wel eens boven. Meneertje leptoceratops werd het slachtoffer van kindergeweld. Nu vervangt hij een vroegere herstelling – in zoverre je een elastiek met wat knopen erin als een herstelling kan beschouwen. Mijn oud bureautje verdiende wel een mooie herstelling, vond ik. Een paar vijzen, en hop: een nieuwe ladeknop!

dino3

Idee: Kelly.

Ietwat scheve uitvoering (want Kelly had geen tijd): Stefan. Dat schrijft hij uiteraard toe aan artistieke vrijheid en niet aan onkunde.

dino2

Hm, de vorige knopvervanger dus …

dino1

Volgend bericht
Vorig bericht

8 reacties op “Dinok(n)op