Mijn Sureau

Onlangs had ik het niet zo fijne gevoel dat ik de laatste jaren nauwelijks vooruitgang gemaakt heb op naaivlak. Nog maar weinig van de naaiplannen die ik 6-7 jaar geleden had zijn effectief verwezenlijkt. Stilstand door uitstelgedrag, zoiets. “Ni goe bezig, ni goe bezig”, fluisterde mijn inwendige duiveltje.

Ik moest dus dringend van dat kakgevoel af. Tijd voor de Sureau! Na het zien van deze en deze versie belandde dat patroon meteen op mijn verlanglijst (waarna mijn schoonzus het mij cadeau deed, leve verlanglijstjes!). Ik plande in om een ganse week elke avond anderhalf uurtje te naaien. Een slechtere week had ik niet kunnen kiezen, want we waren welgeteld één avond thuis. De andere avonden zaten we bij vrienden of familie of hadden we zelf bezoek. De achterstand werd zaterdag- en zondagnamiddag ingehaald – want hoezeer ik ook van dit weer houd, mijn lichaam is een mietje bij temperaturen van +25°C (tenzij er een zwembad in de buurt is).  

Het resultaat van enkele uurtjes ijverig, traag werk, mijn eerste-kleedje-volgens-een-echt-patroon! (ik trotseerde effenaf de hitte, speciaal voor een ietwat redelijke fotoshoot) (oké, vooral omdat ’t binnen nen nest is ;))

Mijn eerste indruk toen ik de stof bij ontvangst rond mij wikkelde: “fuck, precies een bommamotiefke!” (niets tegen bommamotiefjes, maar niet wat ik mij had ingebeeld) Gevolg: de hele tijd schrik dat het eindresultaat enorm zou tegenvallen. Maar neen, ik vind het perfect: de stof, het model én de pasvorm.

Ik tekende maat 38 over, zonder aanpassingen ondanks mijn niet-standaard maten.

Mijn argument om toch gewoon de 38 te nemen, was: als het te groot is, geen ramp, ik ben toch bezig met mijn ‘ik-wil-een-strakker-lijf’-programma. Chanceke, ik kan er toch in.
(kijk, ik heb zelfs een zak toegevoegd!)

Van de afwerking ben ik al even content als van de buitenkant. Zo goed als perfect, ik zeg  het u!

Voorlopig geen knoopjes, maar die komen misschien nog. En misschien maak ik ook nog een geel riempje, want met een riempje is het ook niet mis, vond ik zo.

Wat heb ik geleerd?

  • nepen bovenaan (in de punt) niet backstitchen, maar met de hand knopen
  • nepen overtekenen op deze manier – geniaal!
  • een zak innaaien. Dat wilde ik al lang doen en dat moet dus zo. Pas du tout difficile ! 

Stof: Cloud 9 – Making Tracks, Indigo van bij Georgette (geweldige kwaliteit!)
Patroon: Deer & Doe – Sureau (o.a. te koop via De Stoffenkamer)

Meer Sureau’s vind je hier. Het patroon is bedoeld voor beginners en bevat stap voor stap-uitleg met duidelijke tekeningen. Meer begeleiding, foto’s en tips bij het ganse maakproces staan op de blog van Deer&Doe (Frans) en Paunnet (Engels). 
Volgend bericht
Vorig bericht

22 reacties op “Mijn Sureau

  1. Heel mooi, ook de combinatie met dat stofje. Ik heb er al twee en nu ik de jouwe zie vind ik mijn idee van vorige week om er nog rap eentje te stikken maar dan misschien zonder mouwen toch nog zo slecht niet

  2. Mooi kleedje! Al zou ik met die hitte wel eentje zonder mouwen gemaakt hebben 😛
    En idd, de enige manier om vooruit te blijven gaan, zijn dingen blijven maken die je nog nooit gemaakt heb of met materialen waarmee ge amper met durft te werken.

  3. Ook een schoontje, en het stofje is heel leuk. Ik maakte er voor de zomer ook één met korte mouwtjes, al veel gedragen sindsdien, al wordt hij wat groot wegens een ik-wil-een-strak-lijf-plan 😉

  4. Heel schoon kleedje! En zo goed afgewerkt!
    Dat moet juist lukken dat ik morgen mijn cadeaubon ga opdoen in de stoffenkamer, misschien dat ik dat patroontje ook koop.

  5. schoon gerief! (en volgens mij scheelt er meer aan patroonmaten dan aan u/ons want ik zie precies heel veel mensen die altijd op dezelfde wijze tussen de maten vallen, mezelf inclusief :))

  6. Ohla dat is een heel schoon kleedje geworden! Een bestaand patroon volgen, daar moet ik mij ook nog eens aan wagen. Hij staat je mooi en het stofje is leuk. En zakken in de jurk steken is niet zo lastig hè, dat viel mij eveneens flink mee. En oh er komt langzaamaan een e-mail je kant op, met dit warme weer val ik dagelijks als een blok in slaap na mijn werk 😉