Goed nieuws-show: de Voortuin

Het is niet allemaal kommer en kwel, hier in mijn tuintje. Soms lijkt het misschien zo, als mijn woorden op een klaagzang van een naïeve trezebees (bijvoorbeeld van het soort Kelly uit Groeten uit Transitië) lijken, als ik de zoveelste antislakkenpropaganda lijk te scanderen, als ik foto’s van kattenkak in mijn potgrond via de sociale media verspreid. 
In zo’n gevallen schrijf, scandeer en verspreid ik namelijk met een dikke knipoog. Ik grinnik dan meestal een beetje. Jij ziet dat niet, maar het is zo. Maar vandaag wend ik me met ondubbelzinnig positief nieuws tot jullie. De Goed nieuws-show in mijn tuin! Mijn voortuin welteverstaan, want daar zitten minder slakken 😉
(achteraan zag het er midden mei trouwens zo uit)
De zonnebloemen. 31 mei versus 1 juli. Op een maand tijd groeiden ze zo hard. De breinaalden dienden om de (zwerf)katten duidelijk te maken dat mijn (bloem)bakken geen toiletten zijn. Want zoals je ziet, hadden ze de helft van de jonge bloempjes weggekrabd. Daarna haalde ik de breinaalden naar buiten, met succes.  
Mijn tomaten – ik kweek dat wél zelf, ja! – deden het ook goed. Ze verhuisden van de vensterbank-achter-glas naar buiten op de grond – en af en toe terug, ’t is te zeggen als de regen aanhield. 
Idem voor de kruiden. Basilicum (gewone en Griekse), peterselie (platte en gekrulde), bieslook, koriander en tijm (die het niet erg goed doet 🙁 – maar dit was de Goed nieuws-show, dus ik zwijg!).
Binnen, in een hoekje van mijn Creatorium, ziet het er dan zo uit.
Met biologische potgrond en compost uit zakken, jawel. Later, als we een eigen huis en tuin hebben, begin ik een composthoop. Of desnoods een wormenbak of bokashi-emmer. Later!
Ik plantte trouwens ook al een paar keer pijnajuinwortels (het stukje pijpajuin dat je afsnijdt en zou weggooien) – een project dat ik natuurlijk dankzij een Pinterest-scrollsessie vond. In water kan het ook, maar dat lukte bij mij toch nooit zo goed. Ik vond het niet erg hygiënisch en ze groeien ook gewoon sneller in potgrond (+ eventueel een handje compost).
De grootste trots in de voortuin is echter onze wilde boom. Vorig voorjaar een dunne tak van een kleine meter die er plots stond, datzelfde jaar uitgegroeid tot een paar meter hoog, met gigantische en donzige bladeren, in de winter kaal (denk: 3 dunne lange takken zonder bladeren), dit jaar opnieuw trots, statig en lichtelijk mysterieus. 

En mijn miniminitrots: dit roze roosje. Ik hou misschien niet van roze, maar wel als dat roze natuurlijk is (kersenbloesems!). Jammer dat dat ene blaadje tegen de muur geplet zit, maar dat had mijn ongetalenteerd fotografisch oog weer niet gezien … 😉
Volgend bericht
Vorig bericht

9 reacties op “Goed nieuws-show: de Voortuin

  1. Ooh zo tof! En ah, goeie tip voor de pijpajuin, dat moet ik eens testen! Op mijn vensterbank prijkt nu: munt, peterselie, koriander, viooltjes en vergeet-me-nietjes. Maar dat duurt nog een jaar voor die laatste hun kopke gaan laten zien 🙂

  2. Ik ben daar echt zo slecht in he :p het enige dat bij ons in de tuin staat is rabarber (van de vorige eigenaars die maar blijft schieten), nen bak van 1m² vol met munt en een grote bloempot met frambozen (van dit jaar)…
    de rest doe ik om 1 of andere reden kapot.

  3. Aaah, zoveel leuks! Ik ben jaloers, eerlijk waar. Ik heb zelfs geen vensterbankske waar ik zoiets op kan zetten. Snif snotter snif. En op mijn kot schijnt blijkbaar ook niet veel te overleven.