Restjes worden eindelijk een dekentje

Dat ik graag met restjes werk, zal de aandachtige lezer / kijker wel al opgemerkt hebben. Ik maak er een soort van sport van om de kleinste restjes te verwerken. Euforie als het resultaat aanvaardbaar is! Alles behalve afgeknipte draadjes houd ik bij. Op de zolder staan enkele zakken vol minirestjes stof (voor ooit), ik heb een kistje vol grotere restjes en in mijn stoffenkast liggen meer kleinere lappen, te recykleren kledingstukken en tweedehands stof waaruit al geknipt is dan grote lappen stof.

Al sinds ik naai, bewaar ik al die kleine en grotere restjes. Dat moet dus al zo’n zeven jaar zijn, schat ik. Sinds ik een snijmat en rolmes kocht, begon ik de voldoende grote restjes in lapjes van 10 op 10 cm te snijden. Af en toe eens een avondje lapjes snijden, dat kan mij ontspannen. In de afgelopen paar jaar naaide ik er ook al eens aan elkaar, maar er kwamen wel altijd andere projecten tussen. Sinds ik deze foto zag, was ik zeker van mijn stuk. Een lappendeken moest ik hebben!

Een jaar geleden kreeg ik een stapeltje lapjes van Elisse, maar toch vond ik nog niet de moed / tijd / goesting om aan een deken(tje) te beginnen. Op 30 maart instagramde ik deze slechte foto, maar toen bleef het weer liggen (eigenlijk hangen, want deze rijtjes hingen op een prikbord).

dekentje rijtjes aan prikbord

Tot Kim dit weekend kwam. De tofste Kim die ik ken, de meest positieve, de meest vrolijke, de meest motiverende. Afgelopen weekend kwam ze dus bij mij, want ik had haar beloofd dat ik haar zou leren naaien, in ruil voor  de massa kleren waarover ik hier al schreef. Er slingerden lapjes rond, dus ik stelde voor dat ze even kon oefenen op ‘rechtdoor stikken’ op die 10×10-lapjes. En jawel, ze bleef maar stikken. Eerst één aan één, dan twee aan twee. Zaterdagavond had ik een stapeltje repen van 4 lapjes.

IMG_20130615_151622

Nadat Kim vertrokken was, legde ik alles lapjes op de logeerkamer op de grond. Niet met de bedoeling om er meteen verder aan te werken, want ik had andere plannen. Maar ik negeerde dus mijn agenda. Dit project moest eindelijk maar eens afgewerkt worden!

IMG_20130615_185337

Diezelfde avond vulde ik de gaten en liep 26 keer van boven naar beneden en terug om 13 lapjesrijen te creëeren. Die rijen liet ik in de living op de grond liggen, om mezelf te verplichten het snel af te werken.

dekentje nog meer rijtjes

En dat deed ik! Maandag naaide ik alle rijen samen (een klein uurtje werk) en dinsdag werkte ik het geheel af met een lap katoen op de achterkant.

Uiteindelijke grootte: ongeveer 90 op 110 cm. Ik twijfelde even of ik nog rijtjes zou toevoegen, maar uiteindelijk vond ik het wel goed zo. Het is ongeveer even groot als mijn winterdekentje, net groot genoeg voor mezelf (= mijn benen). Het is niet zozeer bedoeld als dekentje om gezellig warm onder te kruipen, wel om op te zitten (en oh ja, voor de gezellige sfeer die de kleurtjes meebrengen). Wij eten namelijk in de zetel, en dekentjes steek je gemakkelijk in de wasmachine als er ongelukjes zouden gebeuren 😉

Patchwork noem ik het trouwens niet. Echte patchworkers krijgen wellicht de kriebels van mijn ongelijke stukjes en van mijn niet doorlopende naden. Vermoed ik. Maar ha, daar ijverde ik niet voor, dus daarin moest ik me al niet meer druk maken. Een simpel lappendekentje is het!

Goed, nu nog enkele niet-instagram-foto’s! Scrollen maar…

P1090175

P1090171

P1090190

P1090198

Een serieuze merci aan Elisse (ongeveer 1/4e van de lapjes komt van haar) en Kim voor het stikwerk en de energie die ze verspreidt!

Intussen liggen er alweer lapjes klaar voor een volgend deken, want ik knipte er wat te veel én ik kreeg er vandaag van Lynn! Wie niets kan doen met restjes van 10 op 10, mail mij 😉

P1090230

PS: Eva Maria maakte onlangs ook een mooi lappendekentje!

Volgend bericht
Vorig bericht

25 reacties op “Restjes worden eindelijk een dekentje

  1. Oh wow! ik wil ook dolgraag een lappendeken! staat al eeuwig op mijn verlanglijstje, maar dan za ik toch eerst moeten leren omgaan met de naaimachine;-) en dat staat weer op een lijstje met dingen die ik wil leren, haha! Super mooi die van jou!

  2. Echt, toen ik je eerste foto op IG zag, dacht ik "Huh?! Dat is mijn deken!" 🙂 Precies dezelfde "feel", dezelfde soort kleuren, dezelfde stijl… Vanzelfsprekend : ik vind het pràchtig! Dikke duim!

  3. heel leuk geworden en ik ben intussen zelf ook lapjes an t verzamelen om ooooit een lappendeken te maken, heb jij er vlieseline in verwerkt? ik dacht aan vlieseline binnenin en dan aan de onderkant flanel ( = lekker zacht)

  4. Ik ben fan van dit dekentje, echt waar. Kan zo dienen als picknick dekentje of voor als de voetjes in de zetel toch iets te koud hebben. Al die kleurenpracht en patroontjes.. instant vrolijkheid. (Mooie zetel, trouwens!)