Innig

Innig was mijn band met mijn enige courgettebaby’tje dat ontkiemd was, na weken van intensieve verzorging.
Innig was mijn verdriet toen dat toch nog teloorging, ik een courgetteplantje kocht en dat na een paar dagen ook alweer zijn oren liet hangen.

Innig was mijn “het-komt-allemaal-goed”-hoop de dag nadat ik hem toch uitplantte.

Innig bleef evenwel mijn vrees voor de vieze slijmerds. En voor vogels en voor katten.

Innig was de shock toen ik ontdekte dat ze het sterkste blaadjes hadden opgepeuzeld.

Innig is mijn deelneming.

Daarom doe ik dus aan samentuinen.
Volgend bericht
Vorig bericht

16 reacties op “Innig

  1. Ahh. Ik geloof ook dat courgettes enorm veel voedsel nodig hebben, wist je dat? Planten in paardemest ofzoiet… ***Pakt de zaklamp en gaat de tuin in op zoek naar slakkenmonsters, want hier hebben ze ook een paar kwetsbare favorieten ontdekt, grrr!***

    1. Ja, weet ik. Dat hoopje waarin ik het verplant had, was pure compost. En ik gaf ook vloeibare voeding (= geweekte bananenschillen). Maar de slakkensporen verraden genoeg 😉

    2. Heb gister wel 40 slakken (grote!!) uit mijn bakken gehaald 🙁 Was de eerste jacht van dit jaar, daarmee hou ik het meestal behoorlijk slakloos. Ik parkeer ze daarna in het gemeenteperk trouwens, grote struiken, genoeg groenvoer voor ze.

  2. Rip Georgette de Courgette… het ga je goed!

    Ik heb een tip gelezen om een plastiek fles in repen te snijden en dat rond de plantjes te doen, slijmende beesten houden niet van scherpe randjes… en mss een klein netteke erboven voor de grotere beesten?

  3. Ocharme, ik word hier zowaar triestig van!
    Ik wil niet stoefen, maar hier zijn er twee van de vier uitgekomen. Ze moeten dit weekend wel nog buiten geplant worden en daar vrees ik ook een beetje voor de slakken.

  4. een papje maken met as en water, en dat in een kring rond de plantjes gieten kan ook helpen tegen slakken. En 's avonds op speurtocht gaan. En als ze het echt te gortig maken, af en toe, een beetje blauwe korrels.

  5. pfft al die slakkenverkettering… is het niet een beetje typisch menselijk om altijd een zwart schaap te zoeken voor dingen die eigenlijk vooral onze eigen fout zijn… die courgetteplant was een zieke slapjanus, hoogst waarschijnlijk ziek gemaakt door ons eigen fout gedrag. Slakken doen gewoon waar de goden hen voor geschapen hebben: zieke planten opsporen en vernietigen alvorens de ziekte zich uitbreidt naar andere courgetteplanten. Dank de slakken maar dat je van zo'n zwakke plant geen courgettes van te eten krijgt, of je wordt zelf nog een zieke slapjanus…

  6. Oprechte deelneming!
    Hier is den hof dit jaar maar niks: de rucola die vorig jaar zo weelderig tierde is dit jaar maar zielig en klein. De pompoenen zijn dood, de selder ziet er niet uit en de aardbeien ook niet!
    Al een geluk dat de schoonouders hun hof het wél goed doet! 😉