Verblijdingen [17]

“Ik zoek tijdelijk geen werk omdat ik mijn tijd en energie de komende maanden zal besteden aan een boek en andere persoonlijke projecten”, liet ik weten aan de dienst die mij al jaren werk helpt zoeken. Bewust werkloos, noem ik het. Ik heb geen tijd om te werken, zeg ik soms al lachend. Als je wil, mag je me zelfs huisvrouw noemen. Voorlopig. 
Tussen al die persoonlijke projecten door verplicht ik mezelf mijn fototoestel meer te gebruiken. Dat toestel heeft zo veel potentieel, en toch grijp ik maar al te vaak naar mijn slimme foon. Hoe plezant ik Instagram ook vind, ik probeer mijn relatie met mijn Panasonic te herstellen. Bij deze dus nog eens verblijdingen, vereeuwigd met Instagram en mijn Panasonic. 

Mijn nieuwste nylonkousen (gerecycleerd uit afval van op de afvalberg van een Finse sokkenfabriek)

Groen in de living

Naaisels op de naaitafel (in dit geval een bestelling van een LETSer)

(hoezen voor stoelkussens, ’t is eens iets anders)

Zon en een composthoop (in de Samentuin – uitgebreider verslag volgt!)

Blote benen en nieuwe kleedjes

Een bijna af truitje

Kiempjes

Lekker eten (toch voor de chocomousseverslaafde in mij)

Verder heb ik:

  • gegastblogd bij La Vie d’une Rêveuse.
  • gevloekt op Feedly. Nu ben ik overgeschakeld op The Old Reader (en de Feedly-app), want Bloglovin vond ik maar niets. 
  • een niet-handwerkgerelateerde, informatieve workshop gevolgd als laat verjaardagscadeau voor mezelf. Zo saai kan ik zijn. Maar een feest in de tuin volgt – ooit!
  • mijn eerste ebook gelezen op de Kindle van een vriendin. The perks of being a wallflower was het, goed boek over een opgroeiende buitenstaander, geschreven in briefvorm naar een onbestaande vriend. Fijne leeservaring ook, met die Kindle.
  • Kurt Vonnegut’s Man zonder land uitgelezen. Deprimerend boekje. Onderwerp: de pijnlijke waarheid over het Amerika van Bush.
  • mijn wellicht laatste Go Pass gekocht. Daarna gaat het allemaal bergaf. Of allez, mijn treinritten zullen alleszins duurder worden.
  • een nacht nauwelijks geslapen door suikeroverdosis. Ik kwam van die workshop in bolletje 3, had gepland elders te gaan eten maar bedacht me omdat ik dan weer veel later thuis zou zijn, besloot een broodje bij Panos te kopen, werd verteld dat er geen broodjes meer verkocht worden na een bepaald uur, zag dat de al klaargemaakte broodjes niet vegetarisch waren en kocht dan maar gauw drie ontbijtkoeken om de honger te stillen. Ik ben er effenaf niet goed van geweest, zo slecht heb ik nog maar zelden geslapen. Leve de suikervrijheid, denk ik dan.
Volgend bericht
Vorig bericht

14 reacties op “Verblijdingen [17]

  1. zalig allemaal (jaaa, chocomousse), niet vergeten bloggen over de Go-Pass bestemmingen! Proficiat trouwens met het onder de knie krijgen van het lopen op hakken, want ik heb hier al even gemerkt dat heel veel van uw foto's inmiddels van zo'n schone elegante schoen voorzien zijn. Verder zou ik ook wel eens bewust werkloos willen zijn. Maar tegelijk ben ik zo'n gelukzak die z'n job graag doet; dus eigenlijk ook weer niet. Ik wil gewoon 40 uren in een dag denk ik. Kunnen we daar niet eens iets aan doen?

  2. Die nylonkousen zijn fancy, joh!

    En bewust werkloos zijn, dat lijkt me nog wel iets. Dan zou ik eindelijk eens de dingen kunnen doen ik maar blijf uitstellen. Een rijbewijs halen en zo. Maar zit je dan niet heel de tijd te stressen over geld? Ik weet dat dat bij mij alleszins het geval zou zijn.

  3. Oh, ik heb vorige week ook The perks of being a wallflower gelezen. Op nog geen week was ie uit. 🙂 (elke dag 35 minuten treinen helpt). Goed boek!

    Mooie nylonkousen heb je ook, met die veertjes.

    En… hoe heb je die stoelkussens gemaakt? Hier ook nog 6 stoelen en hele mooie gekookte wol die wachten op een bestemming.. Maar het ontbreekt me aan tijd om uit te dokteren hoe in godsnaam ik daaraan moet beginnen.

    1. Ik heb de vorige kussenhoezen binnenstebuiten gedraaid en eens goed bekeken hoe die in elkaar zaten en ongeveer op dezelfde manier te werk gegaan. Zo'n dingen zitten niet ingewikkeld in mekaar hoor. En als je er geen hebt waarop je je kan baseren: eens spieken in een kussenhoezenwinkel? Ik heb alleszins geen handleiding…

  4. Nu weet ik het juiste woord: bewust werkloos :p 🙂 .
    Al geef ik wel toe dat ik een echtgenoot heb wiens job zijn hobby is en het nog een job is die duurzaam is en ik dus ook niet hoef te werken. En ik me dus bezig mag houden met 'andere' dingen. De dingen des levens.
    En wat een prachtig kleedje Kelly !!