De eerste lentedagen

22 maart. De zon lacht me tegemoet vanaf de logeerkamer.
Reden genoeg om goesting te hebben in blotebenen.
Niet dat de temperaturen die toelieten. Maar allez, ik moest die dag niet buiten zijn, chanceke! 
De dag nadien moest ik wél buiten zijn. Ik koos dezelfde outfit, maar dan wel met broekkousen. Helaas pindakaas, mijn voeten bevroren en het duurde zeker een half uur tot ze weer ontdooid waren. Maar ik blijf proberen om die koppige zon wat harder te doen schijnen door lenteschoentjes te dragen. Het zal wel eens echt lukken!
De dag nadien troostte ik mezelf met een bord vitamientjes. 
En die avond breidde ik een vervolg aan een minimouw, tot een kot in de nacht, want dat is wat verslaafden doen.
Met de slapers in mijn ogen koerste ik de dag nadien naar de bushalte. Net op tijd plofte ik neer op een oh zo comfortabele lijnzetel. Onderweg las ik de laatste bladzijden van Dimitri Verhulsts Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten (hij heeft betere schrijfsels). Na de reis gaf ik aan een groepje straffe dames uit een vrouwenopvangcentrum uitleg over en receptjes om zelf verzorgingsproducten te maken, in de vorm van een gratis mini-workshop.
Enkele dagen nadien gaf ik samen met StyleMeGreen-oprichtster Cristina ongeveer dezelfde uitleg, maar deze keer aan een zaal vol (wannabe)Transitiërs. 
foto van bij Mme Zsazsa
Sindsdien ligt het boek op mijn tijd te wachten.
En wacht ik rustig verder op warmere temperaturen om de tuin in te duiken, met de smartphone in de hand om de schoonheid van de wakker wordende lente vast te leggen.
Volgend bericht
Vorig bericht

7 reacties op “De eerste lentedagen

  1. Nog eens neig merci, in naam van mijzelf en de madammen voor de workshop… er werd nog lang over nagepraat (en tips uitgewisseld om de deo opnieuw wat vloeibaarder te krijgen.. 🙂 ge zijt echt een schat.