Geef mij anderhalf uur

Toen ik zeven jaar geleden besloot dat ik wilde leren naaien, was mijn grootste motivatie waarschijnlijk mijn koppige drang naar originaliteit. Ik wilde er niet meer uitzien zoals al de rest. H&M zei ik vaarwel, de kringwinkel werd mijn favoriete stoffen- en kledingwinkel.

Later kwam er nog een andere motivatie bij. Minder impact op het milieu, ’t is hier al genoeg om zeep, niet waar? Vanaf een bepaald moment lukte het fysiek niet meer iets bij H&M te kopen. Ik gooide niet zomaar mijn ‘slechte’ kleding weg, dat zou pas zonde van grondstoffen zijn, maar begon wel aan mijn op-naar-een-ecologische-kleerkast-offensief.

Onlangs was het tijd om nog eens wat kleren toe te voegen aan die kleerkast. Uit de Grote Recykleertas (die er op de foto kleiner uitziet dan ze is) viste ik vijf truitjes, zowel gekregen exemplaren als ooit nieuw gekochte, en een gekregen broek die tot in mijn taille kwam (hatelijk vind ik dat).

De vijf truitjes werden gilets zonder knopen (want mijn gilets met knopen hangen toch meestal open). Ik draag niet zo graag truien, maar gilets des te liever. Slechts eentje geraakte op foto, want ja, een gilet is een gilet he.

gilet-geel

En het broek-met-hoge-taille-probleem werd op mijn favoriete manier opgelost. Een groot stuk weggeknipt, een stuk t-shirt + rekkertje met de overlock eraan genaaid.

broek-gerecykleerd

Zo’n anderhalf uur later had ik zes gratis kledingstukken erbij. Booyah, zeggen we dan.

Volgend bericht
Vorig bericht

15 reacties op “Geef mij anderhalf uur

  1. Supergoed gedaan weeral! Mooi vestje is dat geworden, waarom vind ik nooit geschikte truitjes (als in: geen maat XL of in één of andere mottige kleur) in de tweedehandswinkels? 🙁 Ik ben zo verslaafd aan giletjes!