Een restje gordijn van de bomma

Een paar weken geleden leerde ik mijn schoonzus de basiskneepjes van het naaivak: de werking van een naaimachine, rechtdoor stikken, vasthechten, enzovoort. In enkele uurtjes tijd knipte ze stof voor twee mini-hangmatjes voor haar huisdier, Binkie de fret. Eén hangmatje raakte af. Toen druppelde het zweet van haar voorhoofd. Zuchtend biechtte ze op dat ze had gedacht dat naaien gemakkelijker was. Een flashback naar zes à zeven jaar geleden flitste door mijn hoofd: een Kelly, heel luid vloekend op de naaimachine voor haar neus, met tranen in de ogen en net haar vriend, die haar wou troosten, afgeblaft.

Haha, sweet memories.

In de tijd dat de schoonzus mijn Viking probeerde temmen, maakte ik mijn to do-stapel wat kleiner. Eerst een paar herstellingen, daarna wat gerecykleer en toen kwam ik dit stofje met hoog bommagehalte tegen. Het lapje was nét groot genoeg om rond mijn heupen te draaien.

De onderste naad was al proper omgezoomd door de vorige eigenares van het stofje, dus stikte ik enkel nog de zijkanten samen (met de overlock), knipte gauw een t-shirt aan flarden, maakte daarvan een band met ongeveer dezelfde omtrek, voorzag nog een tunnel voor een smal rekkertje bovenaan en hop: een rokje.

bommarok-gerecykleerd

Hoewel mijn afkeer voor alle tinten roze groot is, kan ik wel leven met deze vondst. Het heeft iets gezelligs, vind ik. En ook iets à la “nah, ik draag wellicht een restje gordijn, maar dat vind ik fijn!”

rok-gerecykleerd

Volgend bericht
Vorig bericht

11 reacties op “Een restje gordijn van de bomma

  1. Mooi rokje! En die mooie schoenen gaan duidelijk onder eender welk rokje! Handig, want mijn assortiment is vrij beperkt en zo kakelbont dat mijn schoenen vaak vloeken onder de rest….