Een plons in het verleden

Soms wou ik dat er een mini-opnemertje in mijn hoofd zat. Eentje met de knopjes “record”, “stop” en “play”. Als ik fiets, overvalt mij namelijk regelmatig een woordenstorm. Goed opgebouwde zinnen, een rijke woordenschat, een vlotte aaneenschakeling van elementen uit onze Nederlandsche taal, indien nodig afgewisseld met wat Engels, Frans of sogar Duits. 
Helaas heb ik nog steeds geen opnemertje in mijn hoofd. Die zinnen blijven meestal achter op de fiets, bij gebrek aan een goed werkend geheugen. Het was in een van die fietsinspiratiemomenten dat ik een schrijfsel over mijn tas bedacht. Die tas van toen ik 16-17 was, die ik al vermeldde.

Nu laat ik gewoon de beelden spreken. Vier beelden uit 2005, om precies te zijn, allemaal genomen op school – behalve de tweede, dat was op schooluitstap. 

Plezant zeg, zo eens bladeren door foto’s van acht jaar geleden. Een mens zou er  zowaar nostalgisch van worden.
Volgend bericht
Vorig bericht

7 reacties op “Een plons in het verleden