Goede tijden, met af en toe een stukje slechtheid

Laten we met het slechte beginnen. 
Mijn plooifiets werd onlangs gestolen. Aan het station in Merelbeke. 
En ik dacht dat Merelbeke nog braaf was.
Het was mijn pendelfiets naar het werk.
Ik had er liever een krotfiets gezet, aan het station. Maar mijn eigenlijke krotfiets was een paar weken voordien voor de helft gepikt, dus niet befietsbaar.
15 maanden was mijn plooifietsje. Ik heb geweend, geweend, geweend. Uit kwaadheid en triestheid. Mijn mobiliteit weer een beetje ingeperkt. 
En om aangifte te doen moet ik kunnen bewijzen dat het de mijne was, maar ik ben natuurlijk zo’n idiote die geen kassaticketjes van mijn fietsen bijhoudt of er foto’s van neemt.
En de week voordien werd mijn laptop ziek. Hij kan niet meer opstarten.
Nog geen twee jaar oud. Eerst vreesden we dat het de harde schijf was. Dat had de laptop himself ons immers wijsgemaakt. 
Maar zelfs met een nieuwe harde schijf blijft het ding uitvallen. Joepie voor mij, want ik ben niets kwijt, maar ik moet wel nog naar de laptopdokter. Een dure laptopdokter, vermoedelijk.
Ondanks de financiële en ecologische tegenspoed zijn er ook lichtpunten.
Lichtpunt 1: Veggielicious, want
– veel volk
– veel vrolijkheid (door mijn kennismaking met Sarah hermaakt, PimPels, een babbeltje met inspirerende, plezante madammen en enthousiaste bloglezeressen)
– veel lekker eten (waarvan ik zelf helaas weinig heb kunnen proeven, maar de geuren maakten veel goed)
– veel meer dingetjes verkocht dan ik voor mogelijk had gehouden

dank aan ex-collega S. voor de gsm-foto’s! 🙂

Lichtpunt 2: ik volgde nog eens les en dat deed deugd (hopelijk blijft dat gevoel lang genoeg hangen).
Lichtpunt 3: Goed eten. Maar daarover later meer.
Lichtpunt 4: Zo geknipt! Ook daarover later meer.
Wat ik wel al kan vertellen over lichtpunten 3 en 4: de treinreis naar Merelbeke lijkt maar vijf minuten te duren, waardoor ik elke ochtend bijna vergat af te stappen. Gevaarlijke boeken voor pendelaars!
Volgend bericht
Vorig bericht

17 reacties op “Goede tijden, met af en toe een stukje slechtheid

  1. geweldig dat je altijd zoveel lichtpuntjes blijft zien! die fiets, ik zou er ook om geweend hebben. dat heb ik dan ook al bij elke fietsdiefstal gedaan. triest hé. maar, die lichtpuntjes, joepie :)!

  2. en ik heb nog altijd spijt dat 'k Veggielicious gemist heb, dju toch! Ziet er wel heerlijk uit, en inderdaad een stevige dosis positieve energie tegenover het fiets- en laptopverhaal. Als je voor 'n vervangfiets gaat en een serieus budget hebt; ik liet mij gisteren vertellen dat je Bromptonfietsen tegenwoordig kunt laten verzekeren, voor een zee redelijk bedrag (30 euro voor 'n jaar of 100 euro voor 5 jaar of zoiets). Maar dan moet ge dus eerst wel 'n heel dure fiets kopen 🙂

  3. Hé, was jij dat achter die stand? Ik ben daar langsgekomen, maar wist niet dat jij het was. Anders had ik mij 'geout'. Altijd fijn om medebloggers eens in het echt te zien.

    1. De ganse achterkant: de remmen, lichten, reflectoren en het bagagerek. Ik denk dat het vooral om te plagen was. Allez, nu heb ik gewoon werk en kosten aan een sowieso slechte fiets …

  4. Fietsenpikkers zijn stommeriken. Ik haat het wanneer ze dat doen. En in Leuven doen ze het dan nog voor de leut. Veel kans dat je fiets dan in de Dijle ligt te verdrinken.

    Maar gelukkig zijn er ook veel lichtpuntjes in 't leven hé! Mooie foto van u als verkoopster 🙂