Over microbes en andere beestjes

De breimicrobe heeft me te pakken. Ja, midden in de zomer. Op 1 augustus besloot ik dat het maar eens tijd werd om aan mijn 12-in-12-lijstje verder te werken, te beginnen met mijn eerste paar sokken. Ik werkte de teen van het eerste exemplaar diezelfde avond nog af, de dag nadien begon ik aan de tweede. Het vordert. Zeer traag, dat wel. Ik heb me dan ook al voorgenomen om nooit sokken voor iemand anders te breien, behalve voor mezelf of Stefan, als hij er zou willen, want wat een werk! Uuuuren ben ik er al mee bezig geweest. Maar hopelijk zal ik ze ook uuuuuren kunnen dragen, dat vooruitzicht geeft me moed om door te gaan 😉 Trouwens, het was eigenlijk een proefpaar, ik begon eraan met de bedoeling om de techniek te leren, ik zou dan wel een definitief paar in een mooiere kleur en in de gepaste maat maken. Maar gelukkig passen ze en vind ik saai grijs goed genoeg voor sokken…

De leesmicrobe heeft me ook nog steeds te pakken, alhoewel mijn twee laatst gekozen boeken mij helaas misvallen zijn. Tongkat begon prachtig, maar Verhelst verloor mij gaandeweg. De opvolging van willekeurige passages, de chaos in de schrijfstijl, de niet-scheiding van realiteit en fictie… Neen, ik had geen zin in dergelijke experimenten. Na enkele tientallen bladzijden las ik nog wel de woorden, maar was mijn interesse in het vervolg helemaal verdwenen. Niet uitgelezen, dus niet op de lijstje, helaas. Misschien op een ander moment…

De regen voor hij valt staat wel op het lijstje. Maar niet helemaal van harte. Lag het aan de vertaling (soms iets te Hollands)? Aan de keuze van de schrijver om het verhaal te laten ‘vertellen’, en dan nog aan de hand van foto’s, die niet in het boek zijn opgenomen en, vond ik, niet zo geweldig beschreven zijn? Ik heb het wel uitgelezen, omdat ik wel een beetje benieuwd was naar de afloop, maar niet echt door de schrijfstijl… Ik had de hele tijd het gevoel dat dit soort verhaal beter in een film dan in boekvorm gegoten geweest was. 
En dan nog een laatste beestje waarover ik het wilde hebben: dat vervelende jaloeziewormpje. ’t Is geen stout beestje, hoor, maar het irriteert mij wel een beetje. Het ziet Pukkelpopgangers, een zwembad bij de overburen en Kindle-lezers op de trein. Om maar een paar observaties op te noemen. En het kijkt alleen maar, het DOET niets, alleen een beetje zitten kniezen van in zijn ondergronds tunneltje. Maar ooit, wanneer alles hier achter de schermen weer gestabiliseerd is, krijgt het wel zijn verdiende appeltje. Voorlopig moet het maar gelukkig worden van de combinatie ‘filmpje en sokken breien’.
De give-away werd trouwens gewonnen door ruimtevisser, het is maar dat u het weet, want ik was dat hier vergeten mededelen.
Volgend bericht
Vorig bericht

10 reacties op “Over microbes en andere beestjes

  1. Sokken breien, dat vind ik nou echt zo knap!!! Ik ken niemand die dat doet…nou ja, behalve mijn oma dan vroeger, die de meest prachtige kniekousen voor ons breide. Zelf heb ik ook ooit een poging gewaagd, maar het is echt op niets uitgelopen. Misschien kan ik jou wel blij maken met het boekje wat ik daarvoor gebruikte, daar staan echt geweldige sokken met patroon! Het is dit boekje: http://www.bol.com/nl/p/sokken-brei-je-zo/1001004005529363/ Stuur maar een e-mailtje als ik het jou cadeau kan doen naar elkedagzaterdag@hotmail.com, dan gaat het snel op de post 🙂

  2. Miiiih, toffe sokjes! Spijtig dat je Tongkat niet uit hebt gekregen, maar ik kan ook wel begrijpen waarom 🙂 Ge moet ervan houden he! En joaaah, het jaloeziewormpje is bij mij ook stevig aant knabbelen zene, hier zit ik dan in mijn veel te warme kamertje te studeren voor mijn duuuuzend herexamens, terwijl de rest geniet van bbq's, zwembadplezier, festivals en vakantietripjes naar verre oorden. Mneh.

  3. Moest heel erg lachen met je jaloezie wormpje 🙂 Die tongkat, dat was me toch ook een brug te ver. Memoires van een luipaard al geprobeerd? Da's echt wegzwijmelen in de zomerhitte onder een wasdraad van katoenen lakens, heel mooi.

  4. Je sokken zijn erg mooi aan't worden, zo gewone grijze vind ik wel tof. 🙂

    Mijn jaloezie-wormpje ziet ook altijd veel dingen… Mensen die al een eigen huis met grote tuin hebben, en mensen die al hun leuke handwerk-projecten direct af hebben (omdat ze niet, zoals mij, met duizend dingen tegelijk bezig zijn). En vandaag ook: mensen met een zwembad. Grrr. 😉

  5. Ah sokken breien. Wil ik ook ooit eens leren. Als ik het begrip geduld eindelijk eens geleerd heb 🙂

    Dat jaloeziewormpje, wat een geweldige omschrijving! Ik voel het ook. De buren die plonzen in hun zwembad terwijl ik met mijn neus in de boeken zit en ZWEET. Vakantiefoto's van vrienden op Facebook. Al moet ik wel zeggen dat ik een dagje Pukkelpop heb gehad, sorry 😀

  6. Ik dacht, hoe zou dat nog met 'Ma vie en vert' haar blog zijn…
    't Is hier vakantie en het is op veel vlakken platte rust.
    Maar niet op vlak van kousen breien 🙂
    En nu zie ik dat je eerste kous af is!! Fantastisch!
    Maakt niet uit in welke kleur, als ze maar warm zijn!

    Groetjes, Ellen (allemaal sterrekes, …)

    Ik wou mijn sokkenpatroon eens aanpassen, want ondertussen maak ik mijn sokken een beetje (echt maar een ietsiepietsie) anders. Het komt ooit wel weer online!