Dagen zonder internet, deel 2

Na een paar dagen met internet dankzij het ons gunstig gestemde noodlot, keerde het geluk ons de rug en zetten de dagen zonder internet, deel 2 zich in. Na wat gevloek, gezaag en ge-‘als dat een voorbeeld is van hun service, hebben we echt een slechte nieuwe internetprovider gekozen’ legden we er ons maar bij neer. De schoonouders wonen niet ver, dus ginder konden we onze e-mails eens ophalen en essentiële informatie opzoeken.

En wat deden wij dan nog?

* we genoten evenzeer van het weer als u, op de enkele dagen dat de zon er was

* we amuseerden ons een beetje in de tuin

zonder internet

* ik hakte een knoop door en startte het slakken-uitroeiingsproject – met succes: dit keer blijven de uitgeplante peutergroentjes wél staan (de enige slachtoffers sinds de start van het dieronvriendelijke project zijn een paar zonnebloemen)

P1130791b

foto van vorig jaar, als bewijs dat onze tuin veel slakken aantrekt 😉

* we legden ons tevens een ganse dag op een weide in het Leuvense, alwaar we genoten van metalen geluiden, schrille stembanden, bolle bierbuiken (mannen) en ontblote benen, buiken en decolletés die misschien beter bedekt waren gebleven (vrouwen). U moet weten, het publiek van Werchter Boutique bestond grotendeels uit 40-plussers, m.a.w. een zeer volwassen publiek, die echter, nu ze nog eens buiten konden omdat ze een goede babysit gevonden hadden, het Jupiler drinkende beest in zichzelf feest lieten vieren. De geur van alcohol, zweet, zonnecrème en af en toe een beetje wiet achtervolgde mij in mijn kleren. Lekker. Maar goed, “de metallica’s”, zoals sommigen hen wel eens durven noemen, waren het allemaal waard.

* rokjes maken (later meer)

* een paradijs vlakbij de deur ontdekken (later meer)

* Stefan deed ook een eerste accidentje tijdens de keukenverbouwingen, niets ergs hoor, maar toch wel even paniek en ijs nodig en geen diepvriezer hebben maar gelukkig wel een verpleegster als buurvrouw die met haar diepgevroren kroketten de vingers van Stefan redde

* ondanks het meer offline zijn, stopte ik met lopen (sorry, Evy G.!) – eerst door de warmte (ik heb het vorig jaar wel een keer geprobeerd, lopen als het zo warm was, en toen ben ik bijna flauwgevallen, dus neen, niet alle weer is loopweer 😉 ), en dan door stress en overuren op het werk met barstende koppijn, een verkoudheid en algehele vermoeidheid als gevolg. Maar hop hop, van zodra mijn lichaam het toelaat, worden de loopschoentjes weer aangebonden.

* we verwijderden de twee hanen die ons al weken wakker maakten en hielden. Hanen die we overigens niet zelf aangeschaft hadden, maar die van bij onze buren ontsnapt waren, die onze – intussen dode 🙁 – kippen het hof kwamen maken en die onze groentjes uit de grond krabden. Niet de meest sympathieke diertjes.

P1040275

RIP, kip!

* de eerste (en voorlopig enige) watermeloen van het jaar werd ge-photoshoot-eerd (in het kader van “apprecieer en fotografeer de kleine dingen des levens”) en opgegeten

P1040950

P1040947

indrukwekkend, toch, die lijnen?

* ik vereeuwigde voor de gelegenheid ook eens iets anders dan plantjes en rokjes en eten, ’t is te zeggen: Esmeralda, de buikdanseres, een van de boetseersels van mijn schoonmoeder

P1050121

En ik miste internet. Dag in, dag uit. Maar goed, ik ga daaraan niet te veel woorden meer vuilmaken, zoals ze zeggen. We hebben nu toch tenminste supersnel internet, dus het was het wachten waard.
Volgend bericht
Vorig bericht

11 reacties op “Dagen zonder internet, deel 2

  1. Oh, ik was het vandaag nog aan het denken "het is al efkes geleden dat ik nog iets nieuws zag op Kelly haar blog" en ha voila, hier is het sé. 🙂
    Hoe heb je die slakken uitgeroeid? Wij hebben er ook last van. Biervallen?

    Wij hebben sinds dit weekend ook kipjes! Gelukkig geen hanen in de buurt, wel zeer veel katten.. Hart vasthouden dat onze kuikens (12 weken oud pas) het overleven… Jammer dat jullie kippen zijn gestorven, waren ze ziek?

    En ik ben alweer keibenieuwd naar alle "later meer"s. 🙂

    1. Slakkenkorrels, Escar-Go van ECOstyle. Meer info hier. Biervallen hadden we vorig jaar geprobeerd, maar dat vond ik eigenlijk maar een vies boeltje..

      Ik vermoed dat ze ziek waren, alhoewel twee van de drie gewoon plots, zonder tekenen, met de poten omhoog lagen en de andere wel soms een beetje suf neerlag, maar telkens als we haar recht duwden, deed ze weer normaal… Vreemd.

  2. eeeeh – die watermeloenen, zijn die zelf gekweekt? (op het gevaar af dat dit echt een achterlijke vraag is, maar meneer kapucijnaap wilt dat per sé zelf kweken en ik zeg altijd dat dat niet kan…) Ik ben ook wel jaloers op uwen hof, zo veel plaats!

    1. Nee, 't is een zelf gekochte, van bij de bioboerderij 😉 Volgens mijn VELT-bijbel kan je het hier wel zelf kweken, maar dan in een serre. Later ga ik dat zeker eens proberen. Altijd welkom anders om eens in onzen hof te komen vertoeven hoor 😉

  3. En gij durft iets te zeggen over mijn afwezigheid! 😉
    Blij dat het opgelost is en dat Stefan zijn vingers er nog aanhangen!

    En die slakken: ik vermoed dat ze bij mij ook zitten, maar ik heb er nog geen één gezien. Merkt ge dat aan kleine gaatjes in de slablaadjes? Zo ja: dan heb ik er!

  4. aah, ge bent er weer! en met zo veel beloftevolle "later meer"-s, plezant! bij de gulle aarde las ik van een uien-knoflook-cayenne-mengsel tegen slakken, benieuwd of dat gaat helpen. 't zijn toch echt moeilijke beestjes, spijtig want inderdaad wel mooie huiskes. echt slim zijn ze anders ook niet, met de regen vandaag heb ik er op het fietspad 10tallen platgereden, ontwijken was echt niet mogelijk want het was één groot slakken-festival. ik voelde me toch wreed. beu.

  5. Huisjesslakken eten vooral plantenafval en algen. Naaktslakken, dát zijn de vraatzuchtigen die zich op het fris tuingroen storten. Helaas, hier zijn ze ook overvloedig aanwezig.