Ondertussen op de materniteit

De naaikamer is tijdelijk ook een zaaikamer. Gericht op het zuiden, het meest geschikt voor babyplantjes. Ik zou willen schrijven: “Er wordt hier volop gegroeid!” Maar het gebrek aan zonlicht zal u misschien ook al opgevallen zijn? Zelfs in de zuidelijk georiënteerde, tocht- en regenvrije ‘serre’ zijn de successen gering. Allez, of toch minder dan verwacht… 
Aanvankelijk stonden alle potjes open en bloot, maar ik zag op Pinterest dit en dit en bij gebrek aan het eerste vroeg ik familieleden om plastic flessen bij te houden voor mij (want wij drinken nooit uit plastic flessen). En het heeft gewerkt! Denk ik toch. De foto hierboven dateert van 29 april. Vandaag ziet het er zoals op de foto’s hieronder uit.
De tomatenplantjes zien er alleszins goed uit.

En de bietjes zien er ook tevreden uit.

De basilicum is tot nu toe goed bezig, maar de peper- en paprikazaadjes vonden het precies toch te koud, met uitzondering van een dapper plantje. 

Buiten dan. Een reuzezonnebloem in wording in de voortuin. Elke keer ik haar passeer, kijk ik eens hoe het ermee is. 😉 Benieuwd hoe groot en hoe schoon die zal worden! Het kippengaas heb ik gebruikt als bescherming tegen katten die graag hun behoeften kwamen doen in die bak…

Framboosjes!

Aardbeitjes die we twee jaar geleden kregen, waarvan ik niet weet of ze eigenlijk meerjarig zijn, die we vorig jaar verwaarloosd hebben maar waarvan er toch nog een paar uitlopers overleefd hebben… Misschien komt daar dus weinig van, maar we kunnen maar proberen.

Bloemen hebben we ook veel.

De bietjes in pot buiten.

En nu eindelijk de échte moestuin in!

Erwtjes! Een van de weinige dingen die groeien.

Tenzij je het gras zou meetellen.

En de rabarberheld! Zijn grootte is misschien niet zo heel duidelijk op de foto, maar geloof mij vrij: zonder moeite van onze kant is dat al een gigantische plant! Binnenkort nog maar eens rabarbertaart maken…

Het padje tussen moestuin en ‘gras’-veld wordt een beetje overwoekerd. Wij vinden dat wel schoon en al, maar jammer genoeg is dat ook wel een ideale schuilplaats voor slakken. To do komend weekend: ‘on’kruid wieden.

En dat de slakken al talrijk aanwezig zijn, wordt bewezen door onderstaande foto. Op dag x stond hier namelijk nog een eerste rijtje radijsjes te groeien, op dag x+1 was plots alles weg. Snif.

Goed, verder in de tuin spotte ik nog deze baby’s:

En nog meer bloemen.

En schone varens.

En een strook waar meiklokjes, die giftige evil bastards, stonden/staan. Een strook die ik waarschijnlijk zal opvullen met een bloemenmengeling, om bijtjes te lokken

En komend weekend moet en zal er nog gemoestuinierd worden! En gaan we dan allemaal samen duimen dat de zon mijn plantjes (en de uwe, indien van toepassing) de nodige groei-energie geeft?
Volgend bericht
Vorig bericht

20 reacties op “Ondertussen op de materniteit

  1. Dat moet zo plezant zijn! Hier spijtig genoeg geen (plaats voor) een moestuin(tje). En ook wel te weinig kennis en tijd. Als ge iets weet dat gemakkelijk te zaaien en onderhouden is en niet veel plaats inneemt: do tell! En ook: op blote voeten in den hof, zaaaalig! Gras tussen de tenen!

    1. Ja, meiklokjes zijn giftig (lees hier bijvoorbeeld meer). Bovendien woekert dat enorm, blijkbaar. De vorige bewoonster had zo hier en daar in de tuin (voor haar was de tuin een siertuin) meiklokjes geplant, het jaar erop waren die enorm uitgebreid en dit jaar stonden er nog meer. Ze zijn ook moeilijk weg te krijgen, want je moet de knol ook mee uit de grond krijgen. We hebben hier al serieuze putten gegraven.

      Probleem is dat waar er meiklokjes staan of waar er nog knollen in de grond zitten, we geen andere dingen kunnen zaaien… (allez, toch zeker geen planten die in de grond groeien, want die knollen zijn veel sterker)

      Ik vond dat ook schoon en lekker ruiken, het eerste jaar. Maar nu ben ik vooral boos op die bloemen 😉

  2. Goe bezig!
    Dat het traag gaat, daar kun je niet veel aan doen he? Maar aan de slakken wel. Ik zet elk jaar biervallen, want anders blijft er van de sla, de stevia (vinden ze superlekker!) en andere heerlijkheden niets over. Zelfs de 'stinkmadammekes' zijn al verdwenen!!!!
    Die biervallen zijn hier trouwens bokaaltjes met bier. De hond lust blijkbaar ook wel een pintje en slurpte alle schalen leeg. In een bokaal is het bier onbereikbaar voor hem.

    1. Biervallen hebben we vorig jaar ook gezet. Maar we verversten die niet vaak genoeg en dan lagen er slakkenlijken te stinken… Vies 😉
      Dit jaar gaan we verschillende 'tactieken' gebruiken om de strijd met de slakken te proberen winnen! Want 't is echt wel enorm zonde dat die alles opeten… 🙁

  3. Bij ons ziet onze berging en onze keuken er ook zo uit, bij gebrek aan betere plaatsen voor de binnenplantjes. 🙂 Onze erwtjes, rode bieten, pastinaken, en nog wat andere groentjes staan al buiten. Jammergenoeg hebben we last van één of andere plaag (geen slakken) die al onze worteltjes heeft opgegeten. 🙁

    Let goed op dat je de plantjes voor je ze buiten plant eerst afhard, door ze op een koudere plek te zetten. Anders kunnen ze misschien kapotgaan! Alez, dat zegt mijn lief (de tuin-expert des huizes) toch. 🙂 Toch om vrolijk van te worden hé, zo'n groententuin in wording… Moest de zon nu nog eens willen schijnen. 🙂

  4. Geweldig, zo'n moestuintje. Jammer genoeg leef ik op een studio in 't stad, dus kan ik geen planten houden. Die overleven toch niet lang! Maar het is echt leuk naar te kijken 🙂 Een droom voor later! Hopelijk komt de zon snel…

  5. oh, leuk dat ik hier kan komen meegenieten, want in onze eigen tuin komt het er niet van dit jaar, eerst het huis afwerken… en mmmm rabarber! en mmmm frambozen! en mmmmmmmmm kruisbessen!

  6. ah ja, en awoert slakken! hier zijn ze ook al bezig, op mijn citroenmelisse (die zonder enig onderhoudt telkens weer komt piepen)! ik heb ook lang biervallen gedaan maar ik vind het toch niet leuk om ze dood te doen. ma ja, wat anders, dat weet ik ook nog niet goed (scherp schelpenzand strooien rond de planten dacht ik nog eens te proberen).

    1. Ja, ik heb het er ook enigszins moeilijk mee gehad… maar ik heb me erover gezet: 't zijn zij of de groenten. Ik wil sowieso preventief werken (onkruid aka schuilplaatsen weg, scherpe dingen strooien, verwijderen als ik er eentje zie, etc.), maar het probleem is dat ze zich dan wel gemakkelijk kunnen blijven voortplanten. En wanneer er dan plots een invasie is…