Relaas van een zoektocht naar sojaslagroom – vervolg

Samengevat: Gevonden!

En nu in ’t lang en in ’t breed: 

Na mijn zoektochten zonder resultaat van vorige zaterdag sprong ik afgelopen dinsdagavond op mijn fiets. Dinsdag is pakketdag, dat wil zeggen, dan gaan we (of één van ons) naar de bioboerderij onze pakketten biogroenten en biofruit ophalen. De laatste maanden legde Stefan elke dinsdag de 10 km-rit (heen en terug welteverstaan) af. Hij gaat des winters, ik des zomers, want hij heeft schrik dat ik – zo in de donkerte – zal omvergereden worden… Niet geheel onterecht, die schrik, maar goed, ik zit dan wel elke dinsdagavond met lichte schrik dat hij omvergereden zal worden, zo gaat dat dan he 😉

Goed, ik sprong dus op mijn fiets en reed naar de dichtstbijzijnde Colruyt. Ik kocht meteen 3 pakjes, gewoon om toch maar zeker goed te kunnen proeven he. Daarna reed ik verder naar de boerderij, kocht mijn groentjes en fruit, babbelde nog een beetje met de toffe madam achter de kassa (“ajuin en look?” is trouwens altijd het eerste wat ze vraagt, want inderdaad, dat kopen we sowieso bijna elke week, ze kent haar klanten 😉 ) en begon dan aan de meest helse fietsrit ever. Twee sjaals had ik aan, een dikke muts, mijn winterjas en een floeren broek en beenwarmers. Helaas blijken mijn botjes niet aangepast aan deze kou. Na een kwartiertje voelde ik mijn tenen niet meer. Ik probeerde ze te bewegen, maar dat mislukte. Weer vijf minuten later zat ik te bleiten, maar echt niet een beetje he. Het was alsof ik ging sterven, zodanig was ik aan het bleiten. En dan, alsof al mijn gebleit iets had doen klikken in mijn hoofd, begonnen mijn tenen inwendig op te warmen. Waarop ik mezelf begon uit te lachen, ah ja, zo gaat dat dan he 😉

foto © Fiekefatjerietjes

De dag nadien was ik jarig (net als Veetje trouwens 🙂 ).  Wat doe je als je jarig bent, maar wel moet gaan werken? Dan trakteer je je collega’s, op appel-speculoos-cupcakes bijvoorbeeld. En ’s avonds vlieg je er nog eens in en maak je om negen uur nog chocoladetaartjes met banaan en chocoladepudding en sojaslagroom, gewoon omdat je het verdiend hebt. En de volgende ochtend trakteer je jezelf natuurlijk opnieuw op zo’n heerlijk taartje, en wanneer je terug thuiskomt van je werk ook nog eens. En zo verder, tot ze allemaal op zijn. En als je ze suikervrij / suikerarm maakt en volkorenmeel gebruikt, hoef je je niet eens schuldig te voelen 😉

foto alweer © Fiekefatjerietjes, want ik had tijd noch licht om een fotootje van mijn taartjes te maken…

Oh, en de slagroom? Die is heerlijk, zonder overdrijven. Er zit weinig suiker in, hij is gemakkelijk opklopbaar, ook zonder elektrische klopper, hij is fris en luchtig en hij ligt niet zwaar op de maag. Een en al verwennerij!

Volgend bericht
Vorig bericht

9 reacties op “Relaas van een zoektocht naar sojaslagroom – vervolg

  1. Oké, ik heb eens gegoogled op moonboots want ik wist niet hoe zo'n dingen eruit zagen, maar neen, dat zie ik echt niet zitten… Lijkt mij echt wel veel te lomp om te stappen en te fietsen. En lelijk, dat inderdaad ook 🙂

  2. Mmmjummie ziet er geweldig lekker uit! Moh ik heb stiekem wel wat moeten gniffelen om uw gebleit.. Ik heb dat ook al meegemaakt nu in deze kou, maar nog nooit zo erg dat ik moest blijten. Moonboots zijn inderdaad een must! Ik heb geluk met mijn kleine voeten en kan gewoon die van vroeger afdragen! En nog een heeele gelukkige verjaardag!!!

  3. Wist je dat er ook 'rijst'slagroom bestaat (wel in spuitbus…) die vind ik persoonlijk nog lekkerder dan de soja slagroom. Hij is zachter van smaak en lekker (natuurlijk) zoet. Hier in Nederland hebben ze hem bij de Eko Plaza…
    Groetjes Esther

  4. hiephiep hoeraaaa! Proficiat hé, 3 dikke kussen. En die collega's zijn zo'n sjansaaars…, ze zien er heerlijk uit uw cakejes e hebt er toch bijverteld wat voor een heldendaden je voor de boodschappen hebt moeten verrichten??? Dan smaken ze vast nog lekkerder!