Relaas van een zoektocht naar sojaslagroom

Gisteren kondigde Alpro op Facebook de lancering van hun “opklopbare plantaardige room” aan. Opklopbare plantaardige room, ’t is te zeggen slagroom – dat moest ik gewoon uittesten! Niet dat ik zo’n fan ben van ‘echte’ slagroom. Ook niet dat ik ‘echte’ slagroom gemist heb (temeer daar ik het vorige week nog gegeten heb, met tegenzin, maar goed, soms moet je eens ‘normaal’ doen, om de ‘kerk in het midden te houden’ en zo). Wel om de simpele reden dat ik enorm benieuwd ben naar de smaak en naar het opklopgehalte. En misschien ook een beetje omdat ik hoop dat ’t lekkerder is dan ‘echte’ 😉 Ik had al helemaal zin in fruitcrumble met slagroom, zoals gezien bij Suzette
foto van Alpro op Facebook
Dus vanmorgen, nadat we door het natuurlijke licht gewekt waren (zalig vind ik dat!), trokken we zo snel mogelijk op pad. Te voet, want fietsen in de sneeuw is toch lichtjes gevaarlijk, vooral door het rijgedrag van sommige chauffeurs, niet omdat ik niet kan fietsen… En het geluid van krakende sneeuw onder je voeten is toch gewoon geweldig?
Goed, we geraakten er zonder valpartijen. En we vonden alles van op ons boodschappenlijstje, behalve de Alpro-slagroom. Een heel klein beetje teleurgesteld keerden we terug naar huis. Om zo’n twee uur later terug te vertrekken, nu naar een grotere winkel. Deze keer nam ik mijn fototoestel mee, want de tocht zou immers langs het bos zijn. Fijn toch, het nuttige (= boodschappen doen) met het aangename (= wandeling, fotootjes nemen) combineren! Ik wist dat een van de ‘uitgangen’ van het bos dichtbij die winkel uitkwam, maar het was nog beter: we kwamen rechtstreeks op de parking uit. Hoe zalig is dat! En het was maar een half uurtje wandelen (en het zou sneller kunnen, als ik niet elke minuut eventjes zou stoppen om een fotootje te nemen 😉 )

Ik had twee partners-in-crime mee, Stefan en zijn zus Nathalie.

Ik lieg niet als ik zeg dat we alle drie, op weg naar de winkel langs het bos, Genoten hebben, met een grote G, ja. Die frisse, gezonde lucht, Stefan en zijn lolbroek, de mooie winterse taferelen – hmmm 🙂 
Vreemde moves zijn ons ook niet vreemd:

Op de terugweg aten we chips en Nathalie een ijsje (alsof het nog niet koud genoeg was) en terug thuis verkleinde ik mijn voorraad meel: (eindelijk nog eens) twee zelf geknede volkorenbroodjes, scones én de lekkerste pizzabodempjes werden uit de handen geschud. Mmmm, zelfgemaakte pizza 🙂

Oh, en we hebben op de tweede missie ook geen sojaslagroom gevonden. Maar verder was het dus wel een zeer geslaagde dag 🙂

Volgend bericht
Vorig bericht

10 reacties op “Relaas van een zoektocht naar sojaslagroom

  1. Sneeuw en een mooie blauwe lucht… Zó zalig! Het is echt om vrolijk van te worden hé 🙂 Hehe, leuk dat we dezelfde dingen hebben gemaakt! Ik heb namelijk ook zelf brood gebakken en zelf pizza gemaakt (foto's volgen nog), jammer dat we niet altijd álles zelf kunnen maken hé!