“Vertel me niet wat ik aan het eten ben”

Ik heb al meer dan eens gemerkt dat mensen niet graag geconfronteerd worden met wat er op hun bord ligt. Zeker vlees van lammeren, kalveren, konijnen, paarden en andere dieren die een zeker mededogen opwekken, omdat ze schattig (want jong) zijn of omdat ze ook onze huisdieren zouden kunnen zijn. Toen ik nog omnivoor was, at ik gigantische stukken biefstuk, maar paardenvlees weigerde ik te eten, omdat ik zelf paarden gehad heb. Ik zou het afschuwelijk vinden om mijn beste jeugdvriend (Tornado) of het veulentje van mijn paard ‘per ongeluk’ op te eten. En konijnen, kalveren, lammeren, neen, dank u. Wist ik toen veel dat koe- en varkensvlees eigenlijk ook maar van puberkindervarkens en -koeien is…(Ik vind het trouwens nog altijd verschrikkelijk dat mijn veulentje, dat mentaal ziek bleek te zijn, met als gevolg dat ze haar voeten niet correct kon neerzetten en bijgevolg bij elke stap (bijna) viel, verkocht is aan een slager, die haar eerst nog vetgemest heeft vooraleer ze gestorven is. Je zou je zieke hond toch ook niet verkopen aan een (Chinese) slager, eigenlijk feitelijk?)

Maar zelfs toen ik nog gigantische stukken biefstuk at, wrong het ergens. Op de ene weide mijn beste vriendin, op de weide ertegenover Bella en haar vriendinnen, de vleeskoeien. Ik aaide ze af en toe, als ze dichterbij kwamen, maar ik kon hen niet in de ogen kijken, want ocharme, misschien zou één van hen ooit op mijn bord liggen. De laatste jaren hebben de rationele argumenten zich aan de sentimentaliteiten en schuldgevoelens toegevoegd, met als gevolg dat ik geen dieren meer eet en nu Bella en haar vriendinnen wel in de ogen kan kijken. Dat maakt voor hen niets uit, want ze worden nog steeds geslacht rond hun 8 jaar, maar ik wil maar aantonen hoe hypocriet ik was.

Bon, eigenlijk wou ik gewoon schrijven “Ik heb al meer dan eens gemerkt dat mensen niet graag geconfronteerd worden met wat er op hun bord ligt. Dit filmpje brengt dat wel heel grappig in beeld.” Maar goed, soms moet ge de gedachten eens laten vloeien he…

Volgend bericht
Vorig bericht

7 reacties op ““Vertel me niet wat ik aan het eten ben”

  1. Nee echt, er moet een dier geslacht worden voor mijn worst??? Dat mensen dat "vergeten"
    (en erg hoe naïef die mensen in het filmpje zijn, alsof je 1-2-3 van varken naar worst kan, dat moet niet gedood worden of ontbeend etc)

    ps ook vegetariër trouwens, als 14 jaar ondertussen.

  2. Geweldig filmpje! Ik ben geen vegetariër maar wel bewust vleesconsument. Maximaal twee keer per week vlees en ik weet echt wel dat er zo'n varkentje of koetje op mijn bord ligt. Helemaal zonder gaat me niet lukken en dat vind ik eigenlijk best erg. Het is een beetje zoals roken, als de rest van het gezin wel door blijft stomen is het moeilijker om zelf te stoppen.