Hebben-hebben-hebben?

Via Kathleen van Verbeelding belandde ik onlangs op een nieuwe blog, Minimaxisme. Zonder r. Alhoewel het anti-kapitalistisch element niet echt ver te zoeken is, want het gaat over consuminderen. Ik heb hier nog nooit uitgebreid geschreven over consuminderen, omdat ik het eigenlijk zooooo evident en zoooo logisch vind. Maar Geraldine deed wieltjes in mijn hoofd draaien, dus ambeteer ik jullie graag ook met een portie consuminderbedenkingen 😉 
In de strijd tegen de consumptiemaatschappij zijn mensen begonnen met consuminderen, i.p.v. consumeren. Soms gaat het zelfs zo ver dat men 90% van zijn spullen verkoopt / weggeeft / verletst / naar de tweedehandswinkel of nog elders brengt. Anderen benadrukken daarentegen dat niet consuminderen, maar wel consumanderen, anders consumeren, belangrijker is. Ik combineer beide, niet nog maar eventjes, maar eigenlijk al mijn hele leven: ik koop weinig (of toch véél minder dan de gemiddelde westerse consument) spullen, en als ik wél iets koop, kies ik indien mogelijk voor een verantwoorde variant. Concreet: ik koop graag eens een bolletje garen of een lapje stof, maar ik ga dan eerst kijken in de kringloopwinkel en indien ik daar niets vind, ga ik op zoek naar biologische en diervriendelijke bolletjes of lapjes.

Consuminderen hoeft, voor mij althans, dus zeker niet te betekenen dat je niets hebt. Ik heb alles wat ik nodig heb (en meer, ja), ik vind dingen zelden te duur (wel vaak ‘niet hun geld waard’, maar da’s iets helemaal anders), ik wil gewoon niet verdrinken in een berg spullen die ik toch niet kan gebruiken wegens te weinig tijd, want dan word ik helemaal zot, vrees ik.

hier bekijken

Een andere Kelly begon onlangs ook te consuminderen (hier vind je haar artikel in De Standaard). Eén van de vele leuk geschreven stukjes:

Ik was mijn volle kasten beu. Ik was het beu te moeten beseffen dat mijn kleerkast vol dingen lag die ik bijna nooit droeg, waardoor ik de stukken die ik wel draag, niet kan vinden. Ik begon het allemaal een beetje belachelijk te vinden, het kopen en blijven kopen en stapelen en verzamelen. De badkamer schoonmaken en zien dat ik zeven toilettassen heb. Wie heeft er zeven toilettassen nodig, for crying out loud?

Ik ben nooit een échte ‘goeie’ consument geweest, in die zin dat ‘shoppen’, doelloos rondhangen in winkels en dingen kopen die je eigenlijk niet nodig hebt, nooit één van mijn hobby’s geweest is. Andere prioriteiten en zo. Ik ben altijd al een spaarder geweest, geld uitgeven deed ik niet zomaar, omdat iets leuk of mooi was. Het hebben-hebben-hebben-gevoel ken ik van horen zeggen, maar heb ik zelf nog maar zelden gevoeld. Er is veel dat ik leuk vind, daar niet van, maar zoals de andere Kelly het schrijft: “Soms kunnen dingen ook gewoon leuk zijn zonder dat je ze per se zelf moet hebben.”

Dus beste mensen, schenk elkaar eens een ervaring, of gewoon niets, want samen zijn en samen genieten van de kleine dingen des levens, da’s toch waar het allemaal om draait? Of zijn we nu echt allemaal zo materialistisch geworden? 

Volgend bericht
Vorig bericht

6 reacties op “Hebben-hebben-hebben?

  1. Ik ben al een tijdje hetzelfde aan het denken, niet alleen naar hoeveelheid toe, maar ook naar kwaliteit. Zo koop ik tegenwoordig liever één stuk van een (normaalgezien) betere kwaliteit of Belgisch ontwerp of tweedehands, dan dat ik nog en masse inkoop in de H&M ofzo.
    Toegegeven, in de praktijk is het moeilijk om dingen te laten liggen (zeker in de tweedehandswinkel), maar alle beetjes helpen, niet? Verder heb ik de laatste weken al een 3-paar schoenen weggegeven en is mijn kast ook al een pakje leger geworden (buiten dan die jeansbroeken waar ik ooit hoop terug in te passen. 😉
    Enfin, gij zijt weer goed bezig, gij!

  2. Ik denk dat ik best goed op weg ben wat vooral consumanderen betreft, dit jaar hebben we bvb. gezegd dat we niet meedoen aan kerst-en nieuwjaar kadootjes. (Waar we eindeloze discussies over hebben moeten voeren, iedereen vond ons zo raar) Eigenlijk is dat gekomen nadat we al enkele jaren op rij zeer onnuttige kadootjes hebben gekregen, die in de doos liggen voor naar de rommelmarkt, dingen die we zelf nooit zouden kopen en niet moeten hebben. Wat we wel doen, is sparen voor kwaliteit; bvb ik heb een gietijzeren Creusetpot gekocht van m'n verjaardags- en kerstgeld, omdat ik zo'n pot al heel lang wou (mijn stoofpotjes branden altijd aan in m'n goedkope potten) en omdat zo'n pot een leven lang meegaat.
    Ik heb het wel zeer moeilijk om aan wol en stof te weerstaan. Daar ben ik echt verslaafd aan. Mijn doel voor 2012 is geen nieuwe wol kopen en wat ik heb eerst opgebruiken, dus daar wordt aan gewerkt. 😉
    Voor de rest gaat alles wat hier in de weg ligt of wat eigenlijk niet gebruikt wordt op kapaza gezet of in de rommelmarktdoos… we doen ons best!

  3. Iedere keer wanneer ik iets niet koop wat ik wel wil hebben (maar niet echt nodig heb) voel ik me daar beter over dan wanneer ik het wél koop. En zeker op de lange termijn.
    Ik blijf oefenen in het nieuwe jaar…
    Fijne jaarwisseling en ook bedankt voor al je leuke reacties op mijn blog dit jaar!

  4. Mooie gedachte om het nieuwe jaar mee in te gaan. Zelf ben ik er ook veel mee bezig. Kan mij eigenlijk niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst ben gaan winkelen. Met sinterklaas wel vlug wat 'niet goede' cadeau's gekocht. Maar ook het een en ander gemaakt. Voor mijzelf heb ik al heel lang niets nieuws meer gekocht. Nu ik gewend ben geworden aan de mega lage prijzen van T2, kan ik moeilijk 15 euro (of meer) voor een nieuw kleedje neertellen.
    Hoewel ik al wel zin had om met de solden wat nieuw ondergoed, een nieuwe jas en nieuwe schoenen te kopen. Maar met de grote examens in het vooruitzicht, zal ik dat ook wel uitstellen (en waarschijnlijk helemaal niet meer kopen, want voor je het weet is het al weer zomer).
    Plus het verlangen neemt af lijkt wel, ik heb al zoveel mooie (zelfgemaakte of tweedehandse) spullen in mijn kast!
    Een fijne jaarwisseling Kelly, je bent goed bezig en je inspireert mij (ik wil geen shampoo meer kopen!).