Hoe dat eigenlijk met die novemberuitdagingen zit?

November, ik schreef het al, was de maand der uitdagingen. Jammer genoeg moet ik jullie meedelen dat mijn uitdagingen mislukt zijn. De teleurstelling is groot, ook bij mezelve. Dat verklaart ook gedeeltelijk waarom dit berichtje zo lang op zich heeft laten wachten. Schaamrood zijn mijn wangen bij het schrijven ervan, aarzelend mijn vingers, want tedoeme, ik had zo graag iets anders willen schrijven. 
Uitdaging 1: 30 dagen geen zuivel, geen speculoospasta, geen chips, geen niet-zelfgemaakte taart / chocomousse / ander gebak. 
Oké, dat is maar voor 10% mislukt. ’t Is te zeggen, ik schat dat ik mijn zuivelconsumptie toch met 90% heb kunnen reduceren. Waarom ‘maar’ 90%? Omdat buitenshuis zuivelvrij eten moeilijk is. Dat was natuurlijk te verwachten. Als een lieve tante fier haar zelfgemaakte cake presenteert, kan ik moeilijk weigeren, ook al heeft ze boter op basis van koemelk gebruikt. Als mijn mama speciaal voor mij kaas heeft gekocht om mijn pistolets te beleggen, wil ik niet dat die in de vuilbak belandt. 

Maar! Ik zet door. Ik voel me gewoon zoveel beter als ik minder zuivel (lees: kaas en eerder uitzonderlijk andere dierlijke melkproducten) consumeer, niet alleen lichamelijk (bye bye, opgeblazen gevoel! bye bye, overbodige kilo’s! bye bye, acne!), maar ook geestelijk: het idee dat ik wel nog aan de dood van kalfjes en geitjes ‘meewerk’, weegt al langer op mij. Verlicht dus, fysiek en mentaal!

Voor al diegenen die mij persoonlijk kennen en bij wie de paniek toeslaat: wuif haar maar weer weg! Ik doe gewoon verder zoals ik bezig was, ’t is te zeggen: reductie van mijn zuivelconsumptie. Moeilijk is dat niet, alleen wat de kaas betreft… Maar goed, liever minder kaas dan bijvoorbeeld minder choco, of minder appels, of minder zongedroogde tomaten.

Wat de rest van uitdaging 1 betreft: De speculoospasta en de melkchoco werden vervangen door zelfgemaakt notensmeersel en biologische hazelnotenchoco zonder melk(poeder), of door hartig broodbeleg natuurlijk, want ’t moet niet altijd zoet zijn. Chips eet ik sowieso niet vaak en niet dolgraag en desserten maakte ik voordien ook al meestal zelf. Dat was dus maar een halve uitdaging 😉
Uitdaging 2: dagelijks 20 minuten intensief sporten.

Op dag tien schoot er iets in mijn knie. En het schoot er niet snel weer uit. Die eerste tien dagen sporten, dat heeft wel geholpen, ik voelde mij zo fitter en strakker worden. Nu ben ik echter weer iets minder gemotiveerd om te sporten, wegens die 90% minder zuivel en de positieve gevolgen daarvan… 

Uitdaging 3: No Impact Week.

Hoe het daarmee is afgelopen, weet u al, als u begin november hebt meegelezen.

En over uitdagingen gesproken: het 10-in-11-project, dat komt ook niet meer goed. Tenzij 2011 eventjes stil zou blijven staan. Of tenzij ik enkele nachtjes in mijn naaiatelier i.p.v. in mijn bed doorbreng. Maar dat zou nu eens écht niet goed komen. Dus neem ik mijn resterende 10-in-11-projecten gewoon mee naar 2012. 

Volgend bericht
Vorig bericht

5 reacties op “Hoe dat eigenlijk met die novemberuitdagingen zit?

  1. Goed voor je dat je zuivelvrij probeert te gaan.
    Wij leven al 6 jaar (grotendeels) koemelkvrij.
    Wist je dat er ook zuivelvrije speculoosopasta bestaat ? Die van de Colruyt 😉
    Nog veel succes ermee !

  2. Toch een dikke sjapoo hoor, alle beetjes helpen toch?
    Ik probeer ook wat minder zuivel te eten, ik heb het gevoel dat mijn lijf daar meer en meer nee tegen zegt. Ik ben nochtans dol op yoghurt…
    Doe zo voort!

    ps: Heb gereageerd op je vraagje over het cowboyvestje 🙂