No Impact Week: dag 7 en 8, low impact plezier

Op dag 7 werden de deelnemers van No Impact Week aangespoord om ‘iets goeds te doen’. Ik heb me echter niet extra geëngageerd op zaterdag. Ik heb wel bijles Frans gegeven aan een meisje dat er écht behoefte aan heeft, ik heb boodschappen gedaan, ik heb verder gebreid aan een sjaal, ik heb den boven schoongemaakt, ik heb de afwas gedaan. Allemaal niet erg belangrijk of goed voor de maatschappij, maar de maatschappij is in het algemeen ook niet goed voor mij. Nè.

Zoals elke dag heb ik wel getracht goed te doen voor het milieu. Tijdens de bijles gebruikte ik kladpapier voor de noodzakelijke notities, de boodschappen deed ik met de fiets (mijn fietszakken waren trouwens zodanig zwaar dat mijn fiets bijna achteroverviel toen ik hem uit het fietsrek haalde – hilarisch vind ik dat dan, ook al kijken de mensen vanuit hun auto dan met laatdunkende ogen naar mij – ‘amai, die fietsster lacht, zo’n zotte!’, zie ik ze dan denken), de zelfgebreide sjaal vervangt de sjaal die de bestemmelinge anders zou kopen en die dan hoogstwaarschijnlijk ofwel door veel te laagbetaalde (kind)arbeiders zou gemaakt zijn ofwel door vervuilende fabrieken (en sowieso zou alle winst naar reeds te dik gevulde portemonnees gaan), den boven werd schoongemaakt met een veegborstel en een vuilblik (niet met een stofzuiger dus), de afwas gebeurde met biologisch afbreekbaar afwasmiddel. Maar verder dan dat ging het deze zaterdag niet.

En zondag, zondag was het eco-zondag, als in “Jij en het milieu nemen samen een dagje rust”. We gebruikten dan wel elektriciteit (groene stroom, dat wel), maar rusten, dat kunnen we wel goed, zo ongeveer elke zondag ;-). Deze zondag begon enigszins anders, want mijn stiefbroertje (7) en stiefzusjes (8 en 10) en mijn petekindje (5) waren zaterdagavond komen slapen. Zondag begon dus vrij vroeg, zo rond een uur of zes, toen mijn stiefbroertje wakker werd gemaakt door het gekraai van hanen (die hij trouwens verwarde met apen, hihi). Gelukkig konden we nog eventjes blijven liggen, zo tot acht uur. Nadat we allemaal gegeten hadden en gewassen waren, werden o.a. deze low impact-activiteiten uitgevoerd:

  • we sprongen met z’n allen op het bed
  • er werd met de oude Lego- en dino-verzameling van Stefan gespeeld
  • er werd geknutseld met restjes stof en papier
  • er werd gedanst (vooral dan op dat liedje van hieronder).

Ik heb me enorm geamuseerd 🙂

We don’t need money to have a good time, dat is een feit. (oké, zonder money hadden we natuurlijk geen bed gehad om op te springen, geen radio om te beluisteren, geen huis om oude speelgoedverzamelingen te stockeren… maar gow, we gaan niet moeilijk doen he!)

De eigenlijke ‘rust’ in de pure zin van het woord kwam daarna: met een onaangekondigd bezoek (vind ik zo leuk!) van mijn papa, nog een paar rondes kunnen breien (met That 70’s Show erbij) en door met de schoonzus naar een toneelstuk gaan kijken. Het leven is zo schoon, met al haar kleine, fijne dingen. (misschien wel melig, maar oh zo waar 🙂 )

Volgend bericht
Vorig bericht

4 reacties op “No Impact Week: dag 7 en 8, low impact plezier

  1. Geweldig nummer voor een bedspringsessie :0)
    Dat van die fiets is herkenbaar, mijn ouders kozen bewust om geen auto aan te schaffen en we woonden afgelegen, ze kweekten alles zelf, natturlijk moesten er wel eens boodschappen gebeuren en dan werden we zielig bekeken met onze overvolle fietszakken, tewijl de auto's ons voorbij raasden, zelfde richtig. Als ik nu zoiets zie vraag ik of ik kan helpen, of ik misschien de boodschappen even thuis kan afzetten als ik teminste met de auto ben natuurlijk:0).En ook al klinkt het melig, geluk zit echt in kleine dingen, goe bezig meid!

  2. Het is de eerste keer dat ik je blog lees en ik ben al dadelijk van plan hem bij mijn favorieten te zetten. Hier doen we ook alles met de fiets, ook de naschoolse activiteiten van onze 7 kinderen, want betekent dat ik elke week zo'n 200km afleg (en alles is max maar 5 km ver:-))
    Maar reacties die je krijgt van mensen!
    En zo weinig rekening dat er met fietsers wordt gehouden!
    Maar het zijn toch maar weer 200 autokilometers per week minder:-)