Het portefeuille-relaas (en foto-overvloed)

Enkele weken geleden maakte ik een jeanstas in opdracht van een mede-LETS’er. Zoals ik toen al schreef, was hij er erg tevreden over. Zodanig, dat hij niet veel later vroeg of ik hem een portefeuille uit tweedehandse jeans (= duurzaam materiaal) kon maken.
En dat deed ik. Maar niet zonder wikken en wegen en twijfelen en uiteindelijk beslissen en zo. Dus geef ik u maar meteen ook een relaas van mijn gedraal, zo bent u niet alleen deelgenoot van de resultaten, maar van het ganse maakproces. (gelukkig duurt het niet even lang om het te lezen als het maakproces zelve…)
Ik herinnerde me een patroontje dat ik eens in eloleo’s verzameling gevonden had, opgeslagen op de harde schijf voor als ik mijn eigenste portefeuille eens zou vervangen door een zelfgemaakte. Nu, dat patroon levert eerder ‘vrouwelijke’ portefeuilles op, dat had ik wel al opgemerkt, maar goed, ik maakte ze toch, al was het maar om wat dingetjes bij te leren. Resultaat:

Materiaal: moet ik dat nog zeggen? Kringwinkelstof + appelstofje uit de grote restjes-zak + ritsen uit de kringwinkel 😉 Oh ja, ik kocht ook eens iets nieuws: de drukknop, want dat vond ik niet in de kringwinkel.
Goed, dat was de eerste versie. Zoals voorspeld iets te vrouwelijk en ook te groot (10 x 20 cm) en te onhandig… vind ik hé. Dus raadpleegde ik nog eens eloleo’s lijst, maar tevergeefs, ik vond geen enkel geschikt model. Ik ging net de hoop opgeven en zelf een patroon bedenken, toen ik door hier en daar te klikken op boomie’s blog terecht kwam. En door op haar blog een beetje hier en daar te klikken vond ik een handleiding voor een portefeuille die zij gemaakt had. En dank o dank, dat zag er perfect uit! En zo geschiedde: proefversie 2 voor een portefeuille voor mijn mede-LETS’er rolde vanonder de Viking…

Materiaal: idem als hierboven 🙂
Patroon: boomie
Zoals je ziet als je doorklikt naar boomie’s portefeuille, wijzigde ik de laatste stappen van het maakproces. Ik heb namelijk niet met vlieseline gewerkt, maar gebruikte een overschotje dun tafelkleed als versteviging, dat stugger is en dus moeilijker omkeerbaar… hoera voor biais dus! En ik maakte nog een extra ‘niveau’, waardoor er naast het ritsvakje, het kaartengedeelte en het vak voor de briefjes ook ruimte is voor grotere kaarten (zoals rijbewijs en treinabonnement…).
De uiteindelijke portefeuille voor W. maakte ik geheel volgens mijn proefversie, maar dan nog trager, om de snelheidsfoutjes te minimaliseren… Want misschien kent u dat ook wel, het gevoel van het-is-bijna-af-nog-efkes-vlug-vlug-we-zijn-er-bijna, waardoor je al bijna begint te juichen nog voor het af is, maar dat gebrek aan geduld wordt dan soms wel eens bestraft (met uit de bocht gevlogen biaisstiksel bijvoorbeeld)… Goed, dat gevoel dus, dat kon ik redelijk goed bedwingen tijdens die laatste cruciale fase van het creatieproces.

Volgend bericht
Vorig bericht

15 reacties op “Het portefeuille-relaas (en foto-overvloed)

  1. Ik heb W. op de opentuinendag heel fier met zijn jeanstas zien pronken,ik ben er zeker van dat hij heel blij zal zijn met zijn portefeuille.

  2. Wauw hé, dat is echt mooi gedaan, die rits zit er netjes in en leuke stofjes… Daar zal die meneer blij mee zien. Nice job en zeeer goed idee, deze sla ik op en ga ik zaker ook maken 😀