IJverigheid op woensdag

’t Is intussen al enkele weken geleden dat ik schreef over de resultaten van de woensdagavondse bijeenkomsten met mijn mama en mezelve als deelneemsters, maar dat was dan eerder te wijten aan een gebrek aan blogtijd dan aan niet-productiviteit… Ook al is niet elke avond even productief.. neen, soms proppen we ons eerst vol met overheerlijke fruitcrumble (hè, mama 😉 )… Maar dames, er is ook resultaat!

garen: 51% Merino, 49% polyacryl

We maakten samen kinderwantjes volgens het duidelijke patroon van Annelies ofte Vicarno’s mama (bedankt daarvoor!). ’t Is te zeggen: ik gaf mama de opdracht om een eerste exemplaartje te breien, zodat zij goed wist hoe het ineen zat en het me dan kon uitleggen. Zij heeft namelijk al jaren brei-ervaring, en ik ben, in vergelijking met haar, een breileek (en dus ook zeer traag). Het enige verschil met het patroon is dat ik twee rijen extra heb gebreid… Per ongeluk hoor. Ik telde eens na en blijkbaar had ik al een rij te veel, maar ik durfde dat niet ongedaan maken en breidde dus maar een extra rij om opnieuw met een naald averechte steken te kunnen eindigen. 

Het resultaat mag er wel zijn, de afwerking kon veel beter. Wat een lelijke randen! Maar goed, ze zijn wel draagbaar he. (Iemand trouwens tips om dit te vermijden? Of moet ik gewoon nog heel veel oefenen? 😉 )

Tenzij ik ze toch nog aan een kindje uit mijn omgeving cadeau zou doen, zijn ze één van de tien kinderspulletjes voor Maken voor Moeders.
Volgend bericht
Vorig bericht

5 reacties op “IJverigheid op woensdag

  1. Inderdaad, met 4 naalden! Niks geen lelijke randen en het gaat denkik veel sneller ook. (Niets afwerken en zo!)

    Het is écht niet zo moeilijk als het lijkt. Gewoon eventjes oefenen op het rondbreien op zich (brei desnoods eerst wat pols of beenwarmers of zo) en dan met dikke wol een want breien. Klaar in een wip! Ik heb nog een lekker oldskool patroontje liggen voor wanten, als je dat graag zou hebben. 🙂

  2. Ik moet mij ook eens aan handschoenen wagen, maar het lijkt mij nogal ingewikkeld met die vingers. Met vier (vijf) naalden breien vind ik niet zo moeilijk. Dat ging véél beter dan ik dacht. De eerste rij is het moeilijkst, en dan gaat het eigenlijk vanzelf… En zoals Severien zegt, je moet niets meer afwerken, alleen wat draadjes wegmoffelen…