Verblijdingen [3]

Vrijdagavond kwamen onze vrolijke logees aan, Obie en Nel, het schattige koppeltje waarover ik al schreef. Na een korte eerste nacht, begonnen en beëindigd met geblaf, gingen we naar Gent, zonder de hondjes welteverstaan. Ik wilde naar de stockverkoop van Ecolena. Maar… we vonden het niet. Gans de Korenmarkt werd afgezocht, maar tevergeefs. Daarna ging ik nog even naar O’Zon in de Hoogpoort, alwaar ik een heel mooi t-shirtje en de perfecte short vond, maar waarbij mijn gierigheid (en ook een beetje mijn wil om zelf kleding te maken, en kleren te herstellen…) het weer won van de lichte noodzaak aan nieuwe en kwalitatieve kleren (de laatste kledingaankoop stamt van… ehm… september vorig jaar… en vroeger kwamen mijn kleren vooral van de H&M, met als gevolg veel te snel kapotte t-shirtjes…). Maar goed, we keerden niet helemaal met lege armen huiswaarts, want op de terugweg deed ik inkopen bij O’rigino (jammer dat er dichter in de buurt geen O’rigino is… 🙁 ) en bij Oxfam.
Daarna kwam een vriendin een zeer deugddoend bezoekje brengen. We zaten in de verwilderde tuin en aten biologische kersen… Zij bracht niet enkel grappige verhalen mee en een ontspannende namiddag teweeg, maar ook enkele juweeltjes veranderden van eigenares. Ik denk dat deze band van houten kralen wel eens als haarband zou kunnen functioneren..

En zondagvanochtend stelde mijn vriend plots voor om naar een rommelmarkt hier in de buurt te gaan. Daar vond ik niks wat in de buurt van naaien en stofkes en bla kwam. Snif. Maar allez, ik kreeg wel een paar zelfgemaakte oorringskes cadeau van vriendlief (en niet door hem zelfgemaakt he 😉 ).

Oh, en ik maakte mijn eerste baksel met als één van de ingrediënten iets uit den hof, gemakkelijk dat dat is, gewoon gauw schoeisel vinden (er liggen nog zo van die lelijke ambetante steentjes) en in de rimboe uw gerief proberen vinden. Verse pesticidenloze rabarber werden verwerkt in een schaaltje aardbeien met rabarber met de lekkerste crumble die ik tot nu uitprobeerde, volgens het recept van Liesbet, heerlijk! Ik heb trouwens ontdekt dat er twee kerselaars i.p.v. eentje en vier i.p.v. drie perenbomen (en ik ben niet eens de grootste fan van peren!) staan, en ook nog een hazelaar. Jammer genoeg las ik ook dat die pas na tien jaar hazelnootjes schenkt…

En daarna maakte ik ook cupcakes à la Suzette, zonder choco-laag, maar met een aardbei binnenin en wat chocoladekorrels in de plaats van cacaopoeder, voor een authentiekere chocoladebelevenis 😉 Het proberen waard! (maar welk recept van Suzette is dat niet? – ze zijn het stuk voor stuk waard, ik zeg het u!)
Volgend bericht
Vorig bericht