Even oude koeien uit de gracht halen…

Of beter gezegd: paarden… Want als het weer zo mooi weer begint te worden, word ik nog regelmatiger nostalgisch dan in de andere seizoenen…
Fox, dat was de naam van het paard dat ik zo’n vijf jaar gehad heb (en verkocht wegens studies en bla). Vos dus, want dat is de benaming voor haar kleur. Niet erg origineel dus, maar wel kort en krachtig, en dat was gewenst, want mijn vorige paard heette Tornado (omdat hij toen ik er de eerste keer mee reed supersnel terugstormde nadat we, tegen zijn zin, naar de achterkant van de weide waren gestapt, weg van ouders en andere familieleden die er bij waren). En als je boos bent, en je moet Tornado roepen, tja, dat was me te lang, waardoor ik maar Tor riep… 😉
En ze kreeg een veulentje, Pixie (want ik was in die periode fan van The Pixies – nu ja, ik luister er nog altijd graag naar -, en geef toe, ze heeft iets weg van een elfje he – überschattigheid en zo -, en ze was alleszins ondeugend – want blijkbaar betekent pixie ook ‘ondeugend’… waw, what’s in a name?)
Moeder en dochter in de wei
Zomerse ritten à volonté…
En ze was altijd aandachtig… De schoonheid…

En kijk, een minipaardje!
Volgend bericht
Vorig bericht

8 reacties op “Even oude koeien uit de gracht halen…

  1. Bang, van zo'n onschuldig en lief dier? Ik kon onder haar buik doorlopen en zo, ze was zo voorzichtig en vriendelijk. Alhoewel ik het natuurlijk ook niet bij een vreemd dier zou proberen 😉