9, 10, 11, …

Zo, drie mini-stoffen-zakjes erbij, met lange handgrepen, 2 ‘bestellingen’ en een cadeautje, alhoewel de bestemmelinge er wel een beetje naar had gevraagd (ze wou trouwens iets vrolijks, ah ja, want het wordt weer lente, en met bloemen, en ze houdt van paars en zalmroze, dus dit stofje kwam volgens mij het meest in aanmerking, nee?), maar goed, aangezien ze verjaart, beschouw ik het als een deel van haar cadeau 🙂

kringwinkel tasjes

Nu, er zijn al mensen geweest die me zo ongeveer zot verklaarden als ik zei dat ik de stoffen zakjes uitdeelde. Ah ja, want de stoffen zijn ofwel gekregen, dus gratis, ofwel van de tweedehandswinkel, dus goedkoop. En ik oefen er mijn naaiskills mee, en ik word er (meestal) rustig van, en het is toch gewoon leuk om uit te delen? Maar die mensen en hun woorden hebben me wel aan het denken gezet. Dus hier is mijn idee: ik kan een minimumprijs van 50 eurocent vragen, die helemaal of gedeeltelijk de eventuele aankoopprijs van de stof dekt, en de rest steek ik in een spaarpotje. Al wat men meer geeft, gaat dus uiteraard ook in dat potje. Als ik een mooi bedrag heb, schenk ik het aan een nog nader te bepalen organisatie. Voilà! Dan kan er niet meer gezaagd worden over het feit dat het gratis is 😉 Nu ja, ik zie nog wel 🙂

Volgend bericht
Vorig bericht

5 reacties op “9, 10, 11, …