Award

Jeuj, ik heb een award gekregen. En wel van Severien van gelukkig in de jaren zestig. Bedankt (en vooral ook voor de reden waarom, dat maakt me zeer zeer blij 🙂 )!

Maar nu, 7 interessante feiten over mezelf… Dat wordt even denken… Dat herinnert me aan momenten waarop anderen me aansporen om eens iets te vertellen, in groep dus. Want ik ben nogal ’n stille in groep. Ik luister en observeer liever, ofzo. Maar goed, hier zeven ‘interessante’ feitjes:
1. Ik zit in mijn masterjaar Taal- en letterkunde: Frans – Duits in de UGent. Soms floep ik er Duitse of Franse woorden of constructies uit als ik Nederlands aan het spreken ben. En dan kan ik maar niet op het Nederlandse woord komen.
2. Ik hou niet van mijn naam. Sommige mensen denken bij het horen van mijn naam meteen aan naamgenoten, in negatieve zin, en hebben daardoor vooroordelen over mij. Dat vind ik spijtig, maar misschien nog meer voor hen…
3. Hoewel ik eigenlijk een redelijk vrolijk en optimistisch persoon ben, erger ik me soms heel snel, voornamelijk dan aan bepaalde woorden en daden van mijn woongenoten. Dat is de leeftijd zeker? Maar ik probeer eraan te werken. Woorden inslikken, eventjes ogen sluiten (indien mogelijk) en drie keer tellen en ‘lalala’ in mijn hoofd zeggen/zingen, en over iets anders beginnen. Maar…

4. Als alles goed gaat, verhuis ik binnen enkele maanden nog een keer. Dan ga ik samenwonen met mijn vriend, hoera! En dan doe ik lekker mijn eigen zin 😉
5. Mijn meme zei vroeger dat ik twee linkse handen had. Ik was nog jong en ze ging me leren haken. Dat lukte niet meteen. Maar of dat aan haar gebrek aan geduld of aan mijn onhandigheid lag, weet ik niet zo zeker hoor.
6. Jaren geleden mocht ik als Sint-Maarten-cadeau van mijn pepe kiezen tussen ‘nen dikke cent’ en leren paardrijden. Ik koos het tweede, waardoor mijn jeugd vervuld is geweest van paarden en lange ritten langs verlaten wegen en Oost-Vlaamse bossen. Heerlijke herinneringen. Ik heb mijn paard verkocht toen ik ging studeren. Ik heb er geen spijt van, maar ik mis haar enorm.
7. Ik sta graag vroeg op. Dat heb ik te danken aan mijn pepe die mij vroeger wel eens rond 6 uur kwam wekken, door steentjes op mijn ruit te gooien, om te gaan paardrijden. Vroeg vertrekken ’s zomers was zalig. 

Voila 🙂

En de genomineerden zijn:
Celestine van Being my own hero
Eline van Mijn Klimaatplan
Theresia van Leven op het platteland
Monique van Tok-Tok, een blog over eten en bewust leven
Riet van leven met liv
Naais
Wolinn van Wolinn geniet

Volgend bericht
Vorig bericht

3 reacties op “Award

  1. Oh wat een geweldige grootvader! Ik ben ook lang paardenliefhebber geweest, ik heb nooit een eigen beestje gehad maar ik vond het wel heerlijk om paard te rijden. Ik denk niet dat ik 't mijn dochters ga leren, tenzij op uitdrukkelijk en herhaaldelijk verzoek want eens je gebeten bent…
    Nu rijdt ik op mijn stalen ros door weer en wind en dat doe ik ook heel graag (meestal toch) 🙂