Wanten

Reeds sinds de eerste sneeuwperiode van deze winter heb ik koude handen tijdens fietstochtjes. Ja, ik heb een paar wanten en een paar handschoenen. Maar de handschoenen zijn niet dik genoeg als het echt heel koud is. Wanten vind ik leuk en efficiënter omdat de vier vingers in het grote gedeelte elkaar ook verwarmen. Maar mijn wanten zijn vijf à zes jaar oud, schat ik. Bovendien komen ze nog van de H&M, niet echt synoniem voor kwaliteit. Ze zijn echter nog niet genoeg kapot om ze weg te gooien.

Dus vorige week ergens dacht ik: dat kan niet zo moeilijk zijn, ik zal snel zelf een paar wanten maken. Ik had er al een paar keer aan gedacht, maar telkens nadat het gesneeuwd had, dacht ik dat het toch de laatste keer ging zijn, dus dat het niet de moeite was om nog winteraccessoires te maken. Maar neen, de winter blijft volharden, dus begon ik eraan. Ik legde een van mijn ‘versleten’ wanten op een stuk zwarte tweedehandsstof, stikte snel op mijn potloodlijn, draaide de stof binnenstebuiten en constateerde dat mijn pols te dik was, of het gat van de want te smal. Nu ja, met wat sleuren geraakte mijn hand er wel in, maar aangenaam was dat niet. Ik was vergeten dat mijn H&M-wanten rekbaar zijn…

want1

Ze past wel voor mijn stiefzusje van acht, oef, geen pure verspilling.

Intussen had ik nog geen want, maar ik staakte het genaai, want ik dacht opnieuw: ach, de winter is toch gedaan. Niet dus. Omdat ik maandagavond en dinsdagnamiddag weer eens was thuisgekomen met zeer koude handen (en een lange tijd bloedeloze middenvinger – wat tot bezorgdheid bij mama, stiefpapa en vriend leidde – “Daarmee moet je naar de dokter!”, maar goed, ik dwaal af…), begon ik er vanmorgen nog eens aan. Ik heb zelfs een patroon uit karton geknipt, zodat de wanten toch ongeveer even groot zouden zijn. Voorwaarden voor de nieuwe wanten: groter dan de H&M-wanten + een rekkertje en een knoop om ze gemakkelijk over mijn pols te krijgen + een voering, want die stof geeft erg af, en een extra laagje zou de wind meer kunnen tegenhouden…

Mijn tweede poging mislukte opnieuw. Ik wou het zo naaien dat ik ze langs beide kanten kon dragen. Slecht idee. Gesukkel om het binnenstebuiten te draaien en uiteindelijk, tja, het was scheefgetrokken enzo… Ik durf het niet in beelden openbaar te maken 🙂

De derde poging is uiteindelijk gelukt. Alhoewel ik dit pas na een paar keer dragen ten volle zal kunnen bevestigen, vermoed ik zo…

wanten

Er moeten wel nog knoopjes aan komen, maar ik heb er geen geschikte. De afwerking van de onderkant is niet zo proper, maar ik had geen goesting meer – begrijpelijk, niet?

wanten-voering

Het was misschien allemaal wel voorspelbaar. Ik heb het nog al voorgehad dat een maaksel mislukt als ik er snel aan begin, zonder al te lang na te denken en zo… Ik hoop dat ik nu mijn lesje geleerd heb.

P.S.: De volgende keer dat ik wanten maak, zullen ze gebreid zijn! Nu ging dat echter niet, aangezien ik nog moet leren breien he.

Volgend bericht
Vorig bericht

3 reacties op “Wanten

  1. ha, maar ze zijn toch best goed gelukt, vind ik.

    ik was fier op mezelf deze winter: in plaats van mijn kapotte wanten (ook h&m) weg te doen en nieuwe te kopen, heb ik besloten om ze gewoon te herstellen. ze zien er niet uit, maar ze zijn wel nog warm, en als het echt berekoud is, zoals nu, dan draag ik er nog een extra paar gewone handschoenen onder.

    maar voor volgende winter ga ik ze zelf leren breien. en dan misschien proberen voeren met fleece!

  2. Hehe, ik heb het ook net toegevoegd, om ze zelf te breien 🙂
    Ik zal wel nog heel veel moeten oefenen. Alhoewel, zo correct moet het nu ook niet zijn… Als het maar praktisch (=warm!) is! Alleszins: ik wens ons en andere doe-het-zelfsters al veel plezier met wanten-breien 😀 Hehe, straks zou ik nog beginnen uitkijken naar volgende winter…

  3. Je kan ook hele leuke gebreide stoffen op de markt kopen of andere rekbare stoffen. En dan is een setje met sjaal en muts snel gemaakt.
    Breiend trouwens ook, als je de smaak te pakken hebt zoals ik.