Low impact reizen

Vorige zomer ben ik naar de Ardennen gefietst. Erembodegem – Poupehan, 203 km volgens de route die mijn vriend had uitgestippeld, het is te zeggen, langs kleine dorpjes en prachtige, verlaten streken (natuurlijk ook zonder wegwijzers, waardoor we soms op ons oriëntatievermogen moesten vertrouwen, spannend hoor!). We vertrokken met z’n vijven. In de buurt van Halle vielen er twee af (zij waren in Wichelen vertrokken, dus na ongeveer 50 km), die dan maar de trein namen. Na zo’n 120 km onderbraken ik en mijn vriend de reis, zodat we niet langs de onverlichte wegen moesten verder fietsen (man man, zo akelig!), en zochten we om half elf ’s avonds nog een slaapplaats, die we na een kennismaking met een boze hond, het van hier naar daar gestuurd worden en een drietal nee’s, “alles is volzet”, toch nog vonden. Onze derde compagnon fietste echter verder – die was vastberaden de afstand in één keer te overbruggen, wat hem dan ook gelukt is, hoewel hij dan wel een wrak was de daaropvolgende dagen 🙂
In totaal – dus met de tussenstops om de kaart te lezen en om te drinken meegeteld – hebben mijn vriend en ik er zo’n 22 uur over gedaan (12 uur op dag 1, 10 uur op dag 2 – de afstand was wel korter, maar het reliëf beïnvloedde onze snelheid natuurlijk).

Mijn papa kwam achter met de tenten en met onze bagage, dus wijzelf waren maar licht beladen. Oh, ik mocht voor de gelegenheid trouwens de fiets van ‘tata‘ gebruiken, amai, wat een superfiets!
En kijk, de foto hierboven is genomen zo ongeveer op de grens tussen Givet, Frankrijk, en België. Een steile bergop (ja ja, hier moesten we echt wel afstappen!), een rotsige weg (wel de enige, oef!), een zeer warme augustusdag, even stoppen om bij te tanken was dus zeer gewenst en noodzakelijk. Mijn zonnebril gleed van m’n neus, maar aah, het was zo gezellig. En rustig! 🙂

En de tenten waren dicht bij de Semois opgezet. Heerlijk, dagelijkse zwempartijtjes!
Oh ja, ik heb ook heel wat foto’s genomen van de zwanen die vlakbij woonden, tot ergernis van sommige medereizigers, “zeg, weer die zwanen!” Maar ja, ik wou gewoon zeker een foto van aanvaardbare kwaliteit van die prachtige dieren hebben he…
Terugkeren hebben we trouwens met de trein gedaan, aangezien ik niet nog een dagje verlof kreeg en we, als we toch terug fietsten, langer onderweg dan ter plaatse zouden geweest zijn…
Volgend bericht
Vorig bericht

2 reacties op “Low impact reizen